Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Εργάτες γης - Οι οικονομικοί μετανάστες μας αφήνουν... στην τύχη μας



Του Δημήτρη Αντωνόπουλου

Κάθε τέτοια εποχή ολόκληρη η Ελλάδα ζει στο ρυθμό της συλλογής της ελιάς. Παλαιότερα μόνο η νότια Ελλάδα είχε το προνόμιο αυτό. Με τη βελτίωση ποικιλιών η ελαιοκαλλιέργεια εξαπλώθηκε σχεδόν παντού στη χώρα. Μένει να δούμε αν αυτό είναι αρκετό για να θεραπεύσει το κατοχικό σύνδρομο της έλλειψης λαδιού στο σπίτι (sic). Με το που τελείωσε η κακοκαιρία και ξεκίνησαν οι δουλειές στα χωράφια, δέχθηκα δύο τηλεφωνήματα από φίλους ελαιοπαραγωγικών περιοχών με κοινό αίτημα: μήπως κάποια από τα παιδιά που μαζεύεις τα φυστίκια θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν στις ελιές; Χρόνια είχαμε να ακούσουμε για έλλειψη χεριών στη γεωργία! Νόμιμοι και παράνομοι εργάτες γης από την Ευρώπη και την Ασία κάλυπταν τις ανάγκες μας. Τι συνέβη ξαφνικά;

Δύο πράγματα: πρώτον πολλοί εργάτες έφυγαν για άλλες χώρες ή/και την πατρίδα τους αφού πια δεν υπάρχει δουλειά στα χωράφια μας και το δεύτερο το μεροκάματο ανέβηκε, προστέθηκε και το φαγητό και όλοι ψάχνουν πια για μια φθηνότερη λύση. Τα όρια της εσωτερικής υποτίμησης φαίνεται ​ότι δοκιμάζονται.

Η έλλειψη δουλειάς για τους ανειδίκευτους εργάτες δεν είναι δυστυχώς αποτέλεσμα κάποιου τεχνολογικού ή οργανωτικού εκσυγχρονισμού. Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα. Εάν τα μηχανήματα είχαν αντικαταστήσει τους εργάτες, θα είχε αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής γεωργίας και των προϊόντων της. Δυστυχώς, ούτε τα προϊόντα έγιναν πιο μοντέρνα ούτε οι διαδικασίες παραγωγής τους αναβαθμίστηκαν, στις περισσότερες περιπτώσεις τουλάχιστον. Απλά η "έλλειψη ρευστότητας” -έτσι λέμε την ανυπαρξία χρήματος και κέρδους- αναγκάζει πολλούς Έλληνες αγρότες να κάνουν πια μόνοι τους κάποιες -βαριές συνήθως- δουλειές για τις οποίες παλαιότερα πλήρωναν εργάτες. Πολλές εργασίες μάλιστα δεν τις κάνουν καθόλου, γι' αυτό γεμίσαμε με κάθε λογής ζιζάνια, θέμα το οποίο θα το βρούμε μπροστά μας στο -όχι και πολύ μακρινό- μέλλον.

Το ζητούμενο είναι εάν η διαφαινόμενη έλλειψη εργατικών χεριών θα οδηγήσει τους αγρότες και κτηνοτρόφους να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να επενδύσουν σε μηχανήματα και οργάνωση εξοικονόμησης εργασίας. Το ερώτημα είναι ιδιαίτερα σύνθετο αφού οι περισσότεροι θα απαντήσουν, ναι να βάλουμε το χέρι στη τσέπη αλλά τι θα βρούμε; Κι εδώ αρχίζουν τα γνωστά θέματα της ελλιπούς χρηματοδότησης των παραγωγικών μονάδων στην Ελλάδα της κρίσης.

Η ειρωνεία είναι ότι και να παρέμεναν οι διάφοροι αλλοδαποί εργάτες στην Ελλάδα, πάλι σε λίγα χρόνια θα είχαμε έλλειψη εργατικών χεριών, αλλά εξειδικευμένων αυτή τη φορά. Η ηλεκτρονική και οι επικοινωνίες μπαίνουν για τα καλά στην αγροτική παραγωγή και απαιτούν εκτός από χρήματα και γνώση, εξειδικευμένα εργατικά χέρια. Δεν θα χρειάζεσαι σε λίγο έναν απλό οδηγό τρακτέρ αλλά χειριστή ενός δορυφορικού συστήματος ακριβείας. Νέα προβλήματα με πολύ δύσκολες λύσεις μας περιμένουν στο μέλλον. Ακούει άραγε κανείς από την εκπαιδευτική κοινότητα;

Το θέμα του εργατικού προσωπικού είχε με επιτυχία (;) αντιμετωπιστεί σε ολόκληρη την επαρχία στο πρόσφατο παρελθόν. Κάθε λογής μετανάστες ήταν πρόθυμοι να εργαστούν σε βαριές δουλειές προκειμένου να βγάλουν τα προς το ζην και να στείλουν χρήματα πίσω στις πατρίδες τους. Με την οικονομική κρίση τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Τα μεροκάματα λιγόστεψαν και κυρίως δεν εισπράττονται πάντα στην ώρα τους, αν και μειωμένα πια. Να μη μας διαφεύγει ότι μεγάλο μέρος των εσόδων των μεταναστών δαπανήθηκε για την έκδοση πάσης φύσεως χαρτιών για νομιμοποίηση παραμονής και εργασίας. Παράβολα, αμοιβές δικηγόρων αλλά και "αέρα” σε επιτήδειους απορρόφησαν πολλά χρήματα.

Πολλοί τώρα, νόμιμοι και παράνομοι, ζουν υπό κακές έως άθλιες συνθήκες. Προκειμένου είτε να κρυφτούν λόγω έλλειψης χαρτιών, είτε για να μειώσουν το κόστος ζωής τους, ζουν σε αποθήκες στα χωράφια, σε πρόχειρους καταυλισμούς ή σε μισοερειπωμένα σπίτια στα χωριά. Οι συνθήκες υγιεινής είναι κακές ενώ συχνότατα, κυρίως το χειμώνα που δεν υπάρχει και πολλή δουλειά, υποσιτίζονται. Κάποιοι, κυρίως ευρωπαϊκής προέλευσης, έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στα χωριά και προσπαθούν να ζήσουν το ελληνικό όνειρο που ξεθωριάζει. Τα φέρνουν δύσκολα βόλτα, αλλά όσοι μπόρεσαν τα προηγούμενα χρόνια της αφθονίας και έφτιαξαν μια κάποια υποδομή, ζουν με μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια.

Οι ασιάτες, κυρίως, εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα της κρίσης αφού δεν έχουν χαρτιά ή λεφτά για να πάνε σε άλλη χώρα, αποτελούν ταυτόχρονα λύση και απειλή για το σύστημα. Λύση γιατί αυξάνουν το εργατικό δυναμικό και απειλή γιατί με τον τρόπο ζωής τους δημιουργούνται προβλήματα... Είναι ένα θέμα που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης πριν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Το δεύτερο τηλεφώνημα που δέχθηκα, με πέτυχε την ώρα που πληρώναμε με μια παρέα φίλων που είχαμε πάει για πρόχειρο φαγητό. Ο συνομιλητής μου, μου έλεγε ότι το μεροκάματο στην περιοχή του ανέβηκε από 25 ευρώ σε 30 συν φαγητό μαγειρευτό, μου το τόνισε ιδιαίτερα αυτό το τελευταίο. Ο ίδιος σκόπευε να δώσει κάτι παραπάνω για να κάνει τη δουλειά του. Κατηγορούσε μάλιστα γι' αυτό τους "Αθηναίους” που πηγαίνουν στα χωριά το Σαββατοκύριακο και δίνουν όσα - όσα για να μαζέψουν τις ελιές τους σε δύο ή τρεις ημέρες.

Το μερίδιό μου στο λογαριασμό της παρέας ήταν περίπου 15 ευρώ, δηλαδή μισό από το αυξημένο μεροκάματο! Οι συγκρίσεις ήταν προφανείς. 7 ή 8 ώρες βαριάς δουλειάς ισούνται με μια ώρα μπύρες σε ένα συνοικιακό σουβλατζίδικο! Σαν κάτι να πηγαίνει στραβά στο βασίλειο της Δανημαρκίας...

Μετά από τόσα χρόνια κρίσης φαίνεται ότι τα πράγματα δεν έχουν βρει ακόμη το δρόμο τους. Η εργασία αμείβεται με μη βιώσιμο ημερομίσθιο, ενώ αντίθετα η κατανάλωση καλά κρατεί!

Οι επιπτώσεις της ύπαρξης φθηνού και άφθονου εργατικού δυναμικού τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη την ύπαιθρο πρέπει να αποτελέσει θέμα εμπεριστατωμένης επιστημονικής μελέτης. Επανερχόμαστε στο θέμα της μη πραγματοποίησης στοχευμένων επενδύσεων εξοικονόμησης εργασίας στην πρωτογενή παραγωγή. Τώρα που ο αριθμός τους λιγοστεύει που θα βρεθούν τα χρήματα για ακριβές και συσσωρευμένες από χρόνια επενδύσεις;

Η ανταγωνιστικότητα των αγροτικών μας προϊόντων βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο φθηνό εργατικό κόστος.

Τώρα που τα πράγματα δείχνουν να αλλάζουν, πως θα διατηρήσουμε τα κοστολόγια σε χαμηλά επίπεδα; Η κατάσταση έχει γίνει ακόμη πιο σύνθετη από την άρνηση των νόμιμων μεταναστών να δουλέψουν με εργόσημα, αφού χάνουν έτσι μια σειρά κοινωνικά επιδόματα.

Αυτό όμως προκαλεί σημαντική φορολογική επιβάρυνση για τους αγρότες αφού δεν εμφανίζουν έξοδα.

Ένας ακόμη φαύλος κύκλος μπήκε στη ζωή μας!

* Ο κ. Δημήτρης Αντωνόπουλος είναι Αγροτοοικονομολόγος Msc -Παραγωγός Κελυφωτού Φιστικιού 
 
 
 Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook & στο twitter
Εργάτες γης - Οι οικονομικοί μετανάστες μας αφήνουν... στην τύχη μας Reviewed by Τεχνολόγος Γεωπόνος on 6:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

All Rights Reserved by Γεωπόνος Τ.Ε. ''Τεχνολόγος'' © 2014 - 2015
Powered By Blogger, Designed by Sweetheme, Installed By Bloggertips

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.