Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Το στιφάδο των Σπάτων, μια ιστορία που ταξιδεύει μέσα στους αιώνες…


Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό που γίνεται κάθε χρόνο προς τιμή του Αγίου Πέτρου, Πολιούχου της πόλης των Σπάτων, και διαρκεί τρεις ημέρες 28, 29 και 30 Ιουνίου, είναι απόλυτα και άμεσα συνδεδεμένο με την κουλτούρα και τα έθιμα των Σπαταναίων. 

Συνεχίζοντας την παράδοση και φέτος οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν με την δέουσα λαμπρότητα, μια και η ιστορία ταξιδεύει μέσα στους τελευταίους πέντε αιώνες. Κορυφαία στιγμή του πανηγυριού, η προετοιμασία του περίφημου στιφάδου… 

Οι ετοιμασίες ξεκινάνε από τα τέλη Μαΐου όταν η υπεύθυνη επιτροπή του πανηγυριού φροντίζει για τη συγκέντρωση των απαραίτητων χρημάτων, ώστε να αγοραστούν τα ζώα και τα υπόλοιπα υλικά που θα χρειαστούν. Το σφάξιμο των περίπου 20 μοσχαριών που θα χρησιμοποιηθούν γίνεται μερικές μέρες πριν για να προλάβει το κρέας να σιτέψει. Την παραμονή της γιορτής όλες οι γυναίκες της πόλης μαζεύονται στα Φαγιά, εκεί που αργότερα θα στηθούν τα καζάνια, και καθαρίζουν τα κρεμμύδια. 
 
Δεν μιλάμε φυσικά για μερικά κιλά αλλά για περίπου 4-5 τόνους! Στη συνέχεια αφήνουν τα καθαρισμένα κρεμμύδια σε δεξαμενές με νερό και αναλαμβάνουν οι άντρες. Από το πρωί οργανώνουν τις δουλειές μεταξύ τους και έτσι άλλοι ετοιμάζουν τα ξύλα για τις φωτιές, άλλοι κουβαλάνε τα άδεια καζάνια και όλοι μαζί σιγά σιγά τα γεμίζουν. Πρώτα θα πέσει το κρέας, με το φτυάρι. Ύστερα φρέσκια ντομάτα, κρεμμύδια μέχρι το χείλος του καζανιού, πελτές ντομάτας, ελαιόλαδο, κανέλα, μπαχάρι και νερό. Την όλη διαδικασία επιβλέπει ο έμπειρος αρχιμάγειρας, ένας από τους γεροντότερους κατοίκους της περιοχής.

Όσο βράζουν τα καζάνια 

 
 
Όταν όλα τα καζάνια γεμίσουν, έχει πια βραδιάσει. Τα προσανάμματα και τα ξύλα περιμένουν κάτω από τα καζάνια και όλοι φεύγουν, για να βάλουν τα καλά τους και να πάνε στην εκκλησία για τη λειτουργία. Το πανηγύρι ξεκινάει αμέσως μετά. Τα ξύλα παίρνουν φωτιά και πολύ γρήγορα η μυρωδιά του κρεμμυδιού, της ντομάτας και της κανέλας πλημμυρίζει το χώρο. Γύρω από τα καζάνια η ορχήστρα παίζει τις πρώτες νότες παραδοσιακής μουσικής σκορπώντας ενθουσιασμό, τα πρώτα τσάμικα στήνονται σε χρόνο ρεκόρ, ενώ οι πάγκοι με τους πλανόδιους πουλάνε ό,τι μπορείτε να φανταστείτε και το γλέντι κρατάει μέχρι αργά το βράδυ, ενώ το στιφάδο σιγοβράζει. Νωρίς το πρωί της επομένης παρατηρείται μια δεύτερη κοσμοσυρροή όπου όλοι όσοι προσέρχονται κουβαλάνε και ένα απαραίτητο αξεσουάρ: μια άδεια κατσαρόλα από το σπίτι, την οποία και θα γεμίσουν -έναντι πληρωμής με κουπόνι ανά μερίδα- από τα καζάνια με το στιφάδο. 

Υπάρχουν σειρά από ανεξήγητα περιστατικά που συνοδεύουν την παράδοση του πανηγυριού. Λένε πως από τις γυναίκες των Σπάτων που συγκεντρώνονται στο χώρο για να καθαρίσουν κρεμμύδια καμία τους δεν δακρύζει κατά τη διαδικασία, κάτι πραγματικά ανεξήγητο, αφού επιβεβαιωμένα από την …κρεμμυδίλα δακρύζει ακόμα και ο περαστικός σε ακτίνα χιλιομέτρου! 

