Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

ΜΠΟΡΕΙ Ο ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ;


Η Ελλάδα, είναι μία χώρα πραγματικά ευλογημένη, με δυνατότητες να παράξει αγροτικά, αλιευτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, εξαιρετικής ποιότητας, ιδιαίτερης νοστιμιάς και υψηλής διατροφικής αξίας. Και μπορεί η δυνατότητα παραγωγής να μην είναι τεράστια, λόγω μεγέθους, η ποιότητα όμως μπορεί σαφώς να είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για επώνυμα ελληνικά προϊόντα, που μπορούν να κατακτήσουν τις αγορές του εξωτερικού –και άρα να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας στην χώρα μας. 

Τι γίνεται σήμερα όμως – ή μάλλον τι δεν γίνεται; 

Σίγουρα ο πρωτογενής τομέας δεν είναι αυτός που αντιμετωπίζεται με την δέουσα προσοχή από το σύγχρονο ελληνικό κράτος. Το γεγονός ότι στην σύγχρονη ελληνική ιστορία, από όσο γνωρίζω, μόνο ένας υπουργός αρμόδιος για την αγροτική ανάπτυξη ήταν γεωπόνος –συνήθως είναι κάποιος γιατρός, δικηγόρος κλπ– νομίζω ότι λέει πολλά για την σοβαρότητα με την οποία βλέπουμε τον πρωτογενή τομέα. 
 
Ετσι, πολιτικές αποφάσεις, ριζοσπαστικές, που να ενισχύουν την δημιουργία γεωργικών/ κτηνοτροφικών/ αλιευτικών επιχειρήσεων με τρόπο ευέλικτο και αποτελεσματικό μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού –αντίθετα για να μετρήσει κανείς τις αγκυλώσεις θα χρειαζόταν σελίδες ολόκληρες. 
 
Χαρακτηριστικά να αναφέρω το σύστημα της ασφάλισης για αυτού του είδους τις επιχειρήσεις που δεν αφήνει στον εργοδότη περιθώρια για ημερομίσθιους ή μειωμένης απασχόλησης εργαζόμενους, απογειώνοντας τα εργοδοτικά κόστη σε ύψη. 

Η αλήθεια είναι ότι ακούμε πολύ συχνά από πολιτικούς ότι θα πρέπει να δοθεί έμφαση στον πρωτογενή τομέα για την καταπολέμηση της ανεργίας και την αύξηση της απασχόλησης, στην πράξη όμως δεν βλέπουμε πολλά. Μέσα στα χρόνια της κρίσης η επιστροφή στην αγροτική παραγωγή μπορεί να υπήρξε βασικό θέμα στα προεκλογικά προγράμματα όλων των κομμάτων, αντίστοιχες δράσεις όμως δεν υλοποιήθηκαν. Ούτε φυσικά συζητήθηκε ποτέ η στρατηγική ανάπτυξης του συγκεκριμένου τομέα. Ούτε βέβαια η λύση είναι να γίνουν όλοι ξαφνικά γεωργοί, κτηνοτρόφοι και ψαράδες. 

Θέσεις εργασίας μπορούν να δημιουργηθούν όχι μόνο άμεσα, στον χώρο της παραγωγής, αλλά σαφώς και σε υποστηρικτικές υπηρεσίες, όπως η έρευνα και η ανάπτυξη, ο ποιοτικός έλεγχος, η ανάπτυξη καναλιών πωλήσεων, το μάρκετινγκ, η εφοδιαστική αλυσίδα. Οι υπηρεσίες αυτές είναι εξίσου σημαντικές τόσο όσο και η παραγωγή ενός καλού προϊόντος. Όπως συμβαίνει σε κάθε επιχείρηση –προϊόν ή υπηρεσία– δεν αρκεί μόνο μια καλή ιδέα ή ένα άρτιο προϊόν. Είναι σημαντικό το πώς αυτή θα γίνει πράξη, με άλλα λόγια πως η εταιρεία θα έχει πελάτες. Χωρίς πελάτες, δεν υφίσταται επιχειρηματική δραστηριότητα. 
 
Είναι λοιπόν εξίσου σημαντικό να δημιουργηθεί η κουλτούρα της συνέργειας -συνέργεια μεταξύ του παραγωγού που ξέρει να παράγει και του εξειδικευμένου προσωπικού που μπορεί να αναδείξει και να πουλήσει το προϊόν. Δυστυχώς εδώ δεν είναι μόνο θέμα κράτους. Είναι και θέμα του κάθε παραγωγού, που θεωρεί, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες επιχειρηματίες, ότι γνωρίζουν τα πάντα και μπορούν να είναι άνθρωποι ορχήστρα. Μόνο που με αυτόν τον τρόπο ανάπτυξη σε δομημένες αγορές, σε αγορές πέρα από τον πάγκο που στήνουν στους επαρχιακούς δρόμους τα καλοκαίρια, είναι δύσκολο να επιτευχθεί. 

Αναμφισβήτητα όμως, ο πρωτογενής τομέας είναι από τους κλάδους παρουσιάζει ευκαιρίες. Η πρωτογενής παραγωγή ελληνικών προϊόντων και η προώθησή τους σε αγορές του εξωτερικού θα εξασφάλιζαν σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας. Και υπάρχουν καλές πρακτικές από άλλες χώρες που μπορούν να αποτελέσουν οδηγό επιτυχίας, χωρίς να ανακαλύπτουμε τον τροχό από την αρχή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Ολλανδία, που αν και μια πολύ μικρή χώρα, έχει καταφέρει πολλά σε αυτό τον τομέα. Πώς; Με την εξειδίκευση, ώστε ο καθένας να κάνει αυτό που γνωρίζει καλά: παραγωγή, ανάπτυξη αγορών, διανομή. 

Τονίζω όμως ότι βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχει εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα, που θα ενταχθεί στη γενικότερη στρατηγική για την καταπολέμηση της ανεργίας. Ένα σχέδιο που θα περιλαμβάνει την προώθηση μιας ολοκληρωμένης αειφόρου διαχείρισης της παραγωγής, την ενίσχυση του brand name των προϊόντων της χώρας στο εξωτερικό, την πώληση τους σε ξένες αγορές και φυσικά τη δημιουργία θέσεων εργασίας, που δεν θα σχετίζονται μόνο με την παραγωγή αλλά και με τις πωλήσεις, την ανάπτυξη αγορών εξωτερικού, το μάρκετινγκ, την τεχνολογία. Με άλλα λόγια, ένα σχέδιο με βασικούς πυλώνες: 

* Τα κίνητρα στις επιχειρήσεις πρωτογενούς τομέα
* Την απλοποίηση της σχετικής νομοθεσίας
* Την ενίσχυση της επιχειρηματικής κουλτούρας στους παραγωγούς
* Την υποστήριξη των εξαγωγών
* Την διευκόλυνση της δικτύωσης σε αγορές του εξωτερικού
* Την ενίσχυση των υποδομών μεταφοράς 

Είναι πραγματικά σημαντικό να δοθεί έμφαση στον αγροτοδιατροφικό τομέα και στην τυποποίηση παραδοσιακών ελληνικών προϊόντων: τυρί, κρασί, λάδι, βότανα, μανιτάρια, μέλι κλπ και είναι σημαντικό να γίνει τώρα, που είναι τάση ο μεσογειακός τρόπος διατροφής, καθώς συνδέεται άμεσα με τις απαιτήσεις του σύγχρονου υγειινού τρόπου ζωής. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει μεγάλη ζήτηση όχι μόνο στις αγορές της Ευρώπης και της Αμερικής, αλλά και σε αναδυόμενες αγορές, όπως της Κίνας και της Ρωσίας. 
 
Είναι όμως σημαντικό αυτή η προσέγγιση να γίνει με τρόπο δομημένο, με τρόπο τεχνοκρατικό, που να μην είναι "αρπαχτή", αλλά να στοχεύει στην δημιουργία υγειών και αναπτυσσόμενων επιχειρήσεων πρωτογενούς τομέα, έτοιμων να κατακτήσουν τον κόσμο. 

Ειλικρινά, δεν ξέρω αν ο επόμενος πόλεμος θα είναι για το νερό ή για τα σιτηρά –καλαμπόκι, σιτάρι, σόγια– που βρίσκονται στη βάση της διατροφικής αλυσίδας, και ταυτόχρονα αποτελούν τη βάση για τις ζωοτροφές – αντιλαμβάνεστε τυχόν έλλειψή τους τι μπορεί να σημαίνει. Ξέρω όμως ότι είναι κρίμα να δείχνουν ενδιαφέρον επενδυτές από την αραβική χερσόνησο για να επενδύσουν σε τέτοιες επιχειρήσεις κι εμείς να μην δίνουμε την πρέπουσα αξία στον τομέα αυτό. Και ξέρω ότι είναι κρίμα να περιοριζόμαστε στα δικά μας σύνορα και να μην έχουμε κατακτήσει τις αγορές με τα προϊόντα μας. 

Είναι στο χέρι μας και μόνο να αξιοποιήσουμε επιχειρηματικά αυτόν τον πλούτο ή να συνεχίζουμε να τον αντιμετωπίζουμε με προχειρότητα. Αλλιώς ας μείνουμε στη λαϊκή ρύση "Μικρό-μικρό τ' αλώνι μου, και να ‘ναι μοναχικό μου." Αλλά πόσο μπορούμε να ζήσουμε πλέον με αυτό;
 
Άρθρο της Ρεβέκκας Πιτσίκα 
 
 
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter
ΜΠΟΡΕΙ Ο ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ; Reviewed by Τεχνολόγος Γεωπόνος on 10:15 π.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

All Rights Reserved by ''Τεχνολόγος'' Γεωπόνος © 2014 - 2015
Powered By Blogger, Designed by Sweetheme, Installed By Bloggertips

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.