Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent
ΑΝΤΙΓΡΑΦΉ ΑΠΟΣΠΆΣΜΑΤΟΣ ΚΏΔΙΚΑ

Η ομιλία Γ.Σταθάκη στην Βουλη για τον χωροταξικό σχεδιασμό



Συμμερίζομαι όλα αυτά που είπε ο προηγούμενος ομιλητής, Δ. Σεβαστάκης, και ακόμη περισσότερο αυτά που δεν πρόλαβε να πει.

Απορώ με τη Νέα Δημοκρατία πραγματικά, η οποία έρχεται σήμερα με διπλή διάθεση. Πρώτον, να μιλήσει για τη μεγάλη ανατροπή των χωροταξικών σχεδιασμών της παράταξης αυτής, η οποία έχει μακρά ιστορία, όντως, στη ρύθμιση του ελληνικού χώρου.

Αποτυπώνεται σε όλα τα επίπεδα, νομίζω, η βαθιά αυτή προσήλωση στον χωροταξικό σχεδιασμό. Το διαπιστώνουμε, κοιτώντας οτιδήποτε γύρω μας: τη βιομηχανία και τη χωροθέτησή της, τον τουρισμό της πόλης μας και πληθώρα άλλων επιτευγμάτων, τα οποία επικαλείται ότι πάνε να ανατραπούν με το σημερινό σχέδιο και την καταστροφική γραφειοκρατική κρατικίστικη αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ.

Και η δεύτερη επιμονή τους είναι ότι ανατρέπονται τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια της χώρας, ότι με την εισαγωγή του παρόντος νομοσχεδίου αποθαρρύνονται οι επενδυτές. Πέρα από το ότι δεν αντέχουν μια τόσο καταστροφική οικονομική πολιτική, δεν θα αντέξουν και τα τεράστια προβλήματα που φέρνουμε στις επενδύσεις με το παρόν νομοσχέδιο, θεωρώντας δεδομένο ότι το να υπάρχει ένα χωροταξικό πλαίσιο -αυτό τουλάχιστον υπονοεί η Νέα Δημοκρατία- και κανόνες και να είναι τακτοποιημένα χωροταξικά, αυτό αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Δεν τις ενθαρρύνει.

Οι επενδυτές είναι λάτρεις του χαοτικού συστήματος της Νέας Δημοκρατίας, του χωροταξικού. Αυτό είναι μια πρωτότυπη θεωρία, αλλά δεν συνάδει πλέον με τη σημερινή πραγματικότητα, γιατί αυτή η προσκόλληση της Νέας Δημοκρατίας, τα εξήγησε πολύ ωραία και ο κ. Σεβαστάκης, στην αποσπασματική ρύθμιση, στην εξαίρεση της εξαίρεσης, στην παραβίαση του κανόνα, είχε ως αποκλειστικό και μόνο σκοπό την πολιτική διαμεσολάβηση και τη θεμελίωση πολιτικών στρατηγικών βιωσιμότητας ενός πολιτικού φορέα που –επαναλαμβάνω- αυτό που μας παραδίδει σήμερα δεν στέκει και δεν δοκιμάζεται παρά μόνο ως αναχρονισμός, ως πράγματα που πρέπει να διορθώσουμε, ως αποτρεπτική για τον τύπο της ανάπτυξης που θέλει αυτή η χώρα και αναπόφευκτα αποτρεπτική και για τις συνθήκες διαβίωσης και κανόνων που οφείλουν και δικαιούνται οι πολίτες αυτής της χώρας.

Θα σταθώ λίγο στα γενικά οικονομικά, μιας και υπάρχει μια εμμονή να επικαλούνται ότι η καταστροφή αρχίζει από την οικονομία και την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και παρά το γεγονός ότι αυτές οι καταστροφολογικές διατυπώσεις διαψεύστηκαν το 2015, μια δύσκολη χρονιά, σήμερα είναι σε πλήρη αναντιστοιχία, το 2016, επανέρχονται.

Τα δεδομένα, όμως, για το ονειρικό 2014 είναι απλά. Τον Γενάρη του 2015 όταν ήρθαμε στα πράγματα, πρώτον η Νέα Δημοκρατία είχε κάποιες εκκρεμότητες. Δεν είχε κλείσει ούτε το 10% της φάσης της αξιολόγησης που ήταν. Δεύτερον, προέβλεπε ότι η ολοκλήρωση του προγράμματος, του δεύτερου μνημονίου δηλαδή, συνεπαγόταν πλεονάσματα 4,5%. Τρίτον, υπάρχει υπόθεση εργασίας στη Νέα Δημοκρατία ότι και με δεδομένα αυτά τα πλεονάσματα η οικονομία θα αναπτυσσόταν το 2015 και το 2016, αν ήταν ακόμη στα πράγματα η Νέα Δημοκρατία, με εξωφρενικούς ρυθμούς.

Η πραγματικότητα προφανώς είναι πολύ διαφορετική και το 2015 και το 2016 η παρούσα Κυβέρνηση -επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά- έχει μια συγκεκριμένη οικονομική πολιτική και μπορεί να κριθεί γι’ αυτήν, αλλά δεν υπάρχει έλλειψη οικονομικής πολιτικής. Αυτή η οικονομική πολιτική είχε τέσσερις στόχους. Με αυτή την οικονομική πολιτική η Κυβέρνηση προωθεί και αξιολογείται.

Υπενθυμίζω αυτά τα στοιχεία της πολιτικής. Ο ένας άξονας ήταν h δημοσιονομική σταθεροποίηση. Νομίζω ότι και τα αποτελέσματα του 2015 και τα αποτελέσματα του 2016 έχουν διαψεύσει οποιονδήποτε θεωρούσε ότι η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης δεν έχει στόχους, συνέπεια και εφαρμοσιμότητα. Εκ του αποτελέσματος πλέον κρινόμαστε και όχι σε επίπεδο λόγων.

Ο δεύτερος άξονας ήταν η αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και της ανάκαμψης του τραπεζικού συστήματος, έτσι που να μπορεί να χρηματοδοτήσει την οικονομία καi αυτό έγινε μέσα από πολλά και διαφορετικά στάδια και με την ανακεφαλαιοποίηση και με την ένταξη στο ευρωπαϊκό σύστημα και με την διαμόρφωση ενός πλαισίου διαχείρισης των κόκκινων δανείων, με την απομείωση του ELA κλπ. και φυσικά με την προοπτική ενός ακόμη πιο ισχυρού τραπεζικού τομέα μέσα από την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση.

Ο τρίτος άξονας της οικονομικής μας πολιτικής ήταν η επιδίωξη να υπάρξει ένα πολύ φιλικότερο περιβάλλον επιχειρηματικό, που να τονώσει την επιχειρηματικότητα στη χώρα μας, τη νεανική πρώτα απ’ όλα, μια και αποτελεί αυτό σημαντικό άξονα της αναπτυξιακής μας στρατηγικής.

Γύρω απ’ αυτό υπάρχει όλη η διαδικασία των νομοσχεδίων που έχουμε ψηφίσει για την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης και λειτουργίας των επιχειρήσεων, την εξομάλυνση όλων των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Ταυτόχρονα, ψηφίσαμε νομοσχέδια, τα οποία αποκαθιστούν τη διαφάνεια στον δημόσιο χώρο, τις δημόσιες προμήθειες που τονώνουν την επιχειρηματικότητα, ανοίγουν τις αγορές και την πρόσβαση στις δημόσιες προμήθειες, καθώς και πληθώρα άλλων αλλαγών, που αφορούν τη λειτουργία των επιμέρους τομέων της οικονομίας. Επαναλαμβάνω ότι αφορούν όλο αυτό το σύστημα διευκόλυνσης της επιχειρηματικότητας με περισσότερη ανταγωνιστικότητα, περισσότερο χώρο για επιχειρήσεις και, ταυτόχρονα, περισσότερη διαφάνεια στον τρόπο λειτουργίας.

Ο τέταρτος άξονάς μας, για τον οποίον, επίσης, κρινόμαστε, είναι αυτό που υποσχεθήκαμε από την αρχή, ότι στο μέτρο του δυνατού θα πάρουμε τις μεγαλύτερες δυνατές πρωτοβουλίες για να υπάρξει στήριξη των φτωχότερων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας και ισχυρότερη κοινωνική συνοχή.

Νομίζω ότι στο μέτρο των δυνατοτήτων μας από το πρώτο νομοσχέδιο αυτής της Κυβέρνησης μέχρι προχθές, τα μέτρα που λάβαμε για τους συνταξιούχους, όλο το νήμα αυτό διαπερνάει την πολιτική της Κυβέρνησης από την αρχή μέχρι το τέλος.

Αυτή ήταν η οικονομική μας πολιτική. Μ’ αυτήν την οικονομική πολιτική κρινόμαστε. Νομίζω ότι τα στατιστικά δεδομένα που παρατίθενται κατά καιρούς τραβάνε από τα μαλλιά κάποια απλά δεδομένα της οικονομίας μ’ αυτήν την οικονομική πολιτική: Πρώτον, το 2015 ήταν μια χρονιά με πολύ ηπιότερη ύφεση από τις προβλέψεις που είχαν γίνει από τους θεσμούς και από εμάς. Είχαμε οριακή έως μηδενική ύφεση. Άρα, η οικονομία κράτησε το 2015. Υπήρχαν πολλοί λόγοι γι’ αυτό. Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι ότι το 2016 καταγράφεται πλέον ως χρονιά πλήρους σταθεροποίησης της οικονομίας και μεταστροφή της σε θετικό πρόσημο το δεύτερο εξάμηνο του 2016 με καλύτερη προοπτική ανάκαμψης το 2017.

Αυτά είναι τα δεδομένα. Θεωρώ ότι είναι αδιάσειστα ως οικονομικά δεδομένα πλέον, γιατί κρινόμαστε εκ του αποτελέσματος.

Επαναλαμβάνω ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης και έχει διατυπωθεί ευθέως και έχει συνοχή και έχει αξιοπιστία και μπορεί ν’ ασκεί κριτική -φαντάζομαι είναι και θεμιτό- ως προς τη δομή της, το αν είναι σωστή η δομή αυτής της οικονομικής πολιτικής, αν είναι σωστά τα εργαλεία που χρησιμοποίησε καθένας από αυτούς τους τομείς. Όμως, σε κάθε περίπτωση αυτό απέχει από την ιδέα μιας καταστροφικής, ανίκανης, ιδεοληπτικής ή οτιδήποτε άλλο Κυβέρνησης που ακούμε.

Επιτρέψτε μου να μπω στο παρόν νομοσχέδιο. Πρέπει να αποφασίσετε αν διαφέρει ή δεν διαφέρει από το προηγούμενο νομοσχέδιο, γιατί τη μια στιγμή μας κατηγορείτε ότι το 90% είναι το ίδιο και, από την άλλη μεριά, μας κατηγορείτε ότι κάνουμε βασικές τομές στο προηγούμενο. Όταν καταλήξετε, πάντως τι από τα δύο ισχύει -γιατί όντως υπάρχει ένας κοινός στόχος με το προηγούμενο νομοσχέδιο, αλλά υπάρχουν και σημαντικές αλλαγές, απ’ ό,τι φαίνεται- θα μπορέσουμε να προσδιορίσουμε επακριβώς το επίπεδο της συζήτησης. Και αυτό ισχύει για όλες τις πτέρυγες της Βουλής, γιατί ακούστηκε ότι είτε δεν είμαστε πολύ θαρραλέοι είτε δεν κάνουμε καμιά αλλαγή και είμαστε ακριβώς όπως και στο προηγούμενο. Έχω την εντύπωση ότι όντως κρατάμε ένα πολύ μεγάλο μέρος του νόμου, αλλά και σε απόλυτα κρίσιμα θέματα δημιουργούμε κάποιες τομές, οι οποίες είναι πάρα πού σημαντικές για τον χωρικό σχεδιασμό αυτής της χώρας.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ευθύς εξ αρχής ότι κληρονομούμε μια κατάσταση –την οποία δεν ξέρω γιατί την υπερασπίζεται τόσο πολύ η Αντιπολίτευση- η οποία είχε πάρα πολλά προβλήματα.

Να ξεκινήσω από τα ειδικά χωροταξικά. Ακούω για το ειδικό χωροταξικό του τουρισμού. Να υπενθυμίσω για πολλοστή φορά ότι η διαδικασία με την οποία καταρτίστηκε ήταν παράνομη. Έτσι είπε το ΣτΕ. Δηλαδή η προηγούμενη κυβέρνηση που ήταν τότε έκανε μια διαδικασία, έφτιαξε ένα ειδικό χωροταξικό για τον τουρισμό, για το οποίο, όμως, ξέχασε να συγκαλέσει τα μέλη του Συμβουλίου, ξέχασε να συγκαλέσει διάφορους θεσμούς που έπρεπε να συγκαλέσει και το ψήφισε, το ενεργοποίησε. Και πάει, φυσικά, στο ΣτΕ και απορρίπτεται.

Η κριτική που γίνεται για αυτή την κατάσταση είναι προφανής: Ή κάποιος δεν τήρησε τις διαδικασίες, επειδή το ξέχασε, το παραμέλησε, ή το ίδιο το χωροταξικό είχε τέτοια προβλήματα που δεν περνούσε από αυτές τις διαδικασίες που προέβλεπε ο νόμος. Δεν ήταν τυπικό, ήταν ουσιαστικό. Κάποιος παρέκαμψε τις διαδικασίες, γιατί δεν περνούσε αυτό το χωροταξικό.

Να αποφασίσουμε: Εγώ στην Επιτροπή τα είπα ευθέως. Δεν υπάρχει κενό. Ισχύει το 9. Δεν αφήσαμε τον τουρισμό, ισχύει το προηγούμενο. Να το ξεκαθαρίσουμε, διότι άκουσα πολλούς ύμνους υπέρ των τουριστικών επενδύσεων, τις οποίες η «τρομακτική» Κυβέρνησή μας αποτρέπει. Να το ξεκαθαρίσουμε: Έχουμε ένα ειδικό χωροταξικό, το οποίο έχει και απαιτεί και αλλαγές επί της ουσίας –επαναλαμβάνω- διότι δεν ήταν ένα διαδικαστικό πρόβλημα, ήταν διαδικαστικό πρόβλημα που συνδυαζόταν με ένα πρόβλημα ουσίας.

Άρα, να συναινέσουμε με τη Νέα Δημοκρατία για το ότι δεν γίνονται έτσι τα ειδικά χωρικά. Τα διατηρούμε τα ειδικά χωρικά, αλλά θα έχουν διαφορετικό περιεχόμενο από το προηγούμενο, δεν θα είναι ταυτόσημο. Θα ακολουθήσει τη νόμιμη διαδικασία. Συνεπώς, θα αποκατασταθεί ένα ακόμα πεδίο στο οποίο η κληρονομιά είναι πάρα πολύ άσχημη έως πολύ αρνητική.

Το ίδιο ισχύει και για ένα μεγάλο μέρος νομοθετικών ρυθμίσεων, οι οποίες δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Ο απολογισμός, δηλαδή, του προηγούμενου ρυθμιστικού συστήματος είναι ένας απογοητευτικός απολογισμός. Τα ανέφερε τα στοιχεία και ο κ. Φάμελλος. Μόλις το 15% των μελετών έχει φθάσει σε ένα στάδιο ολοκλήρωσης. Και μιλάμε για τον μεγάλο χωροταξικό σχεδιασμό όλης της επικράτειας. Άρα, ο απολογισμός –επαναλαμβάνουμε- είναι πάρα πολύ αρνητικός.

Τα ερωτήματα, λοιπόν, που τίθενται είναι δυο και σε αυτά θα απαντήσω: Το πρώτο ερώτημα είναι αν το παρόν σχέδιο απαντάει σε αυτά τα ερωτήματα και δημιουργεί καλύτερες προοπτικές, προκειμένου να προχωρήσουμε. Το δεύτερο ερώτημα είναι αν είναι ή όχι αναπτυξιακός αυτός ο σχεδιασμός που κάνουμε.

Επιτρέψτε μου να ανακεφαλαιώσω τις βασικές αρχές, τα τρία επίπεδα σχεδιασμού, να πω ποιοι είναι οι κανόνες που εισάγει το παρόν νομοσχέδιο.

Είναι τρία τα επίπεδα, τα υπενθυμίζω: εθνικό, περιφερειακό, τοπικό.

Στο εθνικό επίπεδο διαμορφώνονται μόνο πλαίσιο και κανόνες. Δεν υπάρχει μια σφιχτή εθνική στρατηγική χωρικού σχεδιασμού. Διαμορφώνονται όλα τα θέματα των κανόνων, των σχεδίων και των βασικών κατευθύνσεων του χωροταξικού σχεδιασμού σε εθνικό επίπεδο. Άρα, αποτελεί ένα κείμενο αρχών και ένα πλαίσιο κανόνων που αφορά όλες τις μεγάλες κεντρικές ιδέες, τις οποίες ο χωροταξικός σχεδιασμός μαζί με τις μέριμνες οικονομικής ανάπτυξης του περιβάλλοντος και τα λοιπά θα πρέπει να ακολουθούν.

Το δεύτερο επίπεδο αφορά τα περιφερειακά χωροταξικά πλαίσια. Ενισχύεται το περιεχόμενο των πλαισίων στο επίπεδο αυτό, με τον παρόντα νόμο, καθώς συμπεριλαμβάνει κατευθύνσεις για τη διάρθρωση του περιφερειακού χώρου και για την προστασία φυσικά του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Τα παραρτήματα που συνοδεύουν τα περιφερειακά πλαίσια παρέχουν πλέον και κατευθύνσεις ανά δήμο για γενικές χρήσεις γης και όρους δόμησης, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν μέχρι τη θεσμοθέτηση των τοπικών χωρικών σχεδίων.

Το κρίσιμο επίπεδο είναι τα τοπικά χωρικά σχέδια. Αυτά γίνονται σε επίπεδο δήμων. Καλύπτουν το σύνολο του ελλαδικού χώρου. Άρα, ο κορμός του σχεδιασμού είναι τα τοπικά χωρικά σχέδια. Αυτά αντικαθιστούν τα πρώην γενικά πολεοδομικά σχέδια. Καλύπτουν την έκταση ολόκληρου του δήμου. Η έγκρισή τους θα γίνεται εφόσον ελεγχθεί η εναρμόνιση ή η συμβατότητά τους με τα περιφερειακά πλαίσια και τα αντίστοιχα σχέδια όμορων δήμων.

Το περιεχόμενο των τοπικών χωρικών σχεδίων εφεξής περιλαμβάνει τον καθορισμό του προτύπου χωρικής ανάπτυξης και οργάνωσης. Ουσιαστικά αντικαθιστούν τα πρώην γενικά πολεοδομικά σχέδια.

Επιπρόσθετα στο τοπικό αυτό επίπεδο διαμορφώνονται οι ισχυροί κανόνες για τον χωροταξικό σχεδιασμό, που περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία των χρήσεων γης, των στοιχείων οικιστικής και άλλης ανάπτυξης, καθώς και επιμέρους θέματα, τα οποία διαμορφώνονται ως δεσμευτικά πλέον για τον κανονισμό αυτόν.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού)

Η διαδικασία έγκρισης παραμένει στο επίπεδο του Υπουργείου. Επαναλαμβάνω ότι η διάθεσή μας ήταν και είναι να ενισχυθεί η αποκέντρωση, αλλά είναι συνταγματική επιταγή, το κράτος είναι υπεύθυνο. Άρα, μεγιστοποιείται η αποκέντρωση με τον τοπικό δήμο να καταρτίζει το συγκεκριμένο τοπικό σχέδιο και ταυτόχρονα διατηρούμε τη συνταγματική επιταγή της έγκρισης και της αποφασιστικής αρμοδιότητας του κράτους στο θέμα αυτό.

Ας μπούμε τώρα στα ειδικά χωρικά σχέδια. Έχει γίνει μια συζήτηση, όπως ξέρετε, και για την προέγκριση και θέλω να σταθώ αρκετά αναλυτικά στο σημείο αυτό.

Τα ειδικά χωρικά σχέδια, όπως ξέρετε, είναι σχέδια τα οποία γίνονται κατά παρέκκλιση κάποιων κανόνων. Άρα από τη φύση τους πρέπει να ακολουθούν μια ειδική διαδικασία προκειμένου να αξιολογείται αν και εφόσον δύνανται να παρεκκλίνουν από έναν κανόνα.

Επομένως, η συχνή επίκληση των επενδυτών για τα ειδικά χωρικά σχέδια είναι εν μέρει δικαιολογημένη, εν μέρει όμως είναι και αδικαιολόγητη, γιατί συζητάμε για τα ειδικά χωρικά σχέδια, τα οποία προσπαθούν να επιλύσουν ένα μείζον πρόβλημα, το οποίο επαναλαμβάνω για όσους έχουν αίσθηση των χωροταξικών προβλημάτων θα πρέπει να έχουν και αίσθηση των τεράστιων ποσοστών εγκαταστάσεων βιομηχανικών, τουριστικών, παραγωγικών και ούτω καθεξής, τα οποία για δεκαετίες δεν μπορούσαν να αδειοδοτηθούν μέσα από μία κανονική διαδικασία και τα οποία έχουν κληρονομήσει τεράστια προβλήματα στην πατρίδα μας.

Συνεπώς, εδώ καλείται ο νομοθέτης να διαμορφώσει τους όρους και τις προϋποθέσεις, κάτω από τις οποίες θα γίνει συμβατή η δυνατότητα και η αναγκαιότητα επενδυτικών σχεδίων σε όλους τους κλάδους και στην ανάγκη να παρεκκλίνουν από τις αρχές του γενικού κανόνα ο οποίος ισχύει σε μία περιοχή. Αυτό από μόνο του, από τη φύση του δηλαδή, είναι μια ειδική διαδικασία. Δεν μπορεί να είναι παρά μόνο μια ειδική διαδικασία, η οποία πρέπει να διαμορφώνεται και αυτή υπό τους όρους κάποιων κανόνων.

Άρα, για να τροποποιηθεί ένα υφιστάμενο τοπικό χωρικό ή μια ΖΟΕ κλπ., χρειαζόμαστε μια απόφαση του κεντρικού συμβουλίου πολεοδομικών θεμάτων, το οποίο μπορεί να γνωμοδοτήσει επί της ουσίας για την παρέκκλιση αυτή. Αυτή η απόφαση χορηγείται προφανώς ύστερα από εισήγηση των υπηρεσιών που τεκμηριώνουν την αναγκαιότητα της τροποποίησης, ενόψει του ειδικού χαρακτήρα της επιδιωκόμενης ανάπτυξης, της επιχειρηματικής, της παραγωγικής ανάπτυξης κ.ο.κ.

Ο μηχανισμός προέγκρισης -επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά, ακριβώς για να καταλάβουμε τι είναι αυτός ο μηχανισμός- γίνεται σήμερα στις στρατηγικές επενδύσεις; Θέτω ξανά το ερώτημα. Ποια είναι η διαδικασία που γίνεται στις στρατηγικές επενδύσεις στις οποίες διατηρείται το καθεστώς έστω με κάποιες πιθανόν τροποποιήσεις που θα γίνουν στο μέλλον;

Υποβάλλεται ένα σχέδιο στις στρατηγικές επενδύσεις. Αυτό το σχέδιο έχει μια διαδικασία προέγκρισης και διαβούλευσης, διότι εισάγεται με έναν τρόπο, κατατίθεται από τον επενδυτή, οι υπηρεσίες το εξετάζουν, διαπιστώνουν πιθανότατες τροποποιήσεις πάνω στο προτεινόμενο σχέδιο ή αν συνάδει και μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία διαβούλευσης, περνάμε σε μια διαδικασία όπου εγκρίνεται ή όχι η παρέκκλιση αυτή, την οποία χρησιμοποιεί μέσα από τη διαδικασία των στρατηγικών επενδύσεων.

Το ίδιο ισχύει και για το ειδικό χωρικό. Αυτός είναι ο μηχανισμός προέγκρισης. Ο μηχανισμός προέγκρισης δίνει τη δυνατότητα να δημιουργηθεί ασφάλεια στον επενδυτή, πως έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει ένα σχέδιο -σε επίπεδο προσχεδίου δηλαδή- μέσα από μια συγκεκριμένη διαδικασία.

Αντίθετα, όπως και στις στρατηγικές επενδύσεις, αν δεν υπήρχε κανένας μηχανισμός ανταπόκρισης στο πρώτο βήμα, στο αν γίνεται ή δεν γίνεται κάτι, τότε η διαδικασία μπορεί να καταλήξει σε μια απόφαση στο τέλος αυτής της διαδικασίας, θετική ή αρνητική, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το ρίσκο, για τις μελέτες, για το κόστος.

Άκουσα πάρα πολλά επιχειρήματα, προσφυγές κλπ., τα οποία γίνονται, όμως, στο τέλος μιας διαδικασίας. Εδώ αντίθετα, έχουμε το πράσινο φως από την πρώτη μέρα, αν είναι ή δεν είναι εφικτό αυτό που προτείνεται. Αυτό δημιουργεί ασφάλεια δικαίου, αυτό δημιουργεί και δικαιολογεί στη συνέχεια όλη τη διαδικασία μέχρι την τελική έγκριση του συγκεκριμένου σχεδίου.

Άρα, δεν επανεισάγει τη γραφειοκρατία. Το αντίθετο, προσπαθεί να δημιουργήσει την πιο απλή γραφειοκρατική διαδικασία. Σας διαβεβαιώ ότι θα είναι πολύ ελαφρό το σύστημα. Άκουσα ότι μπορεί να έχει μέχρι και το 60% των τελικών μελετών. Αυτά δεν ισχύουν. Οι κανόνες που θα βγουν, θα δικαιολογούν, επαναλαμβάνω, την απλότητα αυτής της διαδικασίας και την ασφάλεια με την οποία από εκεί και πέρα ο επενδυτής θα ξέρει ότι μπορεί να προχωρήσει σε μελέτες, αδειοδοτήσεις κ.ο.κ. μέχρι την τελική αδειοδότηση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Βαρεμένος): Ολοκληρώσατε, κύριε Υπουργέ;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας): Ολοκληρώνω σε δυο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.

Υπάρχουν σημεία κριτικής, θα απαντήσω σε δυο απ’ αυτά. Το πρώτο είναι αν εφαρμόζεται και πόσο γρήγορα θα εφαρμοστεί ο νόμος. Εμείς δεσμευόμαστε κατ’ αρχάς για τις προδιαγραφές για τα τοπικά χωρικά και για νέες προδιαγραφές για τα ειδικά χωρικά, ότι είναι εφικτό να δημοσιοποιηθούν οι προδιαγραφές άμεσα το Γενάρη του 2017 και θα επακολουθήσουν τον επόμενο μήνα οι προδιαγραφές για τα περιφερειακά και τις πολεοδομικές μελέτες.

Το Μάρτη θα υπάρξουν δυο προεδρικά διατάγματα για το περιεχόμενο της διαδικασίας έγκρισης και τροποποίησης σχεδίων. Άρα, η δέσμευσή μας είναι εντός τριμήνου να έχουμε εκδώσει τα σχετικά προεδρικά που θα αφορούν την εφαρμοσιμότητα του νόμου.

Το δεύτερο σημείο είναι αν υπάρχουν τα προαπαιτούμενα και οι προϋποθέσεις για να γίνει ο σχεδιασμός. Υπενθυμίζω ότι προαπαιτούμενα είναι οι δασικοί χάρτες, οι παραλίες και άλλα σημαντικά προαπαιτούμενα συν το Κτηματολόγιο, που έχουμε πει για το 20-20.

Για τους δασικούς χάρτες, έχει αναρτηθεί το 50% και προβλέπεται η κύρωσή τους μέχρι τον Νοέμβριο του 2017. Αναφερόμαστε σε δασικούς χάρτες που εκκρεμούν εδώ και χρόνια. Η οριοθέτηση του αιγιαλού, που αποτελεί το άλλο μείζον θέμα, θα οριστικοποιηθεί από τον Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας μέχρι τον Δεκέμβρη του 2017.

Νομίζω ότι από τη συζήτηση διαφαίνεται ότι τουλάχιστον στην προώθηση αυτών των νόμων, έχει γίνει η δουλειά υποδομής. Αναγνωρίζω ότι η εφαρμογή και η κατάρτιση όλων των τοπικών σχεδίων είναι μια διαδικασία, για την οποία ρεαλιστικά πρέπει να δούμε τον χρόνο που μπορούν να καταρτιστούν όλα τα τοπικά σχέδια.

Και φυσικά, μέριμνα της πολιτείας είναι –και νομίζω ότι υπάρχουν αρκετές σκέψεις γι’ αυτό- να υπάρξουν οι αναγκαίοι πόροι, προκειμένου οι δήμοι να προχωρήσουν σε μια πολύ μεγάλη τομή που πρέπει να γίνει, που είναι η κατάρτιση των τοπικών σχεδίων.

Σας ευχαριστώ.



Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ

Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter


Η ομιλία Γ.Σταθάκη στην Βουλη για τον χωροταξικό σχεδιασμό Reviewed by Τεχνολόγος Γεωπόνος on 4:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

All Rights Reserved by ''Τεχνολόγος'' Γεωπόνος © 2014 - 2015
Powered By Blogger, Designed by Sweetheme, Installed By Bloggertips

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.