Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Εύα Καϊλή: «Οι τυχοδιώκτες δεν έχουν θέση»


Η επικεφαλής της Ελληνικής Ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών είχε αρκετά βαρύ πρόγραμμα στο Στρασβούργο, όπου μετά από τέσσερις γύρους ψηφοφορίας ο Ιταλός Αντόνιο Ταγιάνι του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος εξελέγη νέος πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου.

Το gazzetta.gr, το οποίο βρέθηκε στην πρωτεύουσα της Αλσατίας τις μέρες αυτές, συνάντησε την Εύα Καϊλή πριν την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας και είχε μαζί της μια συζήτηση για ζητήματα που αφορούν τόσο τις εξελίξεις στον πολιτικό της χώρο στην Ελλάδα, όσο και τη δουλειά της στην Ευρώπη. Εκείνη μίλησε ανοιχτά για τον τρόπο που πρέπει κατά τη γνώμη της να προχωρήσει η κεντροαριστερά, για το συνέδριο, καθώς και για θέματα επικαιρότητας, όπως το μεταναστευτικό και τα ΜΜΕ.


Πώς είναι η ζωή του Ευρωοβουλευτή;

«Καθόλου βαρετή, το βασικό είναι ότι εδώ έχεις την ευκαιρία να κάνεις πολιτική η οποία θα φτάσει και στη χώρα σου με όρους που δεν έχουν εσωκομματικές και μικροπολιτικές συγκρούσεις, γιατί τα πράγματα εδώ τα κάνεις βασικά για το καλό και της χώρας σου και της Ευρώπης. Οπότε καταφέρνεις να βλέπεις τις πολιτικές ιδέες και τις ιδεολογίες όπως πρέπει να δημιουργούνται και όπως πρέπει να είναι και στην Ελλάδα. Και αυτό για εμένα είναι πολύ σημαντικό. Μακάρι να περνούσαν πάρα πολλοί άνθρωποι από την πολιτική της Ελλάδας από την Ευρωβουλή. Από την άλλη, εδώ είσαι αναγκασμένος να βλέπεις σίγουρα και την οπτική της Ευρώπης και καμιά φορά καταλαβαίνεις ότι για να κρατηθούν οι ισορροπίες χρειάζονται και συμβιβασμοί. Αυτοί οι συμβιβασμοί δεν είναι πάντα ευχάριστοι για τη δική σου χώρα, γιατί παρότι είμαστε στον ισχυρό πυρήνα της Ευρώπης δεν είμαστε στις πιο δυνατές χώρες. Κατά τα άλλα, για εμένα το σημαντικό ως ευρωβουλευτής είναι ότι έχεις εδώ το περιθώριο να κριθείς από το μηδέν πάλι. Δεν σε γνωρίζουν, άρα έχεις ένα χώρο στον οποίο μετράει η δουλειά σου περισσότερο και κρίνεσαι από αυτό, ανάμεσα σε συναδέλφους και ανάλογα με το πόσο δουλεύεις και όχι από την εικόνα που υπήρχε από πριν. Αυτό τουλάχιστον σε εμένα λειτούργησε θετικά γιατί έχουμε δουλέψει πάρα πολύ με την ομάδα μου και έχουμε διακριθεί. Κάθε χρόνο βρισκόμαστε στους 40-50 καλύτερους βουλευτές από τους συναδέλφους μου. Εδώ τα κριτήρια είναι πιο αντικειμενικά ανάμεσα στους πολιτικούς. Νομίζω και θέλω να πιστεύω ότι καταφέρνουμε με προσπάθεια να δείξουμε τη δουλειά που κάνουμε εδώ. Καμία φορά στην Ελλάδα όταν υπάρχει αυτή η απόσταση, άλλος μπορεί να νομίζει ότι η απόσταση αυτή σε κάνει να ξεχνάς, παρότι εδώ δουλεύουμε πολύ σκληρά για την Ελλάδα. Άρα πρέπει να το επικοινωνήσουμε καλύτερα».



Είχατε πει πως ήταν ολέθριο λάθος η διάσπαση του ΠΑΣΟΚ. Πώς βλέπετε τις ζυμώσεις που γίνονται στην κεντροαριστερά;

«Ήταν ολέθριο λάθος όχι μόνο για την παράταξη, αλλά και για τη χώρα. Γιατί πραγματικά πιστεύω ότι μπορεί να είχαμε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα και εντελώς διαφορετικούς συσχετισμούς και να ήταν η χώρα σε καλύτερο επίπεδο από αυτό που βρίσκεται. Άρα τις συνέπειες τις πληρώνουμε όλοι και γι' αυτό πιστεύω ότι χρειάζεται μια ισχυρή παράταξη στο προοδευτικό κέντρο, σε αυτή τη συμμαχία που έχουμε και στην Ευρώπη. Οι εξελίξεις για μένα είναι ότι σιγά-σιγά πέρασε ο καιρός, νομίζω ότι μπορεί να έχουν επουλωθεί κάποιες πληγές και ότι έχουμε καταλάβει όλοι ότι με προσωπικές στρατηγικές δεν προχωράμε μπροστά. Νομίζω ότι το καταλαβαίνουμε και εδώ, με συμβιβασμούς και αφήνοντας πίσω προσωπικές πικρίες προχωράς μπροστά. Αν βάλεις πυξίδα το εθνικό καλό τα άλλα μοιάζουν απλά. Έχω όμως πάντα επιφυλάξεις. Σε ένα άθροισμα δεν μπαίνουν τα πάντα. Δεν μπορεί να χωράνε όλα. Σε ένα μείγμα, κάποια υλικά μπορεί να μην ταιριάζουν και να χαλάνε το σύνολο. Άρα χρειάζεται ήθος, ηθική, διαφάνεια και να δείξουμε ότι υπάρχουν αρχές, σύμφωνα με τις οποίες οι τυχοδιώκτες δεν έχουν θέση και όχι απλά να αθροίζουμε. Πρέπει το άθροισμα να γίνει με αναφορές στην κοινωνία. Να καταλάβουμε ότι ο κόσμος θέλει να αλλάξουμε, όχι να γίνουν πάλι τα ίδια, να μην γυρίσουμε πίσω. Να έχουμε πάρει τα μαθήματα μας και να προχωρήσουμε μπροστά με άλλη νοοτροπία και με υγιείς δυνάμεις. Και φυσικά με μεγάλη ανανέωση. Γιατί μπορεί στην Ελλάδα η ανανέωση να ήταν ένα κάλυμμα για ό,τι πιο σάπιο και τυχοδιωκτικό, αλλά οπουδήποτε στον κόσμο βλέπεις υπάρχει ανάγκη από νέα πολιτικά πρόσωπα, χωρίς βαρίδια κυβερνησιμότητας. Που μπορούν να δουν και να καταλάβουν τι έγινε και λάθος και να αλλάξουν τα πράγματα στο μέλλον».

Ο Νίκος Ανδρουλάκης χαρακτήρισε unfair την κίνηση προσέγγισης προς τον Ιλχάν Αχμέτ του Ποταμιού. Συντάσσεστε με αυτή την άποψη;

«Έχω την αίσθηση ότι δεν προσεγγίστηκε, αλλά μας προσέγγισε. Είναι ένας άνθρωπος που έχει επιλέξει πολλές φορές να αλλάξει πολιτικό χώρο. Αυτό θα κριθεί από τον κόσμο φυσικά. Δεν έχει κριθεί από εκλογική διαδικασία, όπως δεν το έχουν κάνει οι πολιτικές μας κινήσεις. Άρα αθροίζοντας βουλευτές δεν σημαίνει ότι μεγαλώνει το εκλογικό μας αποτέλεσμα. Νομίζω ότι είναι λογικό να προβληματίζει. Κι εμένα με προβληματίζει αυτή η ιστορία. Γιατί ξαναλέω ότι σημασία δεν έχει να αθροίζουμε απλά ανθρώπους οι οποίοι δεν κινήθηκαν μαζί μας και τώρα αποφάσισαν να το κάνουν, αλλά πρέπει να υπάρχει κι ένας τρόπος να κρίνουμε χαρακτήρες και συμπεριφορές. Βέβαια, επειδή είμαστε σε μια φάση εξέλιξης πιστεύω ότι όλα αυτά είναι ζητούμενα που πρέπει να απαντηθούν στο συνέδριο, το οποίο πρέπει να είναι ανοιχτό και χωρίς φωτογραφικούς αποκλεισμούς. Όταν ανοίγεις τόσο τη βεντάλια, δεν δικαιούμαστε να έχουμε φωτογραφικούς αποκλεισμούς. Οποιουδήποτε. Άρα νομίζω το κάλεσμα της προέδρου μας είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να γίνει χωρίς προϋποθέσεις και όρους, παρά μόνο "ελάτε όλοι μαζί και πάμε σε ένα συνέδριο για να αποφασίσουμε τα πάντα"».

Πώς μπορεί να υπάρξει αισιοδοξία για κοινή πορεία, μετά τις δηλώσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου για την επιστροφή του Γιώργου Παπανδρέου;

«Αυτό ακριβώς που λέω, πρέπει να γίνει ένα συνέδριο επί ίσοις όροις. Δηλαδή να μην γίνει ένα συνέδριο με συναρχηγούς. Δεν μπορεί το 0.5% ή το 3% ή το 7% να έρχονται και να έχουν την ίδια βαρύτητα. Πρέπει να πάει εκ του μηδενός και να αποφασιστεί από μία ανοιχτή βάση. Νομίζω δεν είπε κάτι διαφορετικό και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Το ίδιο είπε. Ότι σε ένα συνέδριο θα μπει μια τάξη ιεραρχίας, με ποιους πάμε, ποιους αφήνουμε και πώς προχωράμε μπροστά. Αυτό για το οποίο και εκείνος ανησυχεί φαντάζομαι, αλλά και εμένα με ανησυχεί, είναι ότι καθυστερούμε. Βέβαια όταν ο χρόνος περνάει επουλώνονται οι πληγές και ήταν λογικό μετά από μια τέτοια διάσπαση να χαθεί χρόνος. Καταλαβαίνω τις κινήσεις και των ψηφοφόρων και των στελεχών που απογοητεύτηκαν, αλλά πρέπει να διαχωρίσουμε εκείνους με εκείνους που με τη συμπεριφορά τους έβλαψαν τη χώρα».

Πιστεύετε στην προοπτική της συνεργασίας με το Ποτάμι;

«Αυτή η πόρτα είναι όχι μόνο ανοιχτή, αλλά και επιβεβλημένη. Και για εκείνους αλλά και για εμάς, καθώς ο δικός μας χώρος πρέπει να εκφραστεί στην κοινωνία και έχουμε τις ίδιες αναφορές. Νομίζω ότι πρέπει να παραμερίσουν οι προσωπικές στρατηγικές και οι προϋποθέσεις. Αν αυτό γίνει δεν έχουμε κάτι να μας χωρίζει».

Βλέπετε εκλογές σύντομα;

«Βλέπω ότι δεν τις θέλει σύντομα αυτή η κυβέρνηση, αλλά οι εξελίξεις μετά τις γερμανικές εκλογές δεν θα είναι ούτε προβλέψιμες, ούτε εύκολες κι ευχάριστες για την Ελλάδα. Οι πιέσεις που θα υπάρξουν από κάτω μπορεί να προκαλέσουν εκλογές εκεί που δεν τις περιμένει κανείς. Βλέπω πάντως ανακατατάξεις, όταν θα απελευθερωθούν οι βουλευτές από τον έλεγχο των ηγεσιών τους. Εκεί μην ξαφνιαστείτε αν δείτε να ανοίγουν στόματα, να γίνεται πιο σκληρή κριτική».



Το προσφυγικό ήταν ένα από τα ζητήματα που συζητήθηκαν στη σύνοδο. Ποιες ευθύνες έχει η Ευρώπη για την κατάσταση;

«Καταρχήν πρέπει να μιλήσουμε για το δίκιο της Ευρώπη και το άδικο της Ευρώπης. Το άδικο είναι ότι άργησε πάρα πολύ να κινηθεί, ότι δεν είχαμε μια κοινή μεταναστευτική πολιτική, άρα σίγουρα οι αδυναμίες δημιούργησαν τεράστιο πρόβλημα και στη χώρα μας και στις γειτονικές. Από την άλλη, η Ευρώπη έχει διασφαλίσει ένα πολύ μεγάλο ποσό για να μην μεταφερθεί το βάρος στους Έλληνες πολίτες. Το μισό αυτό ποσό περίπου απορροφήθηκε, έχουν μείνει άλλα 500 εκατομμύρια -δεν ξέρω αν έχει αυξηθεί κι άλλο έτσι κι αλλιώς, γιατί περνάει ο καιρός και υπάρχουν μεγαλύτερες ανάγκες- , τα οποία δεν απορροφήθηκαν. Άρα οι δικές μας ευθύνες είναι πολύ μεγαλύτερες. Γιατί και επιτρέψαμε να πάρει τόσο μεγάλη έκταση το πρόβλημα ανοίγοντας τα σύνορα και δεν το διαχειριστήκαμε σωστά στους ανθρώπους που έμειναν και βολέψαμε τη Γερμανία ίσως στο μεταναστευτικό για να κερδίσουμε απλώς χρόνο στη διαπραγμάτευση. Άρα για εμένα ο τρόπος με τον οποίο το διαχειριστήκαμε ήταν μια πανωλεθρία. Γιατί μιλάμε για ανθρώπινες ζωές σε παιχνίδια μικροπολιτικής».

Είστε αναπληρώτρια στην επιτροπή για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ. Πώς έχουν επηρεαστεί οι σχέσεις αυτές από την εκλογή του Τραμπ;

«Ήμασταν εκεί πριν από δύο μήνες και θα είμαστε και σε ένα μήνα περίπου πάλι. Προς το παρόν δεν μπορεί να προβλέψει κανείς, γιατί είναι ένας πρόεδρος απρόβλεπτος ακόμα και για τη δική του την παράταξη. Από την άλλη θα σας έλεγα, επειδή έχουν γίνει δηλώσεις που μερικές φορές μας ανησυχούν, ότι πολλές φορές λέγονται πράγματα προεκλογικά και μετά αλλάζουν. Παραμένει σύμμαχος η Αμερική, η Δύση στην Ευρώπη. Πολύ ισχυρός και σε πολλά ζητήματα. Οπότε πιστεύω ότι θα βρεθεί τρόπος να συνεχίσει αυτή η συμμαχία. Αλλά μπορεί να πρέπει να μάθουμε κι εμείς να λειτουργούμε λίγο διαφορετικά, να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Μπορεί να κάνει σε μερικά πράγματα κακό, σε άλλα καλό. Μένει να το δούμε. Σίγουρα όμως πρέπει να περιμένουμε μια αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων παγκοσμίως, με την Αμερική να προσπαθεί να επανακτήσει έναν ισχυρό πόλο, κάτι που είχε αρχίσει να καταλαγιάζει με την πολιτική Ομπάμα, ο οποίος είχε επιλέξει να είναι λιγότερο παρεμβατικός».

Έχετε υπάρξει δημοσιογράφος και πρόσφατα συνδιοργανώσατε συζήτηση στην ολομέλεια για την απόπειρα ελέγχου των ΜΜΕ. Μπορεί η Ευρώπη να βοηθήσει περισσότερο στην ελευθερία του λόγου;

«Φυσικά. Καταρχήν έχω αναφέρει το θέμα πολλές φορές, έχουν φτάσει στον επίτροπο συζητήσεις και ενημερώσεις για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τα οποία τον ανησυχούν πάρα πολύ, καθώς και στην Πολωνία και την Ουγγαρία έχουμε παρόμοιες περιπτώσεις. Στην Πολωνία έχουν μάλιστα αρχίσει να συζητιούνται κυρώσεις για την απόπειρα ελέγχουν των δημοσιογράφων, του τηλεοπτικού τοπίου και των ΜΜΕ γενικότερα. Το θέμα είναι ότι εδώ είναι συνεχής αυτή η απόπειρα, παρότι σκοντάφτει στο Σύνταγμα συνεχώς. Για πολλά θέματα δεν μπορεί να παρέμβει η Ε.Ε, αλλά όταν η προσπάθεια σκοντάφτει στο Σύνταγμα το δικό μας και παρόλα αυτά συνεχίζεται η δίωξη των δημοσιογράφων, της ελευθερίας έκφρασης, παραβιάζει βασικές ευρωπαϊκές αρχές. Οπότε εδώ μπορεί να υπάρξουν και κυρώσεις οι οποίες θα προστατεύσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες στην ελευθερία έκφρασης. Το δίκτυο προστασίας, εκτός από τις κυρώσεις, δεν έχει δημιουργηθεί επαρκώς στην Ευρώπη, γιατί ήταν λίγες οι περιπτώσεις. Αλλά γίνεται μια προσπάθεια να περάσει μέσα από οδηγίες για τα Μέσα. Οπότε έχει αρχίσει να κινητοποιείται η Ευρώπη, αλλά καταλαβαίνετε ότι υπάρχει μια ευαισθησία, γιατί το πόσο μπορείς να παρέμβεις στα εσωτερικά είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα. Είναι μια μεγάλη μάχη και εδώ και στη χώρα μαςκαι αν μη τι άλλο δεν μπορούμε να σιωπήσουμε. Δεν μπορούμε να μην μιλάμε γι' αυτά τα ζητήματα. Γιατί όταν σταματάς να μιλάς και έρχεται το πρόβλημα στο δικό σου σπίτι, τότε είναι αργά. Φαίνεται ότι Ευρώπη δεν κινείται προς τα προοδευτικά σχήματα, θα έλεγα το αντίθετο, οπότε πρέπει να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση».

Φαντάζομαι, παρακολουθείτε και τις εξελίξεις στο Mega...

«Το παρακολουθώ με μεγάλη ανησυχία, γιατί για εμένα πρέπει να υπάρχουν πολλά Μέσα. Με έλεγχο, φυσικά με κανόνες, αλλά αυτή η απόπειρα εκφοβισμού, ελέγχου και περιορισμού των Μέσων δημιούργησε ανεξέλεγκτες καταστάσεις κι όταν δεν γνωρίζεις αν αύριο θα συνεχίσεις να λειτουργείς παύεις να έχεις την αυτοπεποίθηση να συνεχίσεις να κρατάς ένα Μέσο ανοιχτό. Η κρίση έπληξε φυσικά και τα ΜΜΕ που είχαν κάνει μεγάλα ανοίγματα. Θεωρώ λοιπόν ότι από το να στοχοποιείς ένα κανάλι ή κάποιος δημοσιογράφους, οφείλεις να τους προστατέψεις. Είναι εργαζόμενοι δεν έχει να κάνει ούτε με συμφέροντα ούτε με οτιδήποτε, περισσότερο από την ανικανότητα του κράτους να βάλει κανόνες. Αλλά κανόνες δίκαιους, που θα βοηθούν στο να υπάρχει ελευθερία λόγου και όχι να την περιορίζουν. Είμαι αισιόδοξη πάντως. Επειδή το ΣτΕ προστάτευσε τη χώρα μας από περιπέτειες, το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό και αρχίζουν και μιλούν περισσότεροι και παύει αυτό το "όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας" της κυβέρνησης».



Θα σκεφτόσασταν μια επιστροφή στο εσωτερικό, στις εθνικές βουλευτικές εκλογές;

«Δεν αισθάνομαι ότι έχω φύγει ποτέ από την εσωτερική πολιτική. Καταρχήν είμαι κάθε βδομάδα στην Ελλάδα. Δεύτερον, μετέχουμε στις διαδικασίες. Τρίτον προσφέρουμε και από εδώ σε αυτή την προσπάθεια, όσο μπορούμε. Επίσης δεν το έκανα ποτέ εγώ αυτό. Όταν κάποιος σε ψηφίσει σε μια θέση, το να το αφήσεις στη μέση για να περάσεις σε κάτι άλλο, δηλαδή να πατάς πολιτικά σκαλιά, δεν είναι του χαρακτήρα μου. Θεωρώ πρέπει να ολοκληρώσω αυτή την προσπάθεια, καθώς και η δουλειά μου εδώ είναι εξαιρετικά σημαντική. Αν δεν είχαμε διακριθεί από τους συναδέλφους μας, αν δεν αισθανόμουν ότι έχω καταφέρει να συμμετέχω σε νομοθετικό έργο πολύ σημαντικό, ίσως ήταν διαφορετικά. Είμαι εισηγήτρια πλέον από την επιτροπή βιομηχανίας και ενέργειας του Juncker Plan 2, του στρατηγικού σχεδίου για τις επενδύσεις στην Ευρώπη. Και είμαι εισηγήτρια εγώ, μια Ελληνίδα. Που μπορεί να βοηθήσει αυτό; Στο ότι κάνουμε μια προσπάθεια να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στις χώρες που θα πάρουν τα κονδύλια, γιατί δεν υπήρξε στο πρώτο πακέτο. Άρα οι μάχες που δίνουμε εδώ είναι για την Ελλάδα εξαιρετικά σημαντικές. Είναι αυτό που μου ζήτησαν οι Έλληνες να κάνω και να ολοκληρώσω».

Ως γυναίκα πολιτικός, έχετε δει διακρίσεις και στην Ευρώπη;

«Όχι όσο στην Ελλάδα. Εδώ αν έχεις σεξιστική συμπεριφορά απομονώνεσαι, σε αγνοούν και κινδυνεύεις να απομακρυνθείς από την παράταξή σου, από το Ευρωκοινοβούλιο το ίδιο. Εδώ είναι πολύ πιο προσεκτικοί και σίγουρα έχουν διαφορετική παιδεία και νοοτροπία. Υπάρχουν περιπτώσεις, αλλά αυτό που αντιμετώπισα στην Ελλάδα, εδώ δεν το αντιμετώπισα. Εδώ και ευκαιρίες μου δόθηκαν πολλές και σε νομοθετικό έργο και στο λόγο και στη συμπεριφορά απέναντί μου και φυσικά δεν αισθάνθηκα ότι με κρίνουν από την εμφάνισή μου ή από το φύλο μου. Αυτά που γίνονται στην Ελλάδα θα πρέπει να καταδεικνύονται περισσότερο, πιο έντονα από πολιτικούς, κυρίως από τις γυναίκες. Έχουμε δημόσιο λόγο κι αν δεν τολμήσεις στην πολιτική να πεις τα πράγματα με το όνομά τους, πώς περιμένεις από την κοινωνία να το κάνει; Εγώ είχα τέτοιες περιπτώσεις με υπουργούς της δικής μου παράταξης δυστυχώς, οι οποίοι ούτε μια συγγνώμη δεν είπαν και εύχομαι σε αυτό το κάλεσμα της κεντροαριστεράς να μείνουν μακριά και να αφήσουν ό,τι υγιές υπάρχει να προχωρήσει χωρίς να θελήσουν να εμπλακούν και πάλι σε κάτι που δεν τους χώρεσε, σε επίπεδο ηθικής».

ΠΑΟΚ προλαβαίνετε να βλέπετε καθόλου;

«Προλαβαίνω να βλέπω, όχι αρκετά! Παλιότερα πήγαινα περισσότερο και στο γήπεδο. Αλλά το παρακολουθώ. Γίνεται μια προσπάθεια γα τα εσωτερικά ζητήματα του αθλητισμού, στον οποίο νομίζω τα πράγματα είναι πιο έντονα από την πολιτική. Ελπίζω και αισθάνομαι ότι κινούνται προς μια ισορροπία τα πράγματα και χαίρομαι που η δική μου πόλη έχει μια ομάδα που μπορεί να ανταγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο»


gazzetta.gr 

Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter
Εύα Καϊλή: «Οι τυχοδιώκτες δεν έχουν θέση» Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 12:15 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: