Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Η Τελετή Παράδοσης – Παραλαβής Υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας



Οι Τοποθετήσεις των Υπουργών Πάνου Σκουρλέτη και Γιώργου Σταθάκη, των Αναπληρωτών Υπουργών Γιάννη Τσιρώνη και Σωκράτη Φάμελλου
 
Πάνος Σκουρλέτης: «Καλημέρα σας,
 
Νομίζω ότι ξεκινάμε καλά αγαπητέ Γιώργο (Σταθάκη), γιατί όταν παρέλαβα το Υπουργείο δεν υπήρχε τόσος κόσμος. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια θερμή υποδοχή και αυξημένο ενδιαφέρον.
 
Θέλω να πω εισαγωγικά ότι σε αυτόν τον ανασχηματισμό, τουλάχιστον ό,τι αφορά σε αυτό το οποίο αναδείχθηκε, είναι η υψηλή αξιοπιστία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Κατά 99%, μέχρι και μία ώρα πριν (από την ανακοίνωση του ανασχηματισμού), θεωρούσαν ότι θα είμαι εκτός Κυβερνητικού σχήματος. Εν πάση περιπτώσει, το αναφέρω αυτό διότι ενώ αυτούς τους 13 μήνες κάναμε μία πάρα πολύ σοβαρή δουλειά, δυστυχώς, όχι για λόγους - προφανώς - που έχουν να κάνουν με το αντικείμενο, αλλά λόγω μιας σταθερής στάσης των Μέσων απέναντι σε αυτή την κυβέρνηση, πολλά σοβαρά πράγματα δεν αναδείχθηκαν και δεν τους δόθηκε το φως της δημοσιότητας σε εκείνο τον βαθμό που τους πρέπει. Αντίθετα, πολλές φορές υπήρξαμε αντικείμενο  επίθεσης, διαστρέβλωσης, και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ήταν από εκείνες τις δυνάμεις, οι οποίες είχαν τους δικούς τους λόγους να είναι απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, δυνάμεις μέσα και έξω από την χώρα, οι οποίες ενοχλούνται όταν βλέπουν μία κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά να θέλει,  μέσα σε ένα πλαίσιο το οποίο είναι ξένο προς αυτή, να βάλει το αποτύπωμά της. Αυτό το στοίχημα το κερδίσαμε. Μπορέσαμε, τους δεκατρείς μήνες, παρόλο που διαχειριζόμαστε μία πολιτική που δεν είναι η δική μας, στο σύνολό της αναφέρομαι, και όχι στα ενεργειακά ιδιαίτερα, να καταφέρουμε να βάλουμε το δικό μας άρωμα. Και αυτό προφανώς δεν συγχωρέθηκε. Ήμασταν συνεπείς με τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις, τις δεσμεύσεις του Σεπτεμβρίου 2015, δεν κινηθήκαμε ούτε χιλιοστό έξω από αυτές και θεωρώ ότι, σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι το πρόσημο αυτής της περιόδου είναι απόλυτα θετικό. Αισθάνομαι, λοιπόν, ότι με τη συλλογική μας εργασία -γιατί ποτέ δεν είναι  μόνο θέμα του Υπουργού, είναι θέμα των συνεργατών του, είναι θέμα των υπηρεσιών, είναι πάντοτε μια συλλογική εργασία και νομίζω ότι πρέπει να αφήνει κάποιος χώρο στο πλαίσιο μιας ομάδας να αναδεικνύονται οι δυνατότητες του καθενός. Νομίζω ότι σε αυτό το σημείο ταυτιζόμαστε με τον Γιώργο (Σταθάκη), καθότι έχω γνωρίσει τη δική του δουλειά στο προηγούμενο υπουργείο που υπηρετούσε. Στους 13 αυτούς μήνες, κερδίσαμε μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές μάχες που είχε βάλει η κυβέρνηση ως “στοίχημα” μετά από τις εκλογές του 2015. Τη μάχη για τα δημόσια δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τη μάχη για τον ΑΔΜΗΕ. Η θετική κατάληξη του διαγωνισμού επιβεβαιώνει την επιτυχία, τον ρεαλισμό, την εφαρμοσιμότητα αυτού του σχεδίου.  Ενός σχεδίου το οποίο πολεμήθηκε μέσα και έξω για διαφορετικούς λόγους, ενός σχεδίου που σήμερα είναι σημείο αναφοράς συνολικά στην Ευρώπη. Σε μία Ευρώπη που αλλάζει τάχιστα στον τομέα της Ηλεκτρικής Ενέργειας. Μπορέσαμε, λοιπόν, και μείναμε συνεπείς με βάση αυτό που λέγαμε όταν ξεκινάγαμε, ότι θα καταθέσουμε εναλλακτικό σχέδιο, ότι  θα πείσουμε για την ορθότητα αυτού του σχεδίου τους Θεσμούς. Και το κάναμε πράξη. Όπως επίσης, ακυρώσαμε το παλιό σχέδιο για την «Μικρή ΔΕΗ», μπορέσαμε και θεσμοθετήσαμε ένα νέο πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας που εξορθολογίζει τις στρεβλώσεις του παρελθόντος, αντισταθήκαμε στο πλαίσιο της τελευταίας διαπραγμάτευσης στον τομέα των ενεργειακών, στις αφόρητες πιέσεις να αυξήσουμε το ΕΤΜΕΑΡ, ενώ κερδίσαμε και περισσότερο χρόνο στη δέσμευσή μας να ισοσκελίσουμε τον λογαριασμό του ΛΑΓΗΕ που καλύπτει το τέλος για την αποπληρωμή των ΑΠΕ. Για αυτές τις προσπάθειές μας, κατηγορηθήκαμε πολλές φορές, ότι καθυστερεί να κλείσει η διαπραγμάτευση και 2,7 δισεκατομμύρια δεν «πέφτουν» στην αγορά, και μάλιστα προσωποποιήθηκε πολλές φορές αυτό. Αυτές τις φωνές τις κατανοούμε, γιατί είναι φωνές των αντιπάλων. Είναι φωνές της τρόικας  του εσωτερικού και του εξωτερικού. Είναι όλοι όσοι, με τους οποίους ποτέ δεν θα συμφιλιωθούμε, γιατί ξέρουμε ότι διαφέρουμε, γιατί έχουμε διαφορετική στόχευση. Μπορέσαμε μέσα σε αυτές τις συνθήκες και κάναμε πραγματικότητα ένα φιλολαϊκό μέτρο, αυτό των 36 δόσεων και της έκπτωσης κατά 15% στους λογαριασμούς της ΔΕΗ που συμπαρέσυρε και άλλους προμηθευτές Ενέργειας με αντίστοιχες πρωτοβουλίες. Ήδη παίρνετε στα χέρια σας λογαριασμούς στους οποίους βλέπετε ένα σημαντικό ποσό ευρώ να επιστρέφεται ως έκπτωση συνέπειας. Και  η ΔΕΗ, την ίδια στιγμή, μέσα από αυτή την πολιτική, βρίσκεται σήμερα σε εκείνο το σημείο, για πρώτη φορά, μείωσης κατά απόλυτο μέγεθος των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς αυτή. Υπάρχει μία, χωρίς προηγούμενο, κινδυνολογία από τους πολιτικούς μας, κυρίως αντιπάλους,  πολιτικούς και συστημικούς, σε σχέση με τη ΔΕΗ. Θα πρέπει, καταρχάς, να είναι πολύ προσεκτικοί με την ΔΕΗ, διότι δεν μπορείς να παίζεις με μια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο και να διαρρέεις ψευδή πράγματα για αυτήν. Σήμερα, με τις κινήσεις που έχουν γίνει με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, έχει εξασφαλιστεί για το 2017 μια έκτακτη επιπλέον ρευστότητα στην ΔΕΗ που αγγίζει το ένα δισεκατομμύριο. Ό,τι λέγεται, λοιπόν, για προβλήματα, είναι αληθές, αλλά ως προς τι; Ως προς το σκέλος της αδυναμίας αποπληρωμής  υποχρεώσεων ιδιωτών και επιχειρήσεων που είναι το αποτύπωμα των μνημονιακών πολιτικών, οι οποίες προφανώς δεν άφησαν αλώβητη και την ΔΕΗ. Αυτή λοιπόν την «καυτή πατάτα», την πήραμε στα χέρια μας και έχουμε βάλει το νερό στο αυλάκι, κάνοντας ταυτόχρονα εκείνες τις απαιτούμενες θεσμικές αλλαγές στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας που συνάδουν με την Ευρωπαϊκή στρατηγική για την ενοποίηση της ηλεκτρικής αγοράς ενέργειας.
 
Σήμερα, λοιπόν, μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε από τις πρώτες χώρες που έχουν ψηφίσει το Target Model, που είμαστε από τις πρώτες χώρες  που έχουν ενσωματώσει ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στην νομοθεσία σε σχέση με την ενεργειακή απόδοση. Είμαστε από τις πρώτες χώρες που έχουν ενσωματώσει οδηγίες για τις εξωχώριες έρευνες υδρογονανθράκων και την προστασία της εργασίας κατά την εξόρυξη, και όλα αυτά έγιναν μέσα στους δεκατρείς αυτούς μήνες. Σε πολύ λίγα από αυτά, βέβαια, δόθηκε η αντίστοιχη σημασία από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σήμερα μπορούμε να μιλάμε, για το ότι έχουμε δρομολογήσει την μικρή- αλλά και την μεγάλη σε ένα δεύτερο στάδιο- ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης, με την Ηπειρωτική Ελλάδα.
 
Πήραμε μια πρωτοβουλία σε σχέση με την προστασία της εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής παρεμβαίνοντας σε ένα στρεβλό μηχανισμό διαμόρφωσης  τιμών για τα τέλη δικτύου φυσικού αερίου. Είναι αυτό το οποίο κατηγορήθηκε ότι θέτει σε κίνδυνο την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ και μάλιστα κρίθηκε ότι είναι μια κίνηση επιθετική ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Αλλά, δεν μπορώ να καταλάβω, πώς μια πολιτική   που μειώνει το κόστος της βιομηχανίας στην Ελλάδα, το οποίο – ως γνωστόν – εξαρτάται από το κόστος του φυσικού αερίου, είναι μια πολιτική ενάντια στην ανάπτυξη και στις επενδύσεις. Αυτά, πράγματι, μπορούν να τα πουν μόνο εκείνοι οι οποίοι καθημερινά, από τον Ιανουάριο του 2015,   κάνουν τη «νύχτα – μέρα».
 
Μπορέσαμε και ενισχύσαμε την ΕΔΕΥ, την  εταιρία του Δημοσίου για τους υδρογονάνθρακες, με μια νέα, πολύ ικανή διοίκηση η οποία ανέλαβε πριν από λίγες ημέρες και έχουμε καλές ειδήσεις μπροστά μας, οι οποίες έχουν ήδη αρχίσει να βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Επανεκκινήσαμε τον σχεδιασμό για την ανάπτυξη του φυσικού αερίου στην Ελλάδα μέσω της ΔΕΠΑ, η οποία έχει εμπλακεί σε μεγάλα γεωστρατηγικά έργα και σχέδια όπως αυτό του IGB, του ελληνοβουλγαρικού αγωγού, του πλωτού αγωγού της Αλεξανδρούπολης. Μία επιχείρηση η οποία έχει ένα μεγάλο βάρος στις πλάτες της, να βοηθήσει στη διείσδυση του φυσικού αερίου.
 
Κάναμε συμφωνίες για την προμήθεια αργού πετρελαίου  με το Ιράν, την Ρωσία. Κάναμε στρατηγικές συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Κύπρο, αλλά, ταυτόχρονα και στα άλλα πεδία και αντικείμενα του υπουργείου μας, βρίσκεται αυτή τη στιγμή, στα σκαριά σχεδόν ολοκληρωμένο – έχει ολοκληρωθεί η διαβούλευση – το νέο νομοσχέδιο  για τη δόμηση.
 
Μπορέσαμε και κάναμε μια ουσιαστική παρέμβαση για τους κατοίκους της Δυτικής Αθήνας,  φτιάχνοντας έναν νέο φορέα, εξασφαλίζοντάς του την οικονομική βιωσιμότητα, αναφέρομαι στον φορέα για το Πάρκο Τρίτση.  Ήταν στο πρώτο νομοσχέδιο αυτού του υπουργείου που κάναμε τη ρύθμιση για τα Λιπάσματα στο Κερατσίνι και ήταν μια υποχρέωση αυτής της κυβέρνησης, μέσα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές να έχει το νου της στις λαϊκές γειτονιές, στους πιο – κοινωνικά – αδύναμου. Και θεωρώ ότι στο μέτρο των δυνατοτήτων μας  και του αντικειμένου αυτού του υπουργείου, σεβαστήκαμε αυτή τη δέσμευσή μας. 
 
Έχουμε κι άλλα πράγματα έτοιμα, τα οποία είμαι σίγουρος ότι ο Γιώργος , γνωρίζοντας το αντικείμενο και με την πολύ καλή ομάδα του θα τα φέρει εις πέρας. Καθώς βλέπω αυτή τη στιγμή τον Γιώργο τον Πατρίκιο εδώ, τον επικεφαλής του Πράσινου Ταμείου, θέλω να σας πληροφορήσω ότι είναι σχεδόν δρομολογημένη μια νομοθετική πρωτοβουλία για την μετατροπή του χώρου εδώ, απέναντι από το υπουργείο, στο Γουδή, σε Μητροπολιτικό Πάρκο.
 
Τέλος, θεωρώ ότι αυτή η προσπάθεια  που κάναμε, μία προσπάθεια η οποία δεν στέκεται απλά και μόνο στο περιθώριο για να ασκεί κριτική, αλλά είναι προσπάθεια μιας Αριστεράς που παρεμβαίνει στο γίγνεσθαι, για να βάλει το δικό της αποτύπωμα, πρέπει να ολοκληρωθεί με την άρνηση να πουληθεί το 17%  της ΔΕΗ. Ένα παρωχημένο σχέδιο το οποίο είναι  μια κληρονομιά την  οποία δεν μπορείς να αποποιηθείς μεν, επειδή μιλάμε για τη συνέχεια του κράτους από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, αλλά που έχει ξεπεραστεί πια από τα ίδια τα γεγονότα, και που θα θέσει σε αμφισβήτηση, θα λειτουργήσει   ως κερκόπορτα για τον δημόσιο χαρακτήρα της ΔΕΗ.
 
Απ’ όποια θέση κι αν είμαι, θα το υπερασπιστώ στο υπουργικό Συμβούλιο, στη Βουλή. Διότι είμαι απόλυτα πεισμένος ότι είναι ένα σχέδιο δογματικό, παρωχημένο, το οποίο έχει μόνο μια πολιτική στόχευση: Να δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνηση. 
 
Δεν υπέγραψα και δεν υπογράψαμε καμία εντολή, όπως κακόβουλα πολλοί αναπαράγουν για την ιδιωτικοποίηση του 17%. Τελεία και παύλα. Ξέρουμε τι είναι το παλιό πλάνο ιδιωτικοποιήσεων που μας κληρονόμησε η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, δεν ισοδυναμεί με εντολή ιδιωτικοποίησης. Γνωρίζω ότι αυτό το θέλουν οι δανειστές. Γνωρίζω ότι το θέλουν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτοί θέλανε και τη «Μικρή ΔΕΗ», θέλανε και την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ. Αυτοί θέλανε και την μείωση των μισθών. Αυτοί θέλανε, θέλανε, μας κληρονόμησαν την κοινωνική καταστροφή την οποία είμαστε αναγκασμένοι να διαχειριστούμε, αλλά όχι για να καταλήξουμε σε μια  μίζερη μνημονιακή πολιτική που θα την αναπαράγει, αλλά που θα ανοίγει έναν δρόμο σταθερά προς την ανάπτυξη και την υπέρβασή της.   
 
Φεύγουμε λοιπόν από το υπουργείο Ενέργειας ικανοποιημένοι, με ψηλά το κεφάλι και πιστοί στις προγραμματικές μας δεσμεύσεις , θα συνεχίσουμε από ένα άλλο μετερίζι, έτσι ώστε να μπορέσουμε να λένε και οι επόμενες γενιές ότι  αυτή η κυβέρνηση που με την ψήφο του λαού ανέλαβε σε μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδο, δεν λιποτάκτησε, έδωσε τις μάχες της, έσωσε ότι μπορούσε να σώσει. Δεν έχασε ποτέ τον βασικό προσανατολισμό της -  παρά τους συμβιβασμούς, παρά τις τακτικές υποχωρήσεις -   που είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός αυτής της κοινωνίας.  Αν, Γιώργο, εγώ έφτιαχνα μία κυβέρνηση μετά από χρόνια, τον πρώτο που θα σκεφτόμουνα να βάλω στο υπουργείο Ενέργειας, είσαι εσύ.
 
Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ».
 
Γιώργος Σταθάκης: «Είχα την τύχη ή την ατυχία, να είμαι στις διαπραγματεύσεις για ένα μακρύ χρονικό διάστημα, οπότε, ηθελημένα ή άθελά μου, εξοικειώθηκα με τον άγνωστο κόσμο της ενέργειας. Νομίζω ότι η δουλειά μου είναι πιο εύκολη, καθώς παραλαμβάνω από τον Πάνο τον Σκουρλέτη με πολύ συγκροτημένο τρόπο την στρατηγική και την πολιτική μας σε ένα ευρύ φάσμα των θεμάτων του Υπουργείου. Αυτές οι στέρεες βάσεις αποτελούν μια ισχυρή παρακαταθήκη και πάνω στην οποία καλούμαστε να συνεχίσουμε. Είναι αυτονόητο ότι ο τομέας είναι τεράστιας στρατηγικής σημασίας για την ελληνική οικονομία, τεράστιας στρατηγικής σημασίας για τον τρόπο συμβολής του στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Στρατηγικής σημασίας για τον τρόπο που οργανώνεται, είναι σε ένα μεταβατικό στάδιο, προφανώς θα υπάρξουν και αλλαγές, είναι ένας τεράστιος τομέας ο οποίος είναι σε μεταβατικό στάδιο όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη και Διεθνώς.
 
Οι αρχές και ο τρόπος προσέγγισης: Νομίζω ότι θα διατηρήσουμε  τις βασικές αξίες  και τον τρόπο προσέγγισης  από τον Πάνο και την ομάδα και το Υπουργείο, τις υπηρεσίες που δημιουργούν μια δομή. Σαφώς, οι  προκλήσεις είναι μπροστά, υπάρχουν σύνθετα, προφανώς, θέματα κατά το μεταβατικό στάδιο που πρέπει να επιλυθούν, καθώς και να δημιουργήσουμε ζωτικό χώρο, ώστε όλο το σχέδιο της μετάβασης στον ενεργειακό τομέα  να πετύχει αυτό που όλοι επιθυμούμε, τον μέγιστο δυνατό βαθμό επενδύσεων, τον μέγιστο δυνατό βαθμό κοινωνικής μέριμνας και έμφασης στην κοινωνική διάσταση του  ενεργειακού τομέα και το πιο σημαντικό απ’ όλα, να συνάδει με τους ισχυρούς περιβαλλοντικούς στόχους που ήταν και είναι μέρος της στρατηγικής της παρούσας κυβέρνησης.
 
Να ευχαριστήσω τον Πάνο για μια ακόμη φορά. Ήταν όντως, όλη η περίοδος αυτή της συνεργασίας που είχαμε σε διάφορα επίπεδα, εξαιρετική. Να του πω για μια ακόμη φορά ότι τον θαυμάζω ως πολιτικό  στέλεχος. Δεν είμαι τόσο καλός στα πολιτικά εγώ, όσο ο Πάνος.
 
Να καλωσορίσω και όλους εσάς, που θα αποτελέσετε  τους συνεργάτες στην κοινή μας προσπάθεια το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα».
 
Γιάννης Τσιρώνης: «Προφανώς υπάρχει μια συγκίνηση όταν αφήνεις ένα πόστο και φυσικά ένα όραμα και πηγαίνεις σε ένα επόμενο. Ήταν ένα πολύ όμορφο ταξίδι αυτό το οποίο ζήσαμε εδώ και θέλω να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά της Διοίκησης, τα οποία ξέρω, παλεύουν για ένα τεράστιο αντικείμενο, πολύ σημαντικό για την Ελλάδα. Κάθε φορά που κάποιος άνθρωπος φεύγει, οι άλλοι πίσω μένουν με αγωνία τι θα μείνει και ελπίζω κάποια στιγμή, όταν γίνει διοικητική αναδιάρθρωση που έχει ανάγκη η χώρα μας, το Υπουργείο αυτό να βρει τη θέση που του αξίζει. Εδώ πέρα πραγματικά θεωρώ ότι ο Σωκράτης και ο Γιώργος είναι άνθρωποι που θα δώσουν αυτή τη μάχη, να έχουμε ένα Υπουργείο που να έχει ένα στελεχιακό δυναμικό, να μην έχει 14 Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, να μην έχει 5 Μηχανικούς στο μητροπολιτικό σχεδιασμό της Αθήνας, δε γίνεται δουλειά με τόσο λίγους ανθρώπους όσο άξιοι και αξιοθαύμαστοι να είναι. Εγώ λοιπόν τους ευχαριστώ γι’ αυτό που προσφέρουν με υπερβάλλοντα ζήλο, οι περισσότεροι απ’ αυτούς δουλεύουν με έρωτα.
 
Θέλω φυσικά να ευχαριστήσω τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους και τις δημοσιογράφους για την άριστη συνεργασία που είχαμε και νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσουν να δίνουν τη μάχη ν’ αναδεικνύουν το περιβάλλον, που ξαναλέω, είναι παραγνωρισμένο στη χώρα μας. Τώρα να μιλήσω για τη Ρένα, για τη Χριστίνα, για τον Ιάκωβο, για το Μιχάλη, για τους Γραμματείς μας, που κι εγώ τους ευχαριστώ θερμά, πιστεύω ότι κάναμε καλή δουλειά όλοι μαζί, ήμασταν μια θαυμάσια ομάδα και βέβαια δε μπορώ να παραλείψω τον Πάνο Σκουρλέτη, με τον οποίο είχαμε άριστη συνεργασία, παρόλο που εγώ προέρχομαι από διαφορετικό πολιτικό χώρο, αυτόν των Οικολόγων Πρασίνων. Μ’ αυτή την έννοια, το να έχω δίπλα μου ένα στέλεχος τόσο σημαντικό από το κυβερνόν κόμμα, ήταν πολύ μεγάλη βοήθεια. Πάρα πολλά πράγματα που ονειρευόμασταν να κάνουμε δε θα μπορούσα να τα είχα κάνει αν δεν είχα τη στήριξη του Πάνου και αυτό οφείλω να τ’ ομολογήσω. Φαντάζομαι φάνηκε στον τρόπο που παραγάγαμε τα νομοσχέδιά μας.
 
Να πούμε κάτι σημαντικό: Δεν ξεκινήσαμε να κυβερνάμε από το μηδέν, ξεκινήσαμε να κυβερνάμε από το μείον 273, από το απόλυτο μηδέν. Ξεκινάγαμε χρωστώντας, με τη μισή Ελλάδα να παράγει κάτω από το 0,5% του ΑΕΠ που είναι τα δάση μας. Με τα χωριά μας έρημα. Δε μπορεί να στηθεί οικονομία όταν όλη η φύση δεν προσφέρει τίποτα. Να θυμίσω ένα νούμερο που το λέω συχνά, που το είπε φέτος η Επιτροπή Περιβάλλοντος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Ότι οι NATURA δίνουν τζίρο στην Ευρώπη 200 δις ευρώ. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα, έχει το 28% της NATURA. Κάντε τον πολλαπλασιασμό, θα δείτε ότι είναι πάνω από 10 δις ευρώ που δεν υπάρχουν στο δικό μας κύκλο εργασιών. Δεν υπάρχουν πουθενά. Δεν είναι μόνο τα δάση, είναι ότι επί χρόνια θεωρούσαν ότι η προστασία του περιβάλλοντος κοστίζει. Επιτέλους σήμερα καταλαβαίνουμε ότι, σε όλη την Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο, η προστασία του περιβάλλοντος συμφέρει. Δεν κοστίζει, συμφέρει. Εδώ πέρα είχαμε πολλά τέτοια στοιχήματα τέτοια.
 
Ν’ αναφερθώ στα σκουπίδια και στα επικίνδυνα τοξικά και στα μέταλλα, τα λέγαμε προ ημερών, που αλλού είναι πηγή πλούτου, ενώ στην Ελλάδα είναι πηγή προστίμων; Ν’ αναφέρουμε τις NATURA, ν’ αναφέρουμε τα δάση μας, τ’ αυθαίρετα; Μπορεί, ξέρετε, κάποια χώρα ανεπτυγμένη να λειτουργεί με τέτοιοι καθεστώς αυθαιρεσίας στο δομημένο χώρο; Καθεστώς που 90% προέρχεται από αμέλειες της πολιτείας, πολυετείς και από το πελατειακό κράτος; Πώς μπορεί να έρθει ένας επιχειρηματίας σ’ ένα τέτοιο άναρχο, με την κακή έννοια της αναρχίας, περιβάλλον να επενδύσει; Και ειλικρινά ψάξτε, δεν είναι το θέμα, συνέχεια εστιάζουμε στο μονεταριστικό, αν είναι 35% ή δεν είναι 35%. Το λέω, εγώ όταν ήμουν επιχειρηματίας με 35% φόρο δουλεύαμε. Δεν πάθαμε τίποτα. Δεν ήταν εκεί το πρόβλημα, δεν είναι γι’ αυτό που δεν έρχονται. Είναι πολύ σημαντικό αυτό το Υπουργείο για να ξεκινήσει η παραγωγική ανασυγκρότηση και χαίρομαι πάρα πολύ που ο Γιώργος Σταθάκης, που έρχεται από το Υπουργείο της Οικονομίας, θα φέρει τη δική του εμπειρία στο ν’ απογειώσει κάποια αντικείμενα, όπως είναι για παράδειγμα η κυκλική οικονομία που είναι αιχμή του δόρατος παγκόσμια σήμερα. Ο ΟΟΣΑ φέτος έχει αφιέρωμα στην 4ετή του Συνδιάσκεψη που πήγαμε, την κυκλική οικονομία.
 
Ν’ αναφέρω ότι στο Υπουργείο μας σε συνθήκες δύσκολες, κυρώσαμε την Σύμβαση για την κλιματική αλλαγή. Θα μου πείτε είναι εύκολο, τι έγινε, αφού το Παρίσι είναι διεθνές. Δεν είναι έτσι. Γιατί στην Ευρώπη δίνεται μάχη από τις δυνάμεις του παλιού. Υπάρχουν χώρες που δε θέλουν στην Ευρώπη σήμερα, όπως είναι η Πολωνία, το δηλώνει ευθαρσώς, και κωλυσιεργούν. Η δική μας χώρας σε συνθήκες κρίσης λοιπόν, ήταν μπροστά, ήταν στις φιλόδοξες χώρες της Ευρώπης για να περάσουμε αυτά που πήγαμε ενωμένοι στο Παρίσι και τα επιβάλλαμε τελικά και πετύχαμε τη συμφωνία. Αν η Ευρώπη είχε πάει εκεί πέρα με διαφορετικές απόψεις, άλλες η Πολωνία, άλλες η Ελλάδα, άλλες η Γαλλία, δε θα είχε πετύχει το Παρίσι. Οι χώρες υψηλής φιλοδοξίας στο Παρίσι συσπειρώθηκαν γύρω από την Ευρωπαϊκή Ένωση που πήγε με μια γραμμή. Και για να έχουμε μια γραμμή, έγιναν πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις. Και εκεί πέρα η Ελλάδα δεν ήταν από τις χώρες που να πει «τραβάμε χειρόφρενο γιατί έχουμε λιγνίτη», ήταν από τις χώρες που είπε «ναι, το μέλλον είναι οι ΑΠΕ, είναι οι ανανεώσιμες πηγές, εμείς πάμε με το μέλλον». Κι όποιος είναι μπροστά στο μέλλον, είναι αυτός που θα είναι και οδηγός στην οικονομία του μέλλοντος.
 
Δε μπορώ να μη μνημονεύσω την αγάπη των πολιτών. Νομίζω ακριβώς επειδή πιάσαμε αντικείμενο που χρόνια ο κόσμος ήταν σε ομηρία, όπως οι οικισμοί μέσα στις δασικές εκτάσεις που το ξέρουν κι οι ίδιοι ότι έχουν πρόβλημα και πρέπει κάποια στιγμή να το αντιμετωπίσεις, να το κοιτάξουμε κατάματα, όπως είναι τ’ αυθαίρετα όπως είπα, όπως ήταν τα σκουπίδια και πραγματικά νομίζω ότι είχαμε αυτή την αξιοζήλευτη θέση, να είμαστε σ’ ένα Υπουργείο που όταν πηγαίναμε κάπου, μας αγκάλιαζαν.
 
Θέλω να μνημονεύσω ένα πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο συνέχεια ακουγόταν, επιτέλους να μιλήσουμε και γι’ αυτό μια και τώρα απερχόμαστε και μπορούμε να τα λέμε όλα. Διαβάζαμε συστηματικά ότι κολλάμε επενδύσεις. Καμία επένδυση δεν κόλλησε στο δικό μας Υπουργείο. Καμία. Νομίζω με το στελεχικό δυναμικό που έχουμε, σε χρόνο ρεκόρ έφευγαν όλες οι επενδύσεις. Υπάρχουν θεσμικά ζητήματα, το έχω πει, όπως για παράδειγμα μια πολύ μεγάλη γραφειοκρατία που ίσως γεννά και διαφθορά στο θέμα των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, είναι κάτι που μπορούμε να το δούμε όλοι μαζί και ν’ απλοποιηθεί, θα έχουμε άριστη συνεργασία με τους διαδόχους μας, το έχουμε ξεκινήσει, αυτό που λέμε όσο πιο καθαρούς και λίγους κανόνες βάζεις, τόσο καλύτερη είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Το αντίθετο είναι οι περίπλοκοι κανόνες, οι στρυφνοί κανόνες, αυτοί που έχουν πάρα πολύ μέσα τον παράγοντα άνθρωπο, ο οποίος συχνά, ακριβώς εκεί πέρα, γεννά τη διαφθορά. Άρα εμείς βελτιώσαμε την κατάσταση σ’ αυτό τον τομέα, δεν την πήγαμε πίσω.
 
Αλλά να ξεκαθαρίσω ότι όταν λέμε επενδύσεις που αξίζει να γίνονται χωρίς γραφειοκρατία, δε σημαίνει επενδύσεις τύπου Νιγηρίας ή αποικιακές επενδύσεις. Εμείς θέλουμε επενδύσεις που να σέβονται το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Είναι επενδύσεις του μέλλοντος. Οι χώρες οι οποίες έχουν σκληρή και άτεγκη πολιτική στην προστασία του περιβάλλοντος και στη βιωσιμότητα είναι αυτές που έχουν και τις καλύτερες οικονομίες παγκοσμίως. Οι χώρες αντίθετα που ξεπουλάνε το περιβάλλον τους, μπορεί να εισπράττουν κάποια χρήματα πρόσκαιρα λίγους μήνες και μετά, «να το βρίσκουν μπροστά τους». Δηλαδή όταν αυτή τη στιγμή πάμε σ’ επενδύσεις αποικιακές, κλέβουμε την οικονομία των παιδιών μας. Και η Ελλάδα βρίσκεται σ’ αυτή την κατάσταση. Λαθεμένες επιλογές προηγούμενων δεκαετιών σκάνε τώρα πάνω μας και κοστίζουν τώρα. Αυτό είναι το πρόβλημα, ότι τελικά κοστίζουν. Γιατί, τι διαφέρει μια περιβαλλοντική πολιτική από μια άλλη οικονομική πολιτική; Ότι ενσωματώνει και τις μελλοντικές αποθετικές ζημίες. Δεν έχει τίποτε άλλο διαφορετικό η πράσινη πρόταση, από μια άλλη οικονομική πρόταση. Κι εκεί πρέπει να ενσωματώσεις όλα τα κόστη. Αυτό που συμβαίνει σε πολλές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, δεν έχουν ενσωματωθεί όλα τα κόστη και τώρα πληρώνουμε τα ιστορικά απόβλητα που κρύβονταν κάτω απ’ το χαλί με την αφελή αντίληψη τότε ότι, πχ αν δεν ενοχλήσουμε τις χαλυβουργίες στο τι θα κάνουν τα τοξικά τους απόβλητα, θα προκόβουν. Ε, δεν προκόβουν! Σήμερα δεν προκόβουν οι χαλυβουργίες και δεν προκόβουν εξαιτίας του ότι τους αναγκάζεις να πληρώσουν τα πρόστιμα. Και βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο και τα πρόστιμα πληρώνουν και ο κόσμος έχει πρόβλημα με το περιβάλλον και οι χαλυβουργίες δεν προκόβουν. Πηγαίνετε να δείτε σε άλλες χώρες πόσο καλύτερα είναι τα πράγματα, ακριβώς επειδή από την αρχή μπήκαν οι κανόνες σωστά και είναι βιώσιμες οι επιχειρήσεις. Άρα λοιπόν επιχειρήσεις αποικιακές δεν τις θέλαμε και αν κολλάμε τέτοιου τύπου επενδύσεις, πρέπει να είμαστε περήφανοι.
 
Θέλω να μνημονεύσω επίσης την Αυτοδιοίκηση. Ξέραμε και πολλοί μας είχαν προϊδεάσει αρνητικά ότι «δε θα τα βρείτε με τους Δημάρχους, είναι Δήμαρχοι οι οποίοι είναι σε άλλα κόμματα». Είχαμε άριστες σχέσεις με τους περισσότερους Δημάρχους. Οι περισσότεροι παλεύουν για τον τόπο τους. Με τη δική τους αντίληψη, με τη δική τους νοοτροπία. Υπάρχουν πράγματα που αν δε γίνουν στην Αυτοδιοίκηση δε θα γίνουν πουθενά. Η πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση έχει ευθύνη για τα απορρίμματα. Αυτή τα μαζεύει, αυτή κερδίζει και το όφελος από το αν γίνεται σωστά η αξιολόγηση και αξιοποιούνται οι πόροι.
 
Άρα λοιπόν, εμπιστευθήκαμε την Αυτοδιοίκηση και το αποδείξαμε λίγο πρόσφατα στην Ηλεία. Και εκεί μπορούσε κάποιος να πιέσει και το ξέρω ότι υπήρξαν τέτοιες αφόρητες πιέσεις. Μα δεν γίνεται να κάνεις ανασχεδιασμό στην κυκλική οικονομία αν δεν φρενάρεις κάποια έργα. Ή έπρεπε να πάρουμε αυτά τα οποία παραλάβαμε, να είμαστε και εμείς μια από τα ίδια, ή έπρεπε να ανασχεδιάσουμε. Τον εκβιασμό που υπέστη η Ηλεία, να έχει τα απορρίμματα στους δρόμους μέχρι να αναγκαστούν οι δήμαρχοί της να ψηφίσουν ένα φαραωνικό έργο, το οποίο τελικά και οι ίδιοι το βλέπανε, φαίνεται τώρα. Τελικά, τα απορρίμματα που πάνε σήμερα στην Τριανταφυλλιά, όλα τα απορρίμματα της Ηλείας, είναι στο 1/3 περίπου της ποσότητας από αυτό που σχεδιαζόταν να γίνει το έργο. Άρα λοιπόν, δεν αποδείχτηκε μόνο ότι υπήρχε λύση. Καθαρίσαμε την Ηλεία και πάμε αυτή τη στιγμή να βρούμε και την οριστική λύση η οποία θα είναι η βέλτιστη στους αναξιοποίητους χώρους. Αλλά εκεί πέρα, γι’ αυτό λέω, είχαμε άριστη σχέση και σύμπνοια με τους δημάρχους.
 
Θέλω να κλείσω με μια ευχαριστία ιδιαίτερη, η οποία δείχνει και το στίγμα. Πρέπει να ευχαριστήσω τη διοίκηση της ΕΚΧΑ. Είναι εδώ πέρα η κυρία Κλωνάρη, ο κ. Νάκος, αλλά δεν είναι αυτοί, είναι όλη η ΕΚΧΑ η οποία σε άριστη σχέση, πάλι με τη Διεύθυνση Δασών, ενώσαμε τις δυνάμεις μας και καταφέραμε σε λίγες μέρες, θα αναρτήσουν το 37% των δασικών χαρτών. Δεν είναι μόνο ο νόμος που πέτυχε αυτό το θαύμα, που πολλοί θεωρούσαν ότι δεν θα αναρτήσουμε τίποτα, ποτέ. Είναι αυτή η καλή συνεργασία και αυτό το μοντέλο που, και στο Πάρκο Τρίτση που σωστά μνημόνευσε ο Πάνος, ενώσαμε τις δυνάμεις. Πανεπιστήμια, αυτοδιοίκηση, υπουργεία, κοινωνία των πολιτών, όλοι μέσα στο παιχνίδι, όλοι με σύμπνοια. Και γι’ αυτό νομίζω ότι θα πετύχει και θα δούμε τα αποτελέσματα. Σας ευχαριστώ πολύ και καλή συνέχεια στο Σωκράτη και στο Γιώργο. Είμαι διπλά χαρούμενος. Νομίζω ότι είναι οι πιο άξιοι άνθρωποι γι’ αυτά τα πόστα».
 
Σωκράτης Φάμελλος: «Καλημέρα και από εμένα.
 
Νομίζω ότι εγώ οφείλω να ξεκινήσω ως νεοεισερχόμενος με το ότι είναι πράγματι πολύ μεγάλη ευθύνη και μεγάλη τιμή για μένα, για όλους πιστεύω ότι είναι μια συλλογική στιγμή, δεν είναι προσωπική. Αυτό το οποίο πρέπει να πω είναι ότι εύχομαι να έχουμε μια πολύ καλή συνεργασία, μια πολύ αποτελεσματική συνεργασία. Αυτό αφορά τους συνεργάτες, τα στελέχη, τα στελέχη του Υπουργείου και των εποπτευόμενων φορέων και τους προεδρεύοντες και όλα τα Συμβούλια και βέβαια και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί έχουμε ένα κοινό καθήκον, να ανατροφοδοτήσουμε μια πορεία προκοπής της χώρας μας μέσα από τη συνέχεια που έχει η κυβέρνηση αυτή. Κι αυτό σημαίνει και ο ανασχηματισμός.
 
Νομίζω ότι ως νέοι δεν μπορούμε να κάνουμε απολογισμό, αλλά να πούμε ότι τα πολλά λόγια πρέπει να τα πούμε στον δικό μας απολογισμό. Εμείς πρέπει να αποδείξουμε  ότι συνεχίζουμε ένα άξιο και σημαντικό έργο. Όμως έχουμε μια πολύ ισχυρή δύναμη πίσω μας την εξαιρετική σχέση που έχουμε με τους συναδέλφους και με τον Πάνο Σκουρλέτη και με το Γιάννη Τσιρώνη και βέβαια και με τον Υπουργό μου, το Γιώργο Σταθάκη, γιατί έχουμε και μια κοινή διάθεση να στηρίξουμε την προσπάθεια της χώρας μας να βγει από την κρίση. Και αυτή είναι η δική μας έμπνευση και έχουμε μια πολύ σημαντική υποχρέωση να μεταφέρουμε την έμπνευση αυτή στους συνεργάτες μας και στα στελέχη που θα δουλέψουμε μαζί. Διότι, γιατί πρέπει να πούμε ότι μαζί με το καθήκον χρειάζεται και έμπνευση αυτή η δουλειά, αυτή η προσπάθεια που κάνουμε για τη χώρα μας.   
   
Οφείλω να πω ότι οι τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας είναι πολύ κρίσιμοι για την Ελλάδα, όχι μόνο γιατί είναι σημαντικά γρανάζια της ανάπτυξης και της εργασίας που είναι και είναι το κυρίαρχο, αλλά γιατί κατά την άποψή μου η ενέργεια και το περιβάλλον μπορούν να αποτελέσουν συστατικά στοιχεία της ταυτότητας της Ελλάδας και αυτό είναι κάτι παραπάνω από το να τους αξιοποιήσουμε για να έχουμε δουλειές, για να έχουμε προκοπή, για να έχουμε εθνικό και οικογενειακό εισόδημα.      Αλλάζει εάν θέλετε και δημιουργεί ένα συμπληρωματικό στοιχείο και στη στάση ζωής του καθένα από εμάς και όχι μόνο στην πολιτική ευθύνη. Μάλλον, αυτό είναι η πολιτική ευθύνη του κάθε πολίτη, αυτή είναι η κοινωνική μας ευθύνη. Και ως ταυτότητα θεωρώ ότι η φυσική και η ενεργειακή πόροι της Ελλάδας μπορούν να είναι και περιουσία και ανάπτυξη, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να τροφοδοτήσουν και νέες λογικές.
 
Νομίζω ότι και ο Πάνος Σκουρλέτης για τα ενεργειακά και ο Γιάννης Τσιρώνης για τα περιβαλλοντικά, ανέφεραν στοιχεία αυτού του νέου χαρακτήρα της οικονομίας και της λειτουργίας της χώρας. Να πω παράδειγμα ότι η κυκλική οικονομία δεν είναι μόνο ανακύκλωση, δεν είναι μόνο κομποστοποίηση, που είναι, αλλά είναι και ένας νέος δευτερογενής τομέας που έχει μέσα του πολύ ισχυρότερη καινοτομία, πολύ ισχυρότερη γνώση, άρα μεγαλύτερη αξιοποίηση της επιστήμης, του νέου επιστημονικού δυναμικού, των νέων επιστημόνων και άρα ενίσχυση της χώρας.
 
Ταυτόχρονα τα σημαντικά εργαλεία των χρήσεων γης που περνούν βέβαια και από το Κτηματολόγιο, αλλά και από τις αντίστοιχες υπηρεσίες και τις Γενικές Διευθύνσεις του Υπουργείου είναι εργαλεία ανάπτυξης και επιτάχυνσης, αν θέλετε, αλλά και εξυγίανση των σχέσεων της κοινωνίας και της οικονομίας και βέβαια νομίζω ότι όλα αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν συστατικά στοιχεία αυτού που ονομάζουμε εμείς δίκαιη ανάπτυξη, γιατί η δίκαιη ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι βιώσιμη, να είναι αειφόρος, να έχει αυτά τα στοιχεία τα οποία έτσι κι αλλιώς αποτελούν στοιχεία της ταυτότητας της αριστεράς και των οικολόγων, αλλά νομίζω ότι είναι και στοιχεία του κάθε Έλληνα, γιατί ποιος δεν θα ήθελε από εμάς η ζωή που ζούμε να είναι αειφόρος, να είναι βιώσιμη, να είναι δίκαιη.
 
Ίσως αυτό είναι και το στοιχείο, αυτονόητο μεν θα μου πείτε, που λείπει από την αίσθηση που έχει ένας πολίτης και για τις περιβαλλοντικές λειτουργίες, αλλά και για τις κρατικές λειτουργίες συνολικότερα. Η αίσθηση του αυτονόητου, αλλά η αίσθηση του δίκαιου και της προκοπής που ξεκινάει κάθε μέρα από τον καθένα μας ως άτομο, αλλά ολοκληρώνεται στο κοινωνικό σύνολο που ζούμε. Βέβαια για να τα πετύχουμε όλα αυτά, χρειαζόμαστε ισχυρές υπηρεσίες, οι οποίες θα είναι αποτελεσματικές, θα είναι αξιολογημένες, θα είναι αποκεντρωμένες, θα είναι λειτουργικές, θα έχουν ανοιχτή πόρτα στον πολίτη. Αναφέρθηκε και χθες στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι η εξυπηρέτηση του πολίτη και η επικοινωνία η δική μας πρέπει να είναι σε πρώτο χρόνο άμεση και αποτελεσματική. Αλλά θα έχει και σοβαρούς και αποτελεσματικούς ελέγχους. Θα είμαστε τίμιοι απέναντι στη σχέση μας με τον πολίτη και τον επιχειρηματία, αλλά πρέπει να είναι τίμια και η κοινωνία και ο επιχειρηματικός κόσμος απέναντι στην κοινή περιουσία όλων μας.
 
Το περιβάλλον είναι κοινό αγαθό. Νομίζω ότι αυτή είναι και η ουσία της κοινής ευθύνης που η Ευρώπη έχει ως βασικό στρατηγικό στοιχείο στη λειτουργία της. Η κοινή ευθύνη σημαίνει ότι όλοι θα είμαστε τίμιοι, δίκαιοι απέναντι σε όλους. Υπάρχει ευθύνη της πολιτείας πρώτα απ’ όλα, υπάρχει ευθύνη όμως και του οικονομικού παραγωγού, υπάρχει και η ευθύνη του πολίτη. Να ελέγχουμε και να ελεγχόμαστε και να επιστρέψει η ισονομία, γιατί κανένας δεν θα έχει μια προτεραιότητα έναντι των άλλων στη σχέση του και με την κυβέρνηση και με την κοινωνία.
 
Θα ήθελα να βάλω δυο πράγματα κλείνοντας. Το διεθνές πεδίο του Υπουργείου αυτού δεν είναι μόνο η διαπραγμάτευση. Το διεθνές πεδίο είναι πρώτα απ’ όλα οι διεθνείς φορείς στους οποίους συμμετέχουμε, τα μεγάλα παγκόσμια ζητήματα του περιβάλλοντος και της ενέργειας, αλλά και η δυνατότητα που έχει η χώρα μας, αν θέλετε με την πρωτοπορία, ή εάν θέλετε με την πρωτοβουλία που έχει και στο μεσογειακό επίπεδο και στην Νοτιοανατολική Ευρώπη και μέσα στην ευρωζώνη να βάζει ζητήματα και στις μεγάλες οργανωτικές συμφωνίες, να βάλει το στίγμα της Μεσογείου στις μεγάλες συμφωνίες και στις μεγάλες συζητήσεις που γίνονται παγκόσμια.    Η ενίσχυση του διεθνούς ρόλου της χώρας μας, σημαίνει ότι εμείς θα είμαστε παρόντες και πολιτικά και προσωπικά σε αυτή τη συζήτηση η οποία δεν θα αφήσουμε να γίνεται μακριά από τη χώρα μας, γιατί θεωρώ ότι είχαμε καθυστερήσει σε αυτό τον τομέα.
 
Και το δεύτερο είναι ότι το Υπουργείο αυτό νομίζω ότι έχει την εκπληκτική ικανότητα να συνομιλεί απευθείας με την καινοτομία και να την καλέσει μέσα του. Το είπα και προηγουμένως, η νέα επιστήμη, τα νέα μυαλά, δεν είναι μόνο νέοι επιστήμονες, είναι εάν θέλετε και ένας τρόπος για να ξεφύγουμε από ένα κατεστημένο που δεν αξιοποιούσε ούτε τις νέες τεχνολογίες, ούτε τη νέα σκέψη, αλλά μπορεί έτσι να εξυπηρετεί καλύτερα την κοινωνία, να έχει μεγαλύτερο κοινωνικό όφελος, να έχει μεγαλύτερο δημόσιο όφελος και αυτό νομίζω ότι είναι προς το συμφέρον όλων. Καλή μας επιτυχία, καλή μας συνεργασία σε όλους. Είπαμε ότι εμείς θα κριθούμε από το αποτέλεσμα. Έχουμε μια πλούσια παρακαταθήκη, μεγάλες ευθύνες από τη δουλειά που κάναμε τον τελευταίο χρόνο. Νομίζω ότι θα τα καταφέρουμε  όλοι μαζί. Μόνοι μας δεν θα τα καταφέρουμε. Όλοι μαζί, νομίζω ότι έχουμε πολύ καλύτερα και περισσότερα πράγματα να κάνουμε».
 
 
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter
Η Τελετή Παράδοσης – Παραλαβής Υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας Reviewed by Τεχνολόγος Γεωπόνος on 6:11 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

All Rights Reserved by ''Τεχνολόγος'' Γεωπόνος © 2014 - 2015
Powered By Blogger, Designed by Sweetheme, Installed By Bloggertips

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.