Μουσείο γεωργικών μηχανημάτων στο Ινστιτούτο Βιομηχανικών - Κτηνοτροφικών Φυτών στη Λάρισα

Το ενδιαφέρον όσων επισκέπτονται τις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Βιομηχανικών και Κτηνοτροφικών Φυτών του ΕΛΓΟ Δήμητρα στη Λάρισα, τραβάει...


Το ενδιαφέρον όσων επισκέπτονται τις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Βιομηχανικών και Κτηνοτροφικών Φυτών του ΕΛΓΟ Δήμητρα στη Λάρισα, τραβάει η υπαίθρια μουσειακή έκθεση με παλιά αγροτικά μηχανήματα, που βρίσκονται στον περιβάλλοντα χώρο του Ινστιτούτου. Χάρη στο μεράκι και στην άοκνη προσπάθεια στελεχών και υπαλλήλων του Ινστιτούτου συγκεντρώθηκε αυτό το σπάνιο υλικό με εκθέματα, που ήταν διάσπαρτα και εγκαταλειμμένα επί δεκαετίες μέσα στο αγρόκτημα του Ινστιτούτου.

Ξεχωρίζει μια σπαρτική μηχανή πειραματικών τεμαχίων κατασκευής του 1930 ή του 1940, την οποία τραβούσε ένα άλογο, ενώ σε φωτογραφικό υλικό από το αρχείο του Ινστιτούτου φαίνεται και μια αγρότισσα, η οποία το χειρίζεται, καθώς και ένα πολύ παλιό τρακτέρ που παραχωρήθηκε από τον Σταθμό Γεωργικής Έρευνας του ΕΛΓΟ στα Ιωάννινα και πολλά άλλα.

Ο χώρος σχεδιάστηκε ειδικά για αυτό τον σκοπό από τη γεωπόνο και αρχιτέκτονα τοπίου κ. Νεοκλεία Βολοβίνη, ως ένας μεσογειακός-γεωργικός κήπος, ώστε να υπάρχει σύνδεση με το αντικείμενο του Iνστιτούτου και θα λειτουργεί ως εκθετήριο των γεωργικών μηχανημάτων αγροτικής έρευνας που χρησιμοποιήθηκαν την περίοδο 1933-1973, ενώ θα τοποθετηθούν ενημερωτικές πινακίδες μπροστά από κάθε έκθεμα.

Όπως αναφέρει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Δημήτρης Βλαχοστέργιος «η προσπάθεια για τη δημιουργία αυτού του υπαίθριου μουσείου δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, είναι σε εξέλιξη και ευελπιστούμε του χρόνου, οπότε και το Ινστιτούτο θα συμπληρώσει 90 χρόνια λειτουργίας και προσφοράς στην αγροτική έρευνα, να είμαστε σε θέση να το παρουσιάσουμε επίσημα και να το εγκαινιάσουμε.

Μας χαροποιεί ιδιαίτερα η αποδοχή και το ενδιαφέρον που δείχνουν οι επισκέπτες στα εκθέματα του αγροκτήματος, τα οποία μαρτυρούν την ιστορία και την εξέλιξη της γεωργικής έρευνας, χρόνο με τον χρόνο. Χρειάστηκε πολλή δουλειά (καθαρισμός, αμμοβολή, εξεύρεση ειδικών χρωμάτων, τεχνική βαφής κι άλλες εργασίες) για το τελικό αποτέλεσμα –μιας και κάποια από τα μηχανήματα μετρούν πάνω από 80 χρόνια ζωής- το οποίο εν τέλει, μας χαροποιεί ιδιαίτερα».

Σχόλια