Βάκης Τσιομπανίδης(ΑΚΚΕΛ): Η Ρωσία είναι το μοναδικό σούπερ μάρκετ για την δύση και εμείς κλείνουμε την πόρτα

Πρόεδρος ΑΚΚΕΛ η Ρωσία είναι το μοναδικό σούπερ μάρκετ για την δύση και εμείς κλείνουμε την πόρτα Βάκης Τσιομπανίδης Η Ελλάδα θα έπρεπε να ε...


Πρόεδρος ΑΚΚΕΛ η Ρωσία είναι το μοναδικό σούπερ μάρκετ για την δύση και εμείς κλείνουμε την πόρτα

Βάκης Τσιομπανίδης

Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι η γέφυρα ειρήνης και φιλίας μεταξύ δύσης και Ρωσίας και όχι να είμαστε οι εμπρηστές και ταραχοποιοί

Η Ρωσία δεν σκόπευε ποτέ να εισβάλει στη Ελλάδα αυτό είναι ξεκάθαρο, ούτε να ανατινάξει πυρηνικούς σταθμούς στην Ουκρανία ή να ρίξει ατομικές βόμβες, αυτά είναι προπαγάνδα για ανόητους. Εμείς όμως είμαστε η πρώτη χώρα που έστειλε όπλα εναντίον της Ρωσίας, απαγορεύσαμε τις πτήσεις Ρωσικών αεροσκαφών και καθημερινά βομβαρδίζουμε με ρωσοφοβικές δηλώσεις και ψεύτικη προπαγάνδα.

Για εμάς όμως και για όλους τους άλλους δυτικούς στον κόσμο, ο πραγματικός πόνος, ο μεγάλος πόνος του πολέμου στην Ουκρανία θα είναι αυτός: η τιμή των τροφίμων, της ηλεκτρικής ενέργειας, των λιπασμάτων, των αλεύρων και γενικά όλης της ακρίβειας στην καθημερινότητάς μας.

Ενώ οι δυτικές κυβερνήσεις βγάζουν τον λαό με ουκρανικές σημαίες και φωνάζουν κατά της Ρωσίας - επιτρέψτε μου να πω, σε αυτή την πολύ αμήχανη στιγμή, ότι αναρωτιόμουν εδώ και χρόνια πώς συνέβη μετά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στον λεγόμενο ψυχρό πόλεμο να επιβάλλουν τόσο εύκολα στους πολίτες της δύσης την ψευδαίσθηση ότι 150 εκατομμύρια Ρώσοι εκ των οποίων το 90% είναι Χριστιανοί, είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ύπαρξή μας. 

Νομίζω ότι η ρίζα και αυτού του πολέμου βρίσκεται σε αυτήν την τρομερή προπαγάνδα που είναι ξεκάθαρα δημιούργημα των Αγγλοσαξόνων και σαφέστατα εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους.

Από την τραγωδία στην Ουκρανία, οι άριστοι μάνατζέρ μας που παριστάνουν τους πρωθυπουργούς άρχισαν να σκέφτονται και να ψάχνονται από πού θα αγοράσουν πετρέλαιο, αέριο, καλαμπόκι, σίδηρο, ουράνιο και δεν ξέρω τι άλλο. Δεν θα αγοράσουν μας λένε τίποτα περισσότερο από τη Ρωσία, χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι πως δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσουν σε ρούβλια. Είναι τόσο αποφασισμένοι, το είπε το κορυφαίο μυαλό της Ευρώπης ο Άδωνις Γεωργιάδης πως "καλύτερα να παγώσουμε παρά να πληρώσουμε σε ρούβλια". 

Προς το παρόν, καταλαβαίνω ότι η Ευρωπαίοι θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι με το Κατάρ για να προμηθευτούν φυσικό αερίο, θα πάρουν και από την Αμερική, για τις υπόλοιπες πρώτες ύλες δεν έχουμε ακόμη μάθει από πού σκοπεύουν, από που σκέφτονται να τις αγοράσουν.
Η Αφρική είναι μεγάλη. Η Κίνα δίνει πάντα ένα χέρι όταν πρόκειται για επιχειρήσεις. Όλος ο κόσμος είναι στη διάθεσή μας, ολος ο κόσμος είναι δικός μας. 

Τι όχι ;

Μια σύντομη ανάλυση των μελλοντικών συνεργατών- προμηθευτών μας.
Να δούμε ως δυτικοί πού έχουμε φίλους στους οποίους μπορούμε να βασιστούμε για την επιβίωση μας.

Ας ξεκινήσουμε ανατολικά.

Δεν έχουμε ουδεμία τύχη με την κίτρινη φυλή. Ο κίτρινος μισεί τον λευκό. Μας θεωρούν αγενείς και άξεστους. Άνθρωπους που ενδιαφέρονται μόνο για τα χρήματα. Εφησυχασμένους σε δόξες του παρελθόντος και χωρίς πολιτισμικές αξίες και δεν μας έχουν καμία εμπιστοσύνη . Και έτσι είναι. Έτσι είμαστε. 

Σε πολλές ανατολικές χώρες, οι άνθρωποι θεωρούν ντροπή όταν μια ντόπια κοπέλα παντρεύεται έναν Δυτικό. 

Αυτό είναι. 

Δεν υπάρχουν φαντασιώσεις στην Ασία για «πολυπολιτισμικές» κοινωνίες όπως στις χώρες που προσπαθεί να εδραιωθεί η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων . 

Στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός δήλωσε πως θα πολεμήσει το νατιβισμό (κάθε τι εθνικό). Μην κάνετε κανένα λάθος. 

Όλοι έχουμε δει την άνοδο της Κίνας, της Κορέας, ακόμη και χωρών όπως το Βιετνάμ, αλλά να ξέρετε ότι οι λεγόμενοι Ασιατικοί Τίγρεις δεν αναζητούν καθόλου «ισότιμη» φιλία μαζί μας. Να είστε σίγουροι.

Προχωράμε λίγο δυτικά. Οι Άραβες.

 Δεν ξέρω αν χρειάζεται υπερβολική εξήγηση εδώ. Οι Σουνίτες δεν αντέχουν τους Σιίτες, πόσο μάλλον να συνυπάρξουν με άπιστους όπως εμείς. 

Μόλις πρόσφατα οι χριστιανοί σε ορισμένες από τις χώρες τους έπαψαν να απαγχονίζονται. Είναι καλό που προς το παρόν οι οικονομίες τους βασίζονται αποκλειστικά στις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου και αυτοί αγαπούν τα δολάρια…

Αλλά οι Άραβες δεν είναι ηλίθιοι. Όλα τα δολάρια επενδύονται σε έργα που θα τους φέρουν έσοδα όταν τελειώσει το πετρέλαιο και φοβάμαι ότι εμείς οι δυτικοί δεν παίζουμε πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτά τους τα σχέδια. Αντιθέτως.

Να γίνουμε φίλοι με Αφρικανούς τότε;

Αν και υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικοί λαοί, εθνοτικές ομάδες και φυλές στην Αφρική, σχεδόν όλοι έχουν πληγεί βάναυσα από κατακτητές δυτικούς. Στην Αφρική, οι πολίτες έχουν σίγουρα την χειρότερη γνώμη για τους Βρετανούς, Γάλλους και Βέλγους, έχουν πολλές αναμνήσεις από τους δυτικούς κατακτητές και σίγουρα όχι ευχάριστες. 

Πέραν όμως αυτού, σχεδόν σε όλα τα μέρη της Αφρικής για 10-20 χρόνια υπάρχει μια απίστευτη αναβίωση του δικού τους πολιτισμού. Οι ίδιοι αναπτύσσουν μόδες, μουσική, κουλτούρες και γενικά έναν τρόπο ζωής που εμείς δεν έχουμε καν ακούσει. 

Για αιώνες, η Αφρική είναι πλήρως αυτάρκης και έχει έντονη τάση να μειώνει τις εξαγωγές πρώτων υλών σε βάρος πλήρων προϊόντων ή τουλάχιστον ημικατεργασμένων προϊόντων.

Συνειδητοποιώντας ότι ο κινητήρας αυτής της αναγέννησης στην Αφρική που δεν είναι μόνο απο το αφρικανικό πνεύμα, αλλά είναι πάντρεμα και της κινεζικής διάθεσης για επιχειρήσεις και εμπόριο. Οι Κινέζοι χρηματοδοτούν και διαχειρίζονται γενναιόδωρα τεράστια έργα όπως σιδηρόδρομοι, λιμάνια, ορυχεία, μεγάλα εργοστάσια και άλλα. 

Και οι Κινέζοι είναι πλέον μεγάλο μέρος του τοπικού πληθυσμού, σχεδόν αόρατοι, και έχουν μια απίστευτη τάση να συνεργάζονται με τους ντόπιους για να κάνουν και τις δύο χώρες χαρούμενες και ικανοποιημένες από αυτή την συνύπαρξη. 

Ο επιδέξιος και εργατικός αλλά σεμνός Κινέζος, σε σύγκριση με τον λευκό που του αρέσει να καβαλάει έναν ροζ ελέφαντα (ή ένα τεράστιο τζιπ) μέσα στη ζούγκλα, αναζητώντας λιοντάρια που τρέμουν στο πέρασμα του, ο εφετζής, σαματατζής που στο πέρασμα του θέλει να σηκώνεται θόρυβος και φυσικά να είναι ο αφέντης κατακτητής.

Καταλαβαίνετε τη θέση μας λοιπόν στην Αφρική. - Τώρα βλέπω ότι ξέχασα την Ινδία, αλλά μπορείτε να συνθέσετε εσείς την ιστορία για αυτήν…

Για να μην μακραίνει η ιστορία, ας περάσουμε γρήγορα στους Εσκιμώους, που τους πήραμε τα ψάρια τους και τους δώσαμε αλκοόλ σε αντάλλαγμα, και τους Ινδούς, οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαναν από τις ασθένειές μας μετά την εμφάνιση του Κολόμβου. Πέρα απ' αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν απονείμει την "δικαιοσύνη" τους στην Λατινική Αμερική, και δεν υπάρχει τίποτα να αναζητήσουμε και εκεί .

Και ο δυτικός. Ποιος θα τον ταΐσει λοιπόν; Από πού θα προέρχονται οι πόροι και οι πρώτες ύλες; Από πού θα προέρχονται τα ορυκτά; τα λιπάσματα για να γονιμοποιήσουν τα χωράφια; Λάδι, αέριο, ξύλο… Ρύζι, σιτάρι, καλαμπόκι και ένα σωρό άλλα προϊόντα…   

Η δύση πεθαίνει χωρίς φίλους, αλλά αποδεικνύεται ότι πολλοί φίλοι δεν μας έχουν απομείνει στον κόσμο. Πριν από περίπου 10 χρόνια ξεκίνησαν σε εμάς να πέφτουν και οι οικονομικοί μοχλοί επιρροής, αντιλαμβάνεστε ποιους εννοώ.

Έχουν εμφανιστεί και νέοι παίκτες που είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από εμάς.

Ας επιστρέψουμε όμως και πάλι στη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, όπου ζουν 150 εκατομμύρια άνθρωποι, οι περισσότεροι από τους οποίους μοιάζουν με εμάς, μοιράζονται πολλές από τις αξίες μας και τον πολιτισμό μας και πιστεύουν στην δική μας θρησκεία και είναι Ευρωπαίοι. Η Ρωσία διαθέτει επίσης όλους τους φυσικούς πόρους που θα χρειαστούν οι δυτικοί για τους επόμενους αιώνες.

Οι πρόσφυγες και τα θύματα του παραλόγου, ή μάλλον φανταστικού, πολέμου στην Ουκρανία είναι μια μεγάλη τραγωδία. Ακόμα πιο τραγικό, ωστόσο, είναι ότι η όλη κατάσταση είναι πιθανό να οδηγήσει στη ρήξη της Ρωσίας με τον δυτικό κόσμο μια για πάντα, αυτό είναι και το εφιαλτικό σενάριο για την δύση και ειδικά για την Ευρώπη. Αυτό είναι σίγουρα ότι χειρότερο, γιατί το σούπερ μάρκετ του κόσμου θα μας κλείσει τις πόρτες, και θα φταίμε εμείς !!! 

Αν τελικά η Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγηθεί εκεί προς όφελος των Αμερικανών τότε προβλέπω πείνα και φτώχεια εφάμιλλη του 1942-43.

Η Ρωσία μάς έχει επανειλημμένα προσφέρει φιλία, αλλά εμείς πάντα την αρνιόμασταν. Οι προσπάθειες προσέγγισης της Ρωσίας με την Ευρώπη ξεκινούν το 988 μ.Χ. από το Βλαδίμηρο Α', Μέγα Πρίγκιπα του Κιέβου που βαφτίστηκε Χριστιανός με το όνομα Βασίλειος και παντρεύτηκε την αδελφή του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου Άννα.

Αργότερα ο Μέγας Πέτρος έφτασε κρυφά το 1697 σε μια μικρή ολλανδική πόλη την Zaandam. Ήταν ντυμένος σαν ένας απλός άνθρωπος και νοίκιασε ένα μικρό σπίτι σε μια εργατική γειτονιά. Έψαχνε για δουλειά ως μαθητευόμενος ή ασκούμενος. Ήθελε να μάθει πώς να κατασκευάζει πλοία, τον ειχε εντυπωσιάσει η ναυπηγική.

Ήταν αναπόφευκτο όμως οι ντόπιοι να μάθουν πολύ σύντομα ποιος ήταν αυτός ο Ρώσος. Για μήνες, ο Πέτρος είχε επαφές με την ολλανδική αυλή και την ελίτ και τους προσκαλούσε όλους να πάνε στη Ρωσία για να αναπτύξουν ΜΑΖΙ τη ρωσική οικονομία και να επενδύσουν. Αλλά όχι, οι Ολλανδοί αρνήθηκαν πεισματικά.

Οι δυτικοί δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει ΜΑΖΙ.

Αν και όλοι οι δυτικοί ηγέτες θέλουν να πιστεύετε ότι η λέξη «ΜΑΖΙ» είναι το μυστικό για την επιτυχία της δυτικής ηγεμονίας. Αλλά πάντοτε εννοούν ΜΑΖΙ με τους δικούς τους, τα συναιτεράκια των στοών της νέας παγκόσμιας τάξης - τελικά - αλλά ΜΑΖΙ με άλλους όχι.

Ακόμη και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεγάλου Πέτρου, έγινε σαφές ότι θα μπορούσε να υπάρξει εμπόριο πρώτων υλών και πόρων, αλλά μόνο εάν η Δύση έλεγχε τα logistics, την αγορά και, κατά συνέπεια, τις ταμειακές ροές. Οι Ολλανδοί ήταν οι πρώτοι Δυτικοί που απέρριψαν την πιο ειλικρινή πρόσκληση των Ρώσων να γίνουν φίλοι.

Από το 1697, τίποτα δεν έχει αλλάξει στις σχέσεις δυσης με την Ρωσία. Ποτέ δεν κατάλαβα την εμμονική ιδέα των δυτικών ολιγαρχών που ελέγχουν την πολιτική της δύσης και την δαιμονοποίηση αυτών που μοιάζουν περισσότερο με εμάς . 

Η προπαγάνδα κατά των Ρώσων είναι τερατώδης. Σε κάθε ταινία εμφανίζεται ένας Ρώσος τρομοκράτης- κακός και κάθε ανόητος στα Αμερικανικά φιλμ μιλάει με ρώσικη προφορά. Ένας Ρώσος επιχειρηματίας είναι τελικά ολιγάρχης, ενας Αμερικανός επιχειρηματίας είναι απλά ευυπόληπτος δισεκατομμυριούχος και πολλές φορές ακόμη και ευεργέτης. Τα ρωσικά προϊόντα είναι χοντροκομμένα άχρηστα (πιθανότατα και ραδιενεργά)…

Να συνεχίσω; 

Μπορώ μόνο να φανταστώ πως νιώθουν οι Ρώσοι για την συμπεριφορά μας. Ντρέπομαι.

Σας το λέω ειλικρινά. Ντρέπομαι που ο δυτικός άνθρωπος πιστεύει πραγματικά ότι ο ίδιος είναι το κέντρο του σύμπαντος και όλοι είναι υποτελείς του και υποδεέστεροι.

Συνειδητοποιώ ότι διακινδυνεύω έναν καταρράκτη σχολίων για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της ρωσικής φιλίας. Το χειρότερο είναι ότι είσαι στο ίδιο τσουβάλι με τους Ρώσους. Και με τους Ρουμάνους και με τους Ουκρανούς, με τους Σέρβους και τους Βούλγαρους και οχι με τους Αμερικανούς.


Γι' αυτό κόντεψα να ξεράσω τις προάλλες όταν άκουσα την Ursula von der Leinen να λέει ότι οι Ουκρανοί είναι «δικός μας» λαός. «ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ». Μεγάλα λόγια. 

Πριν από ένα μήνα, όλοι οι δυτικοί θα έφευγαν από μια γερμανική, γαλλική ή ολλανδική πτήση αν άκουγαν πως δύο Ουκρανοί καθόταν στο πίσω κάθισμα επειδή υπήρχε υψηλός κίνδυνος να πάθουν πανώλη ή φυματίωση, χολέρα και όποια άλλη αρρώστια κουβαλάει αυτός ο μίζερος και βρωμερός λαος. 

Τώρα είναι ο αδερφικός λαός και τους θέλουν στην ευρωπαϊκή ένωση, αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα της νέας τάξης πραγμάτων…

Τέλος πάντων, το σημαντικότερο είναι πως ο δυτικός δεν θα επιβιώσει χωρίς κανονικές σχέσεις -ανθρώπινες και εμπορικές- με τη Ρωσία. Ξέρω ότι η στιγμή δεν είναι κατάλληλη να ανοίξει ένα τέτοιο θέμα, αλλά δεν υπάρχουν άλλες επιλογές σε βάθος χρόνου, ο χρόνος τελειώνει. 

Όσο όμορφη κι αν είναι η προπαγάνδα πως θα λύσουν τα προβλήματα επάρκειας και όσο κι αν υπάρχουν υπέροχες διεθνιστικές σκέψεις και αμφίβολες πρακτικές στα πιο μοντέρνα μέρη στην Ευρώπη, η παγκόσμια πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

Μπορεί να μην σας αρέσει η σημερινή ηγεσία της Ρωσίας, αλλά Η Ρωσία θα ήταν διαφορετική αν ήμασταν επί χρόνια ισότιμοι εταίροι ή εν ολίγοις, αν η «γηραιά Ευρώπη» και οι Αμερικανοί δεν ήταν τόσο αλαζονικοί, αν είμασταν ειλικρινείς απέναντι τους, αν δεν προσπαθούσαμε να περικυκλώσουμε την Ρωσία με πυραύλους και βάσεις του ΝΑΤΟ, εάν τα πληρωμένα ΜΜΕ δεν καλλιεργούσαν καθημερινά Ρωσοφωβία με αμοιβή από τα αφεντικά της νέας τάξης πραγμάτων.

Δεν ξέρω αν οι πολιτικοί μας που έχουν πάει και στο Χάρβαρντ γνωρίζουν τη μοναδική γεωπολιτικά θέση της Ελλάδας. Η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει βασικό ρόλο όχι μόνο για την ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά και για να ανοίξει το δρόμο για νέες φιλικές σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας. 

Γιατί όχι να ενταχθεί και η Ρωσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι και αλλιώς Ευρώπη είναι.

Για ακόμη μια φορά η κυβέρνηση μας βλακωδέστατα όμως τάχθηκε στην λάθος πλευρά της ιστορίας, χωρίς να υπολογίσει στο ελάχιστο τα συμφέροντα της χώρας μας και τους κινδύνους και τις περιπέτειες που μας έχει μπλέξει .

Νομίζω ότι, δυστυχώς, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν το καταλαβαίνουν, γιατί το να είσαι στο Χάρβαρντ (με τα λεφτά του μπαμπά) ή το να είσαι από το Χάρβαρντ είναι δύο διαφορετικά πράγματα. 

Όσοι ανήκουν στο πνεύμα του Χάρβαρντ, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι, γνωρίζουν από καιρό ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων είναι διαφορετική από αυτήν που προσπαθούν να μας επιβάλουν οι ολιγάρχες της δύσης και ότι η Δύση χρειάζεται επειγόντως να επανεξετάσει τη θέση και τις πολιτικές της ειδικά απέναντι στην Ρωσία. 

Για όσους έχουν περάσει από το Χάρβαρντ για λίγο, υπάρχει ο κίνδυνος να τυφλωθούν από την επιφανειακή λαμπρότητα του αμερικανικού «τρόπου ζωής» και να ανακαλύψουν ακόμη στη Ελλάδα τον υπερατλαντικό νεοφιλελευθερισμό, για τον οποίο ακόμη και κατά τη διάρκεια της μεγάλης κρίσης που ξεκίνησε το 2008 καταλάβαμε ότι δεν λειτούργησε καθόλου.

Και έτσι πάλι πάμε στο πίσω μέρος της ουράς. Σήμερα με μια άλλη κυβέρνηση, εκτος του βρώμικου συστήματος της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων ανοίγεται η εκπληκτική ευκαιρία για τη Ελλάδα να γίνει γέφυρα μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, μέχρι στιγμής είχαμε όχι έναν, αλλά δύο πρωθυπουργούς που πέρασαν από το Χάρβαρντ, που πίστεψαν πως θα μας κάνουν να ζήσουμε το αμερικανικό όνειρο, αν παραμείνουμε δεμένοι στο Αμερικανικό άρμα και μακριά από την Ρωσία που μας ενώνουν δεσμοί αιώνων και η κοινή μας θρησκεία.

Αν ο θεός το θελήσει και ο λαός μας επιλέξει, αν το ΑΚΚΕΛ με τις συμμαχίες του είναι κάποια στιγμή κυβέρνηση, το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να πάρω το αεροπλάνο και να πάω στην Μόσχα να αποκαταστήσω τις σχέσεις μας με την Ρωσία , χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα διαταράξουμε τις σχέσεις μας με την δύση. Θεωρώ πως το να τα βάζεις με την Ρωσία είναι στην κυριολεξία σα να πυροβολείς τα πόδια σου. 

Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως ο Μητσοτάκης δεν πυροβόλησε τα πόδια του αλλά τα πόδια του Ελληνικού λαού . Αυτοί ούτε θα πεινάσουν, ούτε θα κρυώσουν, ούτε θα υποφέρουν. Αυτοί και νύχτα να φύγουν έχουν που να πάνε . 

Εμείς ;;;;


Σχόλια