Η πληροφορία αυτή πάντως δημοσιογραφικά ακόμη ελέγχεται, μιας και δεν επιτρέπεται να πλησιάσει άντρας στην περιοχή, οπότε προσωπικά δεν μπορώ να εγγυηθώ για του λόγου το αληθές. Το φαινόμενο με τις γυναίκες που δεν δακρύζουν δεν είναι το μοναδικό ανεξήγητο… Στο βιβλίο «Σπάτα, Μύθος, Ιστορία, Λαογραφία, Τοπωνύμια» (εκδόσεις «ΑΩ») του καθηγητή Νικολάου περιγράφονται και κάποια άλλα περιστατικά που έγιναν πριν πολύ πολύ καιρό. 

Το στιφάδο του Αγίου Πέτρου Στιφάδο με συνοπτικές διαδικασίες 

Αντιγράφω: «Μια χρονιά λοιπόν, αφού όλα είχαν ετοιμαστεί, ξαφνικά το βράδυ εκείνο, παραμονή 28ης Ιουνίου, έπιασε μεγάλη κακοκαιρία και ο δυνατός αέρας που στροβίλιζε τα πάντα δεν επέτρεπε στη φωτιά να ανάψει κάτω απ’ τα καζάνια, μιας και εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τα υπόστεγα, όπως συμβαίνει σήμερα. Έπιασε λοιπόν εκείνος ο αέρας κι όσο προχωρούσε η ώρα τόσο χειροτέρευε. Πολύ στενοχωρημένοι οι άνθρωποι της επιτροπής δεν ήξεραν τι να κάνουν, αλλά ενδόμυχα, όπως εξηγούσαν μετά, ένιωθαν ότι στο τέλος όλα θα πήγαιναν καλά. Στο μεταξύ η Θεία Λειτουργία πλησίαζε στο τέλος της, και ξαφνικά έπαψε η κακοκαιρία. Αμέσως άναψαν τη φωτιά και το φαγητό του Αγίου έβρασε σε μισή μόνον ώρα, γεγονός πολύ παράδοξο αφού κανονικά, άλλες φορές, χρειαζόταν να μαγειρευτεί όλη τη νύχτα. Οι ντόπιοι το θεώρησαν σαν θαύμα του Αγίου Πέτρου. 

Επίσης πριν από πολλά χρόνια κάποιοι εθελοντές Σπαταναίοι αποφάσισαν να επισκευάσουν τα κεραμίδια στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Είχαν φτιάξει γι’ αυτό μια σκαλωσιά από παλιά χοντρά ξύλα, σχεδόν σαπισμένα απ’ τις βροχές, και εκεί πάνω δούλευαν οχτώ άνθρωποι. Όταν ήρθε η ώρα για το κολατσιό τους, περίπου στις εννέα το πρωί, μόλις οι εργάτες κατέβηκαν κι άρχισαν να τρώνε, ένα τρίξιμο ακούστηκε, κάποια σανίδια ξέφυγαν από τη σκαλωσιά και μεμιάς σωριάστηκε όλη στη γη. Ο κόσμος σταυροκοπήθηκε και θεώρησε ότι από θαύμα τον Αγίου σώθηκαν οι άνθρωποι εκείνοι». 

Μύθος ή πραγματικότητα, κανείς δεν μπορεί να ξέρει… Και πραγματικά το μόνο θαύμα που επιβεβαιώνεται σταθερά είναι το ίδιο το στιφάδο! Το πανηγύρι πάντως καλά κρατεί, διοργανώνεται με αμείωτη θρησκευτική ευλάβεια κάθε χρόνο, συγκεντρώνοντας όλο και περισσότερο κόσμο. 

Κατερίνα Παπαϊωάννου
 
 anatakti.wordpress.com
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter


Το στιφάδο των Σπάτων, μια ιστορία που ταξιδεύει μέσα στους αιώνες… Reviewed by Τεχνολόγος Γεωπόνος on 6:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

All Rights Reserved by Τεχνολόγος Γεωπόνος © 2014 - 2015
Powered By Blogger, Designed by Sweetheme, Installed By Bloggertips

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.