Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Η χαρτογράφηση της παραγωγής


 Γράφει ο Φάνης Γέμτος*

Ο στόχος κάθε τεχνικής καλλιέργειας είναι να επιτύχουμε τη μέγιστη ωφέλεια ή κέρδος που σημαίνει τη μεγαλύτερη παραγωγή με το μικρότερο δυνατό κόστος αλλά και αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Σε κάθε περίπτωση οι εισροές ρυθμίζονται ανάλογα με τη αναμενόμενη παραγωγή. Διαφορετικό λίπασμα θα προσθέσουμε στο χωράφι αν αναμένουμε παραγωγή 500 κιλά σιτάρι το στρέμμα και διαφορετική αν περιμένουμε 250. Αντίστοιχα ισχύουν για όλες τις καλλιέργειες. 

Βέβαια υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στη λήψη αποφάσεων όπως ο τύπος του εδάφους, η οργανική ουσία που περιέχει, η προηγούμενη καλλιέργεια κ.λπ.

Μια από τις προσεγγίσεις στη λίπανση είναι να αντικαθιστούμε τα θρεπτικά στοιχεία που αφαιρούμε από το έδαφος με τη συγκομιδή. 

Αν υπολογίσουμε ότι τα 100 κιλά σιταριού αφαιρούν 3 κιλά άζωτο τότε τα 250 κιλά θα αφαιρέσουν 7,5 κιλά το στρέμμα ενώ τα 500, 15. 

Αν υπολογίσουμε και μια απόδοση χρήσης του λιπάσματος (ποσότητα που παίρνει το φυτό προς την ποσότητα που προσθέτουμε με το λίπασμα) 65% τότε θα πρέπει να λιπάνουμε με 11,5 κιλά άζωτο/στρέμμα για τα 250 κιλά, ενώ για τα 500 θα πρέπει να προσθέσουμε 23 κιλά αζώτου. 

Αυτό είναι μια απλοποίηση καθώς υπάρχουν και άλλα στοιχεία που λαμβάνουμε υπόψη μας όπως την προηγούμενη καλλιέργεια και το υπόλειμμα αζώτου που αφήνει, η οργανική ουσία που μειώνει τις απώλειες, προσθήκη από βροχή ή χιόνι κλπ.


Είναι επομένως σημαντικό να μπορούμε να μετρήσουμε την παραγωγή σε κάθε τμήμα του χωραφιού ώστε να μπορέσουμε να αναπληρώσουμε τα στοιχεία που αφαιρούμε και να διατηρούμε έτσι τη γονιμότητα του χωραφιού και την ισορροπία του. Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε σημεία του χωραφιού που είναι παραγωγικά σε μια καλλιέργεια και πού όχι. Ας υποθέσουμε ένα χωράφι με σιτάρι που παράγει κατά μέσο όρο 300 κιλά/στρέμμα σε μέρος του χωραφιού παράγει 450 και σε μέρος 150 κιλά/ στρέμμα.

Είναι προφανές ότι το μεν τμήμα με τη μικρή παραγωγή δημιουργεί ζημία, ενώ όλο το κέρδος προέρχεται από το τμήμα με την υψηλή παραγωγή. Αν ο παραγωγός δεν καλλιεργούσε καθόλου το τμήμα με μικρή παραγωγή θα κέρδιζε περισσότερα. Ή αν εύρισκε μια καλλιέργεια που θα ήταν αποδοτική και στο τμήμα με τη μικρή παραγωγή σιταριού θα είχε ακόμα μεγαλύτερο κέρδος. Μια άλλη δυνατότητα είναι να ερευνήσει ο παραγωγός πού οφείλεται η μειωμένη απόδοση και να προσπαθήσει να διορθώσει το όποιο πρόβλημα.

Για παράδειγμα στις ΗΠΑ η μειωμένη παραγωγή σε καλλιέργεια βαμβακιού οφειλόταν σε καταστροφή των στραγγιστικών σωλήνων όπου μόλις επισκευάστηκαν, η ισορροπία αποκαταστάθηκε. Το ίδιο θα μπορούσε να προκαλείται από ελλείψεις θρεπτικών στοιχείων, περιεκτικότητας οργανικής ουσίας, χαμηλή ή υψηλή οξύτητα(pH) κλπ. Επομένως η γνώση της παραλλακτικότητας της παραγωγής μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις που θα βελτιώσουν τη διαχείριση του χωραφιού και να αυξήσουν το κέρδος του παραγωγού.


Η χαρτογράφηση της παραγωγής γίνεται με αισθητήρες που τοποθετούνται πάνω στις μηχανές συγκομιδής. Δεν θα αναφερθώ σε τεχνικά θέματα πως είναι οι αισθητήρες σε διάφορες μηχανές συγκομιδής. Απλώς μετά τη συγκομιδή μας δίνουν χάρτες με την παραγωγή του χωραφιού ανά ορισμένο μήκος διαδρομής της μηχανής που η θέση καταγράφεται με τη χρήση GPS. Στον χάρτη παραγωγής βαμβακιού σε ένα χωράφι 40 στρεμμάτων βλέπουμε ότι η παραγωγή κυμαίνεται από 200 έως 400 κιλά το στρέμμα. Με τον χάρτη αυτό ο παράγωγος μπορεί να ελέγξει και να βρει αιτίες των διαφορών. Κάπου υπάρχουν πολλά ζιζάνια οπότε πρέπει την επόμενη χρονιά να κάνει διπλή ζιανιοκτονία. 

Κάπου έχει γούρνα να προσπαθήσει να την ισοπεδώσει. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι ο παραγωγός αποκτά μια εικόνα του χωραφιού του που μπορεί να αξιοποιήσει για να βελτιώσει την παραγωγή του ή να μειώσει το κόστος. Η έρευνα συνεχίζεται και αναπτύσσονται αισθητήρες που αναλύουν και ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως η υγρασία του σπόρου στο σιτάρι ή η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες στο σιτάρι ή τα σάκχαρα στα σταφύλια.


Μπορούμε να κάνουμε χάρτη παραγωγής σε καλλιέργειες που συγκομίζονται με τα χέρια όπως στα οπωροκηπευτικά; Εύκολα και χωρίς χρήση τεχνολογίας. Σε ένα οπωρώνα οι εργάτες συγκομίζουν τους καρπούς και τους τοποθετούν σε κλούβες που τις αφήνουν κατά μήκος των γραμμών των δένδρων.

Αν ζυγίσουμε λίγες κλούβες έχουμε το βάρος της κάθε μιας. Μπορούμε πολύ εύκολα να μετρήσουμε τις κλούβες ανά ορισμένα δένδρα. Π.χ. αν τα δένδρα είναι στη γραμμή ανά 2 μ τότε αν μετρήσουμε κάθε 10 δένδρα έχουμε μήκος 20 μ. 

Αν το πλάτος των γραμμών είναι 3 μ. τότε το βάρος των κλουβών αντιστοιχεί σε 60 τ.μ. Με μικρή προσπάθεια μπορούμε να έχουμε έναν χάρτη παραγωγής του οπωρώνα μας ανά 60 τ.μ και να έχουμε μια εικόνα που παράγουμε πολύ ή λίγο. 


Ο χάρτης της εικόνας δείχνει την παραγωγή σε ένα μηλεώνα στην Καστοριά. Η παραγωγή δίνεται σε ποσοστά πάνω ή κάτω από το μέσο όρο. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λίπανση του οπωρώνα αλλά και για μελέτη των αιτίων της διαφοροποίησής όπως προβλήματα απώλειας δένδρων, διαφορετικού κλαδέματος, προσβολή από ασθένεια κλπ. Είναι μια βάση καλύτερης διαχείρισης του οπωρώνα ή αμπελώνα ή παραγωγής λαχανικών κ.λπ.

*Γράφει ο Φάνης Γέμτος, γεωπόνος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας



Από τον Γιώργο Ρούστα
roustas@ eleftheria.gr

eleftheria.gr
 
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ 
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter

 

 

 

 

Η χαρτογράφηση της παραγωγής Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 10:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: