Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Ξανά στο δικό μας μυαλό, ο ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ… που θα πάνε τα 72 δις ευρώ;


Του Σταμάτη Σεκλιζιώτη

72 δις € από το Ταμείο Ανάκαμψης…. ή «καινούργιο κόσκινο και που να το κρεμάσω…??».
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον (σαφώς και πολλοί άλλοι….), τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για την ανάκαμψη της Οικονομίας, με εστίαση της προσοχής στο Πόρισμα Πισσαρίδη και εξ’ ίσου στους σχεδιασμούς για μία κυβερνητική ομάδα task force, μετά το ΟΚΑΥ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το Ταμείο Ανάκαμψης και την εξασφάλιση των 72 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ελλάδα (αν και θα χρειάζονταν μια σαφέστερη ανάλυση του πως μαζεύονται τα 72 δισεκατομμύρια και για πόσο χρόνο….)…, η οποία ομάδα θα κληθεί εκπονήσει σχέδιο το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 15 Οκτωβρίου…. 

Πιθανώς και στο μεταξύ να υπάρξει και ανασχηματισμός του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, πάντα σύμφωνα με το τι γράφεται….

Ως εκ φύσεως καχύποπτος, ένα μου μεγάλο ερώτημα που ξεπηδά μετά την Μαραθώνια συνάντηση του Συμβουλίου, είναι κατά πόσον θα υπάρξει ελευθεριότητα στην κατανομή των κονδυλίων από τα κράτη μέλη της ΕΕ… και δοθούν τα κονδύλια στον Νότο με τρόπο ώστε παράλληλα να εφευρεθούν μηχανισμοί «επιστροφής» τους στον Βορρά με διάφορα «επενδυτικά» και «εμπορικά» τεχνάσματα… Έχουμε βιώσει τις τεράστιες εισαγωγές π.χ. αγροδιατροφικών από την ΕΕ κλείνοντας τις δικές μας γεωργικές βιομηχανίες και γεωργικές παραγωγές, τις αγορές πολεμικού υλικού και εξοπλισμών, μηχανολογικού εξοπλισμού, αλυσίδες Ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στη χώρα (τρόφιμα, αεροδρόμια), επιδοτήσεις αιολικών που οδήγησαν στις μαζικές εισαγωγές και εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών, κλπ…

Σε όλες όμως τις ανακοινώσεις και τους προσδιορισμούς στόχων και προτεραιοτήτων, σπανίως ή και καθόλου δεν αναφέρεται η Αγροτική Οικονομία της χώρας και δεν θα ήταν καθόλου ευχάριστο να προεξοφληθεί από τώρα μια τυχόν απουσία του κλάδου ή τμημάτων του πρωτογενούς τομέα, από οποιαδήποτε προσπάθεια οικονομικής ανάκαμψης..., είτε με υπαιτιότητα εθνικών σχεδιασμών και πολιτικής, είτε με υπαιτιότητα εταίρων Ευρωπαίων οι οποίοι πιθανώς να μην θέλουν η Ελλάδα να παράγει τα ίδια με τα δικά τους για να μπορούν να τα εξάγουν στη χώρα μας… Κάτι δηλαδή με τις μέχρι σήμερα εμπειρίες και φιλοσοφίες των ΚΑΠ στη διάρκεια των οποίων οι απώλειες για την Ελληνική Γεωργία φαντάζουν περισσότερες από όσα τα οφέλη και αναφέρομαι στην Ζάχαρη, στον Καπνό, στην Σουλτανίνα, στη συρρίκνωση της Βιομηχανικής ντομάτας, του Βάμβακος και των Σιτηρών, στα Οπωροφόρα και στα Κτηνοτροφικά φυτά με τα τελευταία να έχουν υποκατασταθεί στο μεγαλύτερο ποσοστό από GMO σόγιες (προέλευσης ΗΠΑ, Αργεντινής, Ινδίας και Βραζιλίας….) κριθάρια και καλαμπόκια εισαγωγής, χωρίς να αναφερθώ στην εξάρτηση από ογκώδεις εισαγωγές κρεατικών και γαλακτοκομικών από τον Ευρωπαϊκό βορρά…


Η αγροτική οικονομία της χώρας δεν βρίσκεται απλά σε κατάσταση στασιμότητας αλλά εμφανίζει πτωτικές τάσεις όλων των δεικτών της (όπως ο όγκος και αξία παραγωγής, το εύρος καλλιεργειών και ειδών διατροφής πρώτης ζήτησης, τις σποραδικές επενδύσεις σε γεωργία και κτηνοτροφία, στην μεταποίηση και την προστιθέμενη αξία, στο ακαθάριστο και καθαρό αγροτικό εισόδημα, στις εισαγωγές versus εξαγωγές, στις ανάγκες σε αγροεργατικά χέρια, στις τιμές εισροών και τιμές παραγωγού, την αναδιάρθρωση χρήσεων γης & την ανύπαρκτη αγροτική χωροταξική πολιτική, τα ξεχασμένα και τελματωμένα αρδευτικά έργα μεγάλης κλίμακας και την επάρκεια υδάτινων πόρων, την πολυπόθητη αγροδασοπονία και τις έγγειες βελτιώσεις, τον συνεργατισμό και οργάνωση αγορών, κλπ…).

Στον σύνδεσμο facebook: https://www.facebook.com/profile/100000437209363/search/?q=%CE%91%CE%B3%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE μπορεί κάποιος να ανατρέξει για περισσότερες λεπτομέρειες και ιδέες γύρω από τα ζητήματα της Αγροτικής μας Πολιτικής τα οποία έχω κατά καιρούς σχολιάσει…

Φοβάμαι ότι το ζήτημα «Αγροτικής Πολιτικής και Οικονομίας» δεν έχει ακόμη αποτελέσει βασικό στοιχείο εμπεριστατωμένης πολιτικής σκέψης και επεξεργασίας στη χώρα, και συνεπώς αντικείμενο κάποιου αποφασιστικού εθνικού σχεδιασμού με αποτέλεσμα να κρίνεται ως άκρως σοβαρή παράλειψη της πολιτείας, θα έλεγε κανείς σε βαθμό εγκληματικό για τον τόπο….

Ο Ελληνικός αγροτικός τομέας δεν κατάφερε να εγκατασταθεί «βαθιά» στα μυαλά των κατά καιρούς πολιτικών αρμοδίων και κυρίως στην περίοδο της κρίσης (2009-2020), όπως επί παραδείγματι συμβαίνει με την Ολλανδία ή την Ισπανία και τη Γαλλία, χώρες από τις οποίες διαθέτουμε πολλά περισσότερα βιοκλιματικά πλεονεκτήματα και μια πλουσιότερη αγροτική βιοποικιλότητα ως βάση αξιοποίησης και ανάπτυξης…, με αυτό να οφείλεται όχι μόνο στο τεράστιο βοτανικό μας βιοαπόθεμα, αλλά και στην γεωμορφολογική ιδιαιτερότητα και ποικιλότητα της χώρας όπου συνυπάρχουν όλων των ειδών οι εδαφολογικοί σχηματισμοί, τα ανάγλυφα και τα μικροκλίματα που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τεράστια ποικιλία καλλιεργειών, ξεχωριστών αγροτικών πρακτικών και αποδόσεων…

Θα προσθέσω τα άφθονα χερσαία νερά της χώρας, τα πιο πολλά υπό κακή διαχείριση και με χρόνιες περιβαλλοντικές «πληγές» & αδικαιολόγητες ποσοτικές απώλειες…, τα τεχνικά έργα που καθυστερούν ασκόπως και για δεκαετίες, τους κατά καιρούς πολιτικούς παρεμβατισμούς και ακροβατισμούς τροχοπέδης χωρίς νόημα (Βλ. εκτροπή Αχελώου…, δημιουργία ταμιευτήρων, κλπ), τις αναξιοποίητες μόνιμες υδάτινες ροές αλλά και τις εποχιακές που δεν συγκομίζονται και χάνονται αφού πρώτα πλημμυρίσουν και καταστρέψουν, φαινόμενα με σημαντική επίπτωση στην παραγωγή, στο εύρος στο είδος στην οικονομικότητα των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και στην διαμόρφωση των αγροτικών μας τοπίων…

Μπορεί να έχει μαλλιάσει η γλώσσα πολλών από εμάς, αλλά δεν μπορούμε παρά να επιμένουμε… Δεν δικαιολογείται το γεγονός, ο Έλληνας καταναλωτής μιας παραδοσιακά πλούσιας αγροτικά χώρας, να τρέφεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό με προϊόντα εισαγωγής πληρωμένα με δανεικά..., ενώ η ενσταβλισμένη της κτηνοτροφία (κυρίως πτηνά και χοιρινά) να εξαρτάται από εισαγωγές ζωοτροφών, με αποτέλεσμα η ζωοτροφή να συμμετέχει στο κόστος εκτροφής κατά 60-70%....
Το πακέτο των 72 δις € ίσως να αποτελεί την τελευταία ευκαιρία απόδρασης της χώρας από τα μίζερα και την παραγωγική και την μεταποιητική στειρότητα, με προσδοκίες για επιστροφή της αγροδιατροφικής αυτάρκειας και με ποιοτικά περιθώρια εξαγωγών υψηλής προστιθέμενης αξίας..…

Ένα διαφορετικό σχέδιο Μάρσαλ το οποίο όμως απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στο πως θα επενδυθεί, ποιους θα στηρίξει και ποιους τομείς της οικονομίας…. Ο τουρισμός "αποκλειστικά", όπως αποδείχτηκε άλλωστε, δεν μπορεί να αποτελεί αποκούμπι, αγωνία, σωτηρία ή την κορυφαία ελπίδα για τον τόπο, αλλά ένα μέρος της ελπίδας μαζί με πολλές άλλες πιο χειροπιαστές και σταθερότερες..… 

Βασικό στόχο πρέπει να αποτελεί ο Πρωτογενής Τομέας (ο μοναδικός πλουτοπαραγωγικός ανανεώσιμος πόρος….), η μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων και η επιστροφή στην εκβιομηχάνιση της χώρας η οποία περιφρονήθηκε, διώχθηκε, εξορίστηκε ή καταληστεύτηκε...

Η δυσπιστία του Νότου προς τις πολιτικές που θέλει να προωθεί ο βορράς, πάντοτε περιελάμβανε και περιλαμβάνει και την εμπορική σχέση μεταξύ βορρά και νότου. Μέσα σ’ αυτή τη σχέση αναμφίβολα εμπεριέχεται και ο Πρωτογενής Τομέας… Η σοφή κατανομή των κονδυλίων του μεγάλου «πακέτου» και στην Αγροτική Οικονομία (την μεταμόρφωση Φυτικής και ζωικής παραγωγής, την Συμβολαιακή Γεωργία, την Μεταποίηση, τις Γεωργικές υποδομές, την εκπαίδευση και Οργάνωση των Παραγωγών, της Αγορές των αγροτών, το δίκτυο των Γεωργικών Εφαρμογών με Γεωτεχνικούς επιστήμονες σε ολόκληρη την επικράτεια, τις Καινοτομίες στην γεωργία, την νεκρανάσταση της Αγροτικής Έρευνας, την Αγροτική πίστη, το Αγροτικό Εμπόριο, κλπ…) επιβάλλεται να ξαναγίνει υπαρκτή και αναπτυξιακή, με στόχο την αυτάρκεια και - «δια ροπάλου» - να μην ξοδευτεί σε αλλότριους τομείς και σκοπούς που θα επιτρέψουν την διόγκωση του αρνητικού αγροδιατροφικού εμπορικού ισοζυγίου, του ήδη παγιωμένου στα 3 δις € περίπου κατ΄έτος από την δεκαετία του 90…, και όχι μόνο αυτό…

Ευχή όλων είναι να πορευτεί ο όποιος σχεδιασμός με λογική και γνώση, και με στραμμένο το βλέμμα στις δυνατότητες του τόπου… Εάν οι δυνατότητες αυτές δεν γίνουν κατανοητές, θα υπάρξει άλλη μια (εγκληματικά) χαμένη ευκαιρία… Οι μεγάλες ευκαιρίες δεν εμφανίζονται αρκετές φορές στην πορεία του χρόνου…

Μία πρώτη πρόταση για αρχή, που θα έπιανε σίγουρα τόπο, είναι η «ριζοσπαστική» αναδιάρθρωση και αναβάθμιση του Υπουργείου Γεωργικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ξεκινώντας από την στελέχωση (πολιτική και δημοσιοϋπαλληλική….), προχωρώντας στην μετακίνησή προς άλλη τοποθεσία (πιθανότατα εκτός Αθηνών σε Αγροτική Περιοχή - Επαρχιακή Πόλη…) και στον επανασχεδιασμό οργανογράμματος και αρμοδιοτήτων Υπηρεσιών κεντρικής διοίκησης και στην περιφέρεια…
Μπορεί να τάχουμε ξαναπεί και να τα ξαναλέμε, αλλά θα επανέλθουμε...
Σ. Σεκλιζιώτης
(Η "γεωργικά χορταστική" photostam από μια παλιότερη διέλευσή μου από τον κάμπο των Σερρών..., δυτικά της πόλης κοντά στον Λευκώνα...)
 
 




 Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ 
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter
Ξανά στο δικό μας μυαλό, ο ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ… που θα πάνε τα 72 δις ευρώ; Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 12:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: