Η κλιματική αλλαγή επιβάλλει άλλους ρυθμούς

Του Γιώργου Παναγόπουλου Οι παρατεταμένες βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών έχουν αναπτερώσει τις ελπίδες των ελαιοπαραγωγών της Μεσσηνίας ...


Του Γιώργου Παναγόπουλου

Οι παρατεταμένες βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών έχουν αναπτερώσει τις ελπίδες των ελαιοπαραγωγών της Μεσσηνίας ότι θα μετριαστεί το μέγεθος της ζημιάς από την ξηρασία και τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. 
Υπάρχει η εκτίμηση ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα δέντρα θα συνέλθουν και θα περιοριστούν οι ζημιές στο επίπεδο των αποδόσεων, οι οποίες μπορούν σε ένα μέρος τους να αναπληρωθούν από την αναμενόμενη αύξηση στην τιμή του ελαιολάδου. 

Αν δηλαδή υπάρξουν κανονικές καιρικές συνθήκες από εδώ και στο εξής μπορεί να «κρατηθεί» το εισόδημα από την ελαιοπαραγωγή και να ζεσταθεί τους επόμενους μήνες συνολικά η τοπική οικονομία.


Οι βροχοπτώσεις, η έντασή τους και το μέγεθός τους αναδεικνύουν ξανά το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής. Τα κλιματικά δεδομένα έχουν αλλάξει και αυτό θα πρέπει να οδηγήσει σε αντίστοιχες προσαρμογές. 

Η ύπαρξη των παραδοσιακών καλλιεργειών στην περιοχή αλλά και το φυσικό της τοπίο είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη δημιουργία υποδομών που θα περιορίζουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. 

Όπως πολλές φορές έχει επισημανθεί, είναι κρίσιμη η δημιουργία υποδομών οι οποίες θα διαχειρίζονται τους υδάτινους πόρους. Το πρόβλημα είναι ότι από τη μια πλευρά είμαστε πολύ πίσω στον σχεδιασμό έργων αξιοποίησης των υδάτινων πόρων και από την άλλη όσα έχουν ξεκινήσει καρκινοβατούν.

Η περίπτωση του αρδευτικού δικτύου κάμπου Χανδρινού - Στενωσιάς είναι ακόμα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγή. Ένα έργο, προϋπολογισμού μόλις 600.000 ευρώ, που χρηματοδοτείται από το υπουργείο, από τα Προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 και 2014-2020, είχε συμβατικό χρόνο εκτέλεσης 10 μήνες και έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το Σεπτέμβριο του 2015, ακόμα εκτελείται και έχει πάει στην καλύτερη περίπτωση για το Μάρτιο του 2022. 

Όταν αυτά συμβαίνουν σε ένα μικρό έργο, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι οι μεγάλες παρεμβάσεις, όπως το Φιλιατρινό φράγμα και τα δίκτυά του, είναι λογικό να σέρνονται επί σειρά ετών χωρίς να φαίνεται φως στο τούνελ. Τραγικές καθυστερήσεις χωρίς κανένας να αναλαμβάνει την ευθύνη. 

Το χειρότερο, κανένας δεν βλέπει το πρόβλημα, προκειμένου να υπάρξουν πρωτοβουλίες για να αλλάξουν διαδικασίες. Με αυτή τη μακαριότητα θα μετράμε κάθε χρόνο καμένα στρέμματα, πλημμυρισμένα σπίτια, κατεστραμμένες περιουσίες και θα λέμε πάλι καλά που δεν μετράμε εκατόμβες νεκρών.



panagopg@gmail.com

Σχόλια