Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

ΑΠΟΨΕΙΣ.....Πτυχία και επαγγελματικά δικαιώματα



Νικήτας Χιωτίνης
Κοσμήτωρ Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής

Οι κοινωνίες επεδίωκαν, επιδιώκουν και θα επιδιώκουν να προστατεύουν τις κρίσιμες γι’ αυτές πρακτικές, ιδίως αυτές που αφορούν στην υγεία και στην ασφάλεια των μελών τους. Αυτές οι πρακτικές άλλωστε καθίστανται ολοένα και περισσότερο απαιτητικές, απαιτούν ολοένα και περισσότερο, από τους αντίστοιχους επιστήμονες, γνώσεις και εμπειρία. Έτσι, στις προηγμένες χώρες, δημιουργήθησαν «Επιστημονικά Επιμελητήρια», με σκοπό να συμβουλεύουν, ως οι κατ’ εξοχήν γι’ αυτό αρμόδιοι φορείς, τις εκάστοτε αρχές για το ποιοι είναι σε θέση να καλύψουν τις πρακτικές αυτές, δηλαδή για το ποιοι είναι άρτια εκπαιδευμένοι –μέσω σπουδών ή μέσω εμπειρίας ή και τα δύο αυτά μαζί- για να ασκούν τις προστατευόμενες αυτές πρακτικές. Στις υπό ανάπτυξη χώρες και στον λεγόμενο «τρίτο κόσμο» και όπου αλλού δεν υφίστανται ακόμα τέτοια Επιστημονικά Επιμελητήρια, ή ακόμα και αν υφίστανται λειτουργούν πλημμελώς και ελεγχόμενα από αναρμοδίους, όταν, π.χ., γίνεται σεισμός ή εμφανίζεται τσουνάμι, θρηνούμε εκατοντάδες νεκρούς από τις καταστροφές των κτιρίων και τις πλημμύρες. Με άλλα λόγια αρμόδιοι για να κρίνουν ποιοι είναι σε θέση να ασκήσουν σωστά τις κρίσιμες για την κοινωνία πρακτικές είναι τα Επιστημονικά Επιμελητήρια και όχι οι συγκυριακές πολιτικές ηγεσίες.

Από την άλλη, οι πολιτικές ηγεσίες είναι υπεύθυνες για την παρεχόμενη παιδεία στη χώρα τους, βεβαίως λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις απόψεις των περισσότερων ειδικών γι’ αυτό. Δημιουργούνται έτσι τα Υπουργεία Παιδείας, που (θα πρέπει βεβαίως να) στελεχώνονται και διοικούνται με στελέχη ικανά να αφουγκραστούν τον παλμό των αναγκών και των διεθνοποιημένων πλέον εξελίξεων στο τομέα της Παιδείας και της Εκπαίδευσης των πολιτών. Αυτές λοιπόν οι αρχές δημιουργούν Εκπαιδευτικά Ιδρύματα «πρωτοβάθμιας», «δευτεροβάθμιας» και «τριτοβάθμιας» εκπαίδευσης και μεριμνούν και εγγυώνται για την άρτια λειτουργία τους. Στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δημιουργούν εκπαιδευτικά Ιδρύματα και εγγυώνται για το επίπεδό τους. Εγγυώνται δηλαδή για το «επίπεδο» όπως αυτό ορίζεται στο διεθνοποιημένο πλέον εκπαιδευτικό τοπίο, με διεθνοποιημένα κριτήρια. Απονέμουν έτσι πιστοποιητικά τεχνικής/επαγγελματικής εκπαίδευσης, Πανεπιστημιακά Πτυχία, πτυχία επιπέδου «μάστερ», κ.λ.π. Μέχρις όμως εκεί. Τα Επιστημονικά Επιμελητήρια είναι που κρίνουν για τα υπόλοιπα, δηλαδή για τις επαγγελματικές δυνατότητες των πτυχιούχων, αναφερόμαστε πάντα στις προστατευμένες από την Πολιτεία πρακτικές, αλλά και η «αγορά» (δεν είναι διαβολική η λέξη αυτή, διαβολικός είναι ενδεχομένως ο τρόπος που την εννοούμε και την επικαλούμαστε).

Στη χώρα μας κρίθηκε σκόπιμο για κάποιες πρακτικές να δημιουργηθούν Σχολές πενταετούς και εξαετούς φοίτησης ή να εξελιχθούν σε τέτοιου είδους Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Σχολές με λιγότερα έτη φοίτησης. Στη συνέχεια, ορθώς η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έκρινε πως τα πτυχία που απονέμουν τα πενταετή Εκπαιδευτικά Ιδρύματα είναι επιπέδου «μάστερ», γιατί διεθνώς τα 5 έτη σπουδών αντιστοιχούν με «μάστερ». Στις περισσότερες ευρωπαϊκές Σχολές αυτές οι 5ετείς σπουδές είναι διηρημένες σε 3 ή 4 χρόνια για πανεπιστημιακό πτυχίο και 1 ή 2 χρόνια για «μάστερ», εδώ οι Πολυτεχνικές Σχολές τα θέλησαν ενιαία αυτά τα πέντε χρόνια. Δεν είναι του παρόντος να αξιολογήσουμε αυτήν τους την επιλογή, αλλά σε κάθε περίπτωση τα ενιαία αυτά πέντε χρόνια αντιστοιχούν σε «μάστερ».

Ο Επιστημονικός Σύμβουλος της Πολιτείας μας σε τεχνικά ζητήματα, είναι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ενώ για όλα τα άλλα προστατευμένα επαγγέλματα έχουν δημιουργηθεί οι αντίστοιχοι σε αυτά επιστημονικοί φορείς. Για τα τεχνικά επαγγέλματα η Πολιτεία, δια του Υπουργείου Παιδείας, έχει δημιουργήσει σχετικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, διαβαθμισμένα σε τεχνικές Σχολές και Πανεπιστήμια, που κατά τα διεθνώς θεσμοθετημένα απομένουν, αντιστοίχως, πτυχία τεχνικών δεξιοτήτων, Πανεπιστημιακά πτυχία και πτυχία επιπέδου «μάστερ». Μέχρι τώρα είχε και τα ΤΕΙ, ως υβριδικής μορφής Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, με ασάφεια εκπαιδευτικού επιπέδου στο εξωτερικό της χώρας, ενώ στο εσωτερικό αυτή η ασάφεια έδινε λαβή σε συντεχνιακές αντιπαλότητες. Το σημερινό Υπουργείο Παιδείας αίρει αυτήν την ασάφεια, στηριζόμενο στα έτη σπουδών σε αυτά (εν πολλοίς χάριν ορισμένων καθηγητών των ΤΕΙ, που πάσχισαν να τα καθιερώσουν ως τετραετή και το πέτυχαν, με τη συνεργασία ενός ή δύο οξυδερκών στελεχών του Υπουργείου Παιδείας, επί υπουργίας κ.Κακλαμάνη) και τα μετονομάζει δοκίμως σε Πανεπιστήμια ή τα ενσωματώνει με Πανεπιστήμια και εγγυάται γι’ αυτό το εκπαιδευτικό επίπεδό τους, σύμφωνα με τα διεθνή κριτήρια. Αλλά η αποστολή του Υπουργείου τελειώνει εδώ. Για το ποιοι θα ασκήσουν τα προστατευμένα επαγγέλματα, αρμόδια είναι τα Επιστημονικά Επιμελητήρια και μόνο.

Το σοβαρό ζήτημα που έχει ενσκήψει, είναι αυτό των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Μηχανικών, των Μηχανικών αποφοίτων κατόχων πτυχίου Πανεπιστημίου και των κατόχων πτυχίου επιπέδου «μάστερ». Μάλιστα, για πρώτη φορά, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας θέτει προς συζήτηση και τα επαγγελματικά δικαιώματα των Μηχανικών αποφοίτων ΤΕΙ. Τούτο γιατί το Υπουργείο Παιδείας του επέβαλε να αναγνωρίσει πως και τα ΤΕΙ ήταν τετραετή Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, γι’ αυτό και συνέπτυξε το ΤΕΙ Αθήνας με αυτό του Πειραιά, δημιουργώντας το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, γι’ αυτό και τα υπόλοιπα ΤΕΙ της χώρας τα συνενώνει/συγχωνεύει με/σε υφιστάμενα Πανεπιστήμια.

Από κει και πέρα, τα δικαιώματα άσκησης συγκεκριμένων προστατευόμενων τεχνικών επαγγελμάτων, είναι ζήτημα εισήγησης ΤΕΕ και τυχόν άλλων Επιστημονικών Επιμελητηρίων ή Ενώσεων, ανωτάτου γνωσιολογικού επιπέδου, προς τα συναρμόδια Υπουργεία που θα εκδώσουν τα σχετικά νομοθετημένα διατάγματα. Αν δεν υπάρχουν άλλες ανωτάτου επιπέδου επιστημονικές Ενώσεις και Επιμελητήρια, το Υπουργείο καλεί επιστήμονες αναγνωρισμένου κύρους και ανωτάτου επιπέδου, που θα συνεργαστούν με το ΤΕΕ για την διατύπωση εισήγησης. Όπερ και εγένετο.

Ουδείς διατείνεται πως το εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσών ΤΕΕ, λειτουργεί επιστημονικώς και μόνο (π.χ. προσφέρει κάκιστη υπηρεσία στη χώρα, όταν παραχωρεί το δικαίωμα σε επιστήμονες που δεν έχουν σπουδάσει ποτέ αρχιτεκτονική να κάνουν αρχιτεκτονικές μελέτες- με αποτέλεσμα, π.χ., την ασχήμια της Αθήνας- ή δικαίωμα υπογραφής στατικών μελετών σε επιστήμονες που έχουν ακροθιγώς σπουδάσει στατική). Αλλά βεβαίως δεν μπορούμε να ισχυριστούμε και απαιτήσουμε, οι κατέχοντες πτυχίο επιπέδου «μαστερ», να έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τους κατέχοντες πτυχίο Πανεπιστημίου στο αντίστοιχο γνωστικό πεδίο. Αλλά και δεν μπορούμε να αρνηθούμε στους κατέχοντες πτυχίο Πανεπιστημίου, να μη μπορούν να ισοτιμηθούν με τους κατέχοντες πτυχίο «μάστερ», όταν αποκτήσουν και αυτοί «μάστερ». Βεβαίως όλοι οι Μηχανικοί –δηλαδή και οι κατέχοντες πτυχίο ισότιμο με «μαστερ» και οι κατέχοντες πτυχίο Πανεπιστημίου- πρέπει να είναι μέλη του κατ’ εξοχήν τεχνικού Συμβούλου της Πολιτείας, που είναι το ΤΕΕ και μέσα από κει να εξετάσουν τις ευθύνες, τις αρμοδιότητες και τις δυνατότητες εξέλιξης του καθενός. Με γνώση, λογική και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία.

Το σημερινό Υπουργείο Παιδείας έχει «βάλει το νερό στ’ αυλάκι». Υπενθυμίζω πως σε παλαιότερες παρεμβάσεις μου είχα τονίσει πως τα μέχρι τώρα Υπουργεία Παιδείας, διατηρώντας την υβριδική μορφή των ΤΕΙ, είχαν σχεδόν ποινικές ευθύνες. Ας συνδράμουμε όλοι στην ολοκλήρωση της «τακτοποίησης» του εκπαιδευτικού και επαγγελματικού τοπίου της χώρας μας. 
 
 
 
 
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ 
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter
ΑΠΟΨΕΙΣ.....Πτυχία και επαγγελματικά δικαιώματα Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 12:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: