Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Χάνονται 7.500 ποικιλίες ζώων & φυτών ;


Ο,τι γυαλίζει δεν είναι χρυσός. Οταν μάλιστα πρόκειται για τρόφιμα, πολύ πιθανό να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Μικρές, ίδιες κόκκινες ντομάτες, όμορφα αψεγάδιαστα μήλα που αλείφονται με κερί για να γυαλίζουν, τροφή μόνο για το... μάτι. Την τελευταία δεκαετία, η χώρα μας έχει «χάσει» εκατοντάδες ποικιλίες σιταριού, αχλαδιάς, μηλιάς, καλαμποκιού, ντομάτας κ.ά. Αντίστοιχες φυλές αγροτικών ζώων έχουν εξαφανιστεί. Τη θέση τους έχουν πάρει τα υβρίδια, φυτά που παράγουν «τέλεια» προϊόντα και τα βελτιωμένα ζώα, που δίνουν μεγαλύτερη μπριζόλα και περισσότερο γάλα. Φυτά και ζώα που παράγονται στα εργαστήρια αλλά για να επιβιώσουν στη φύση, χρειάζονται μεγάλη χημική υποστήριξη. Οι εταιρείες που τα «κατασκευάζουν» φροντίζουν όμως να παρέχουν στους αγρότες ή τους κτηνοτρόφους και τα «χαπάκια» που θα τα συντηρήσουν. Εν τω μεταξύ, η φύση γίνεται περισσότερο ευάλωτη, αφού της αφαιρείται το μεγάλο της όπλο: η ποικιλομορφία.

Σήμερα, από τις 200 ποικιλίες καλαμποκιού που καλλιεργούνταν στην Ελλάδα έχουν μείνει 30, και από τις 250 ποικιλίες σταριού, μόνο 20. Επτάμισι χιλιάδες φυλές ζώων και ποικιλίες φυτών χάνονται, δίνοντας τη θέση τους σε εργαστηριακά κατασκευάσματα. Το περίεργο είναι πως κάποια από αυτά, όχι μόνο δεν έχουν καλύτερη απόδοση αλλά, επειδή χρειάζονται χημική υποστήριξη, εξαντλούν τα εδάφη. Κάθε χρόνο έκταση γης ίση με τη Γαλλία χάνει την παραγωγική της ικανότητα. Οσο για τα ζώα, μια «βελτιωμένη» αγελάδα 800 κιλών έχει δυστυχώς την ίδια καρδιά με την τριακοσίων κιλών αδελφούλα της. Πρόκειται για ένα άρρωστο ζώο που μόνο με «βοήθεια» μπορεί να επιβιώσει. Κάπως έτσι γεννιούνται τα διατροφικά σκάνδαλα.

«Από την Τρίπολη σκληρά γερά και νόστιμα», φώναζε ο μανάβης που πουλούσε μήλα στη λαϊκή μπροστά στο σπίτι μου, κάθε Δευτέρα. Η προέλευση του προϊόντος ήταν ταυτόχρονα και σφραγίδα ποιότητας. Η ποικιλία της Τρίπολης (Κόκκινα Πιλαφά) είναι ένα παράδειγμα του πώς εξελίσσονται οι ποικιλίες προκειμένου να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Προέκυψε από την εισαγωγή δέντρων της ποικιλίας Στάρκιν Ντελίσιους ή Ντελίσια, στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα, στην περιοχή της Τρίπολης. Εκεί τα δέντρα έδωσαν διαφορετικά μήλα για να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Ετσι προέκυψε μια νέα ποικιλία, η οποία σήμερα υποχωρεί γιατί η αγορά πιέζει για κόκκινα γυαλιστερά μήλα, ιδιότητα που δεν έχουν τα Πιλαφά που εξωτερικά μοιάζουν σαν σκουριασμένα.

Τράπεζα σπόρων

Αν και ο αριθμός των ποικιλιών που καλλιεργούνται στην Ελλάδα έχει μειωθεί κατά πολύ, έχουμε σπόρους από όλες τις ποικιλίες στην τράπεζα σπόρων. Ομως, όπως εξηγεί ο κ. Βαγγέλης Στογιάννης, γεωπόνος, πρόεδρος την Νέας Οικολογίας - Φίλοι της Γης Ελλάδας, «αν έπειτα από δέκα χρόνια θελήσουμε να τις ξανακαλλιεργήσουμε, μπορεί να μην μπορούμε, γιατί οι σπόροι δεν θα έχουν προσαρμοστεί στις αλλαγές του περιβάλλοντος. Θα χάσουμε πολύτιμο γενετικό υλικό. Μπορείς να κάνεις μία ποικιλία παραγωγικότερη με πολλούς τρόπους, δεν είναι ανάγκη να την κάνεις υβρίδιο». Τα υβρίδια είναι η ταχύτατη εξέλιξη, με εργαστηριακές μεθόδους, ενός φυτού, ώστε να παράγει τυποποιημένα προϊόντα σε μεγάλη ποσότητα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιομορφίες του καλλιεργητικού περιβάλλοντος. Ετσι σήμερα, το ίδιο υβρίδιο ντομάτας καλλιεργείται στην Ολλανδία και στην Ελλάδα. «Σε πολλές περιπτώσεις το υβρίδιο δεν είναι παραγωγικότερο φυτό, δεν δίνει καν καλύτερο προϊόν. Ομως αυτά πουλάνε οι εταιρείες σπόρων στον αγρότη. Πολλά από αυτά είναι στείρα, δεν δίνουν σπόρο για τον επόμενο χρόνο, οπότε ο αγρότης πρέπει να τον ξαναγοράσει», τονίζει ο κ. Στογιάννης.

Ομοιόμορφα προϊόντα

Αφήνοντας τις ποικιλίες να εξαφανιστούν, χάνουμε και την ευκαιρία να παράγουμε μοναδικά προϊόντα που θα είχαν μεγαλύτερο εκτόπισμα στην αγορά και θα έδιναν υψηλότερο εισόδημα στους αγρότες. Οπως εξηγεί ο κ. Στογιάννης, «όταν καλλιεργούμε στην Ελλάδα το υβρίδιο ντομάτας που φτιάχθηκε στην Ολλανδία, η ντομάτα αυτή είναι υποδεέστερη από το αδελφάκι της που καλλιεργείται εκεί. Η πολιτική των εταιρειών είναι καθαρή: ομοιόμορφα προϊόντα με ομοιόμορφη γεύση προϊόντα εξαρτημένα από τα χημικά. Οι καταναλωτές πρέπει να προετοιμαστούν για το νέο εγχείρημα, τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα».

Βελτιωμένα ζώα

Τα γουρούνια δεν είναι ροζ ή τουλάχιστον για πολλά χρόνια δεν ήταν μόνο ροζ. Τα «βελτιωμένα» γουρούνια είναι ροζ και το μόνο τους πλεονέκτημα είναι ότι παράγουν μεγαλύτερες μπριζόλες από τα φυσικά αδέλφιά τους.

Πρόκειται για ζώα βιομηχανοποιημένα με καμία δυνατότητα προσαρμογής στο περιβάλλον, τα οποία χρειάζονται χημική «φροντίδα», γεγονός που οξύνεται από τις συνθήκες εκτροφής τους. Η Δανία με πληθυσμό 5 εκατ. ανθρώπων εκτρέφει 30 εκατ. γουρούνια. Τα «βελτιωμένα» μοσχάρια είναι τουλάχιστον διπλάσια ή και τριπλάσια. Ζώα δυσκίνητα, εκκρίνουν μεγάλες ποσότητες αδρεναλίνης που επηρεάζει την ποιότητα του κρέατος και του γάλακτος που παράγουν. Φυσικά χρειάζονται τεράστιες ποσότητες για να τραφούν. Εχει υπολογιστεί ότι για την παραγωγή 1 κιλού μοσχαρίσιου κρέατος, χρειάζονται 7-9 κιλά σιτηρά και 36 τόννοι νερό. Χρειαζόμαστε άραγε τόσο μοσχαρίσιο κρέας; Τα υπολείμματα των σφάγειων αυτών των ζώων αποτελούσαν ένα μεγάλο πρόβλημα που λύθηκε με την παραγωγή των κρεαταλεύρων με τα γνωστά επακόλουθα...

Μέσα σε μία δεκαετία η Ελλάδα έχασε εκατοντάδες ποικιλίες σιταριού, αχλαδιάς, μηλιάς, καλαμποκιού, ντομάτας κ.τ.λ. Η φυλή της Κρητικής μέλισσας χάθηκε, ενώ πολλές φυλές χοίρων, προβάτων, αιγών, πουλερικών, αγελάδων, κουνελιών εξαφανίζονται. Ακόμη και τα άλογα... Σήμερα στη Μεσόγειο ιππεύουν αγγλικά άλογα. Ποικιλίες και φυλές που επέζησαν για αιώνες, ταξίδεψαν από διάφορες χώρες μαζί με τους κατοίκους τους και εξελίχθηκαν στον τόπο που μεταφέρθηκαν αναπτύσσοντας ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, σήμερα χάνονται ή έχουν ήδη εξαφανιστεί.

1. Κορόμηλα πορτοκαλιά και μαύρα. Πολύ παραγωγική ποικιλία κορόμηλων. Υπάρχουν λίγα δέντρα κυρίως στην περιοχή της Τρίπολης.

2. Βραχυκερατική φυλή αγελάδας. Κρεατοπαραγωγική φυλή. Δίνει πολύ καλή ποιότητα κρέατος, αλλά δεν έχει μεγάλη παραγωγή σε γάλα. Είναι μικρόσωμη, ζυγίζει μόνο 300 κιλά. Σήμερα έχουν απομείνει πολύ λίγα ζώα στον ορεινό όγκο της ηπειρωτικής Ελλάδας, στα Ιόνια νησιά περίπου χίλια και στις Πρέσπες μόνο 4-5 θηλυκά.

3. Κόκκινο πρόβατο. Λέγονται έτσι γιατί τα δέρμα τους κάτω από το μαλλί είναι κόκκινο. Υπάρχουν τρεις παραλλαγές αυτής της ράτσας προβάτου: μία στην Εύβοια, μία στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη και μία στο Πήλιο. Είναι πολύ καλά γαλακτοπαραγωγικά ζώα και έχουν πολύ καλή πολυδυμία, δηλαδή γεννούν πολλά μικρά. Από τον σωματότυπό τους φαίνεται ότι είναι απόγονοι του αρχαίου συριακού προβάτου. Σε όλες τις παραλλαγές τους επιβιώνουν 20.000 στην Κεφαλονιά, 3.000 στην Ιθάκη, λιγότερα από 5.000 στην Εύβοια και πολύ μικρότερος πληθυσμός στο Πήλιο.

4. Ντομάτες Καρδιά Βούβαλου. Ιταλική ποικιλία που ήρθε στην Ελλάδα τον περασμένο αιώνα και έχει εγκλιματιστεί, ενώ εξαφανίστηκε από την Ιταλία. Καλλιεργείται σε μικρά χωράφια και κυρίως σε κήπους στην Πίνδο, τη Ροδόπη και είναι εξαπλωμένη σε όλη τη χερσόνησο του Αίμου μέχρι τη Ρωσία.

5. Δαμάσκηνα Μπερεκέτια. Η φράση «είναι μπερκέτι» που χαρακτηρίζει κάτι πολύ γλυκό έχει βγει από αυτήν την ποικιλία δαμάσκηνου, που είναι κίτρινο και όχι μαύρο όπως έχουμε συνηθίσει. Τα δαμάσκηνα ήρθαν από τη Συρία και συγκεκριμένα τη Δαμασκό από όπου πήραν και το όνομά τους, τον 5ο π.Χ. αιώνα. Η συγκεκριμένη ποικιλία καλλιεργείται τουλάχιστον από τη Βυζαντινή περίοδο και είναι πολύ παραγωγικό δέντρο που δίνει καρπούς με άρωμα και ιδιαίτερα γευστικά χαρακτηριστικά. Παλιά καλλιεργούνταν σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά. Σήμερα έχουν μείνει λίγα δέντρα στον Θεσσαλικό κάμπο και στο Πήλιο.

6. Μαύρο γουρούνι. Παρόλο που οπτικά μοιάζει με αγριογούρουνο, το μαύρο γουρούνι είναι ελληνική οικιακή φυλή γουρουνιού. Είναι η αρχαιότερη ράτσα γουρουνιών που γνωρίζουμε. Μαζί με άλλες ράτσες γουρουνιών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά επιβιώνουν στην περιοχή των Αντιχασίων, το χαμηλό βουνό που οριοθετεί προς βορά τη Θεσσαλία και ενώνει την Πίνδο με τον Ολυμπο, στους πρόποδες του Κερκέτιου όρους, λίγα στην Ορεινή Αρκαδία, στο Βέρμιο και στις παρυφές του Ολύμπου. Ολα εκτρέφονται σαν ζώα ελεύθερης βοσκής, είναι πολύ παραγωγικά ζώα και το κρέας του είναι πολύ πιο νόστιμο.

7. Μήλα Σκιούπι-σκιούπι. Καλλιεργούνται από την αρχαιότητα. Αλλωστε η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες καταγωγής της μηλιάς. Σήμερα έχουν μείνει ελάχιστα δέντρα στην περιοχή του Κερκέτιου όρους.

8. Μήλα Τριπόλεως ή Κόκκινα Πιλαφά. Πήραν το όνομά τους από το όνομα του γεωπόνου Πιλαφά. Είναι σχετικά πρόσφατη ποικιλία και προέκυψε από την εισαγωγή δέντρων της ποικιλίας Στάρκιν Ντελίσιους στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα στην Τρίπολη. Τα δέντρα προσαρμόστηκαν στο ελληνικό περιβάλλον και έδωσαν μια νέα ποικιλία, τα μήλα Τριπόλεως. Εχουν υπόξινη γεύση, είναι πολύ νόστιμα αλλά μοιάζουν εξωτερικά σαν σκουριασμένα. Η ποικιλία σιγά σιγά εξαφανίζεται.

9. Θεσσαλικό άλογο. Το άλογο αυτό έχει μέτριο μέγεθος. Το βασικό χαρακτηριστικό του είναι η μεγάλη αντοχή στην πείνα και τη δίψα. Αλλο χαρακτηριστικό που το έκανε καταλληλο πολεμικό άλογο είναι πως αν βρεθεί άνθρωπος μπροστά του την ώρα που καλπάζει, δεν τον παρακάμπτει, αλλά τον πατάει, ενώ δεν έχει μεγάλους κραδασμούς για τον ιππέα. Είναι η ίδια ράτσα με τον Βουκεφάλα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτά τα άλογα αποτελούσαν το βαρύ ιππικό του μακεδονικού στρατού. Αρχισε να εξαφανίζεται όταν, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, τα άλογα άρχισαν να αντικαθίστανται από τρακτέρ. Σήμερα υπάρχουν περίπου διακόσια τέτοια ζώα κυρίως στη Θεσσαλία, στα Χάσια και στην Πίνδο που τα έχουν κάποιοι κτηνοτρόφοι στα ορεινά.

10. Μακρυκέρατη φυλή αγελάδας. Είναι φυλή της Κατερίνης. Κρεατοπαραγωγή και γαλακτοπαραγωγική φυλή, αλλά και ικανό ζώο εργασίας. Μεγαλόσωμη, φτάνει τα 6.000 κιλά και είναι απευθείας απόγονος της αρχαίας φυλής των Στεπών της Ασίας.

11. Μήλα Φηρήκια. Κατάγονται από το χωριό Φέρικ στην περιοχή της Τραπεζούντας. Καλλιεργούνται από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια στον χώρο των Βαλκανίων, αλλά τώρα έχουν απομείνει λίγα δέντρα στο Πήλιο, στην Πίνδο και πολύ λιγότερα στην ορεινή Πελοπόννησο.

12. Ασπρο καλαμπόκι. Εχει προέλευση τη Θράκη, μαζί με τα μαύρα, τα μωβ, τα κόκκινα τα πορτοκαλιά και τα καφέ αδέλφια του και είναι από τα πρώτα που εξελίχθηκαν όταν ήρθε το καλαμπόκι εδώ, από την Αμερική τον 16ο αιώνα. Ολες οι ποικιλίες καλαμποκιού κινδυνεύουν. Το συγκεκριμένο συναντάται συνήθως στην περιοχή της Ροδόπης και στις παρυφές του Θεσσαλικού κάμπου.

13. Ντομάτες Μπατάλα Βραυρώνας. Νόστιμη και βαριά. Ο αρχικός χώρος εξάπλωσης της ήταν η Πελοπόννησος. Τώρα έχει μείνει μόνο στην κοιλάδα του ναού της Αρτέμιδας και κάποιοι τις πουλάνε στο δρόμο προς τη Βραυρώνα.

14. Ντοματίνια καμπανούλες. Πολύ αρχαία ποικιλία. Εχει έρθει τρεις αιώνες πριν από την Ιταλία, όπως άλλωστε και η καλλιέργεια της ντομάτας συνολικά.

15. Αλογο του Αίνου. Είναι ορεινό πολεμικό άλογο που ήρθε στην Ελλάδα τη Ρωμαϊκή εποχή. Είναι της φυλής των αλόγων που έσερναν τα Ρωμαϊκά άρματα. Σήμερα υπάρχουν επτά τέτοια άλογα στην Κεφαλονιά, ένα κοπάδι στις εκβολές του Αχελώου και γύρω στα πενήντα που ζούνε σε άγρια κατάσταση στην Κατοχή της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι όσα επέζησαν από τα άλογα που πέταξαν σε αυτή την περιοχή οι κάτοικοι δηλητηριασμένα για να πεθάνουν. Τους ήταν πια «άχρηστα» και ήθελαν να τα εξοντώσουν γιατί έμπαιναν στους κήπους και έκαναν ζημιές

https://www.facebook.com/agrotisspitisou/posts/406657486175014:0
Χάνονται 7.500 ποικιλίες ζώων & φυτών ; Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 5:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: