ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΓΡΟΤΗ....

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ


Του Λουκά Κ Ντάνου

Στο κάμπο, να ξαναπάω στο κάμπο, να ξανακούσω τη συμφωνική του μπάκακα στις σούδες πλάι στους χωματόδρομους. Να ξαναδώ τα τιμημένα χέρια που μαζεύουν το βαμπάκι, το βαμπάκι που μεγάλωσε γενιές και φώτισε όνειρα, πλήρωσε σπουδές και έκανε πάμπλουτους τους εμπόρους, όχι όμως τους Αγρότες.

Αγρότης: μυστηριακή, θεϊκή λέξη περιέχει μέσα της καημούς και πόνους, ζωές ζυμωμένες με σκόνη καμπίσια και ιδρώτα προσώπου και σώματος…

Στον Άγνωστο Αγρότη, φαντάζομαι μνημείο στη πλατεία του χωριού μου και στεφάνια να κατατίθενται καθημερινά στη τιμή και στη μνήμη όλων όσων καταναλώθηκαν και έζησαν στην αγωνία του καιρού, θα βρέξει όταν πρέπει ή θα το θυμηθεί όταν δεν πρέπει..

Η βροχή!! Τη μια εποχή ζωοδότρα και καλοδεχούμενη μέσα από παρακλήσεις-λιτανείες (!!) και την άλλη εποχή καταστροφέας των κόπων μιας ολόκληρης χρονιάς. Θυμάμαι μαθητής στο Δημοτικό Σχολείο, ήταν εποχή να μαζευτούν από τα χωράφια τα στεγνά πλέον τριφύλλια και να μπουν στις αποθήκες, ανοίγουν όμως οι ουρανοί και το νερό πέφτει με σωλήνα τριάρα !! Πάει η παραγωγή χαμένη, η αγανάκτηση περιγράφεται από την κίνηση Αγρότη που βγαίνει στην αυλή και σηκώνει το φκούλι στον ουρανό βρίζοντας: «αν είσαι άντρας ρε κατέβα να σου βγάλω τα μάτια». Φοβερή και δικαιολογημένη αγανάκτηση.

Φαντάζομαι το πρόσωπο και τα χέρια του Άγιου Αγρότη, χαρακωμένα, αφυδατωμένα με σκούρο χρώμα, κάτι μεταξύ καφέ σκουρόμαυρου και ανοιχτόχρωμου μαύρου!! Οι ρυτίδες του βαθιές σαν τις σούδες του κάμπου, ανοιχτόχρωμες στο εσωτερικό γράφουν χαρακιές σε σκούρο δέρμα. Οι ρυτίδες δε γίνανε μόνο από την αφυδάτωση, αλλά και από το συνοφρύωμα που του προκαλούσαν οι ατέλειωτες απαιτήσεις της Αγροτικής Τράπεζας και η παρουσία του σκατέμπορα που ερχόταν το χειμώνα της άφραγκης περιόδου στο καφενείο του Κοκόβα και τον δάνειζε με χαμόγελα, πάρε ρε Μήτσο, πόσα θες τρακόσες, πεντακόσες δραμές για να περάσεις και θα τα βρούμε το καλοκαίρι στη σοδειά. Αυτό στη σοδειά σήμαινε εγώ καθορίζω τις τιμές και απορρίπτω τα κακής ποιότητας πεπόνια, ας πούμε…

Στο μάζεμα του βαμπακιού η αναγκαστική διέλευση από τα φυλάκια για να περάσεις το ποταμάκι σε έκανε να γνωρίζεις τα ΜΑΤ της εποχής, οι υπάλληλοι του Οργανισμού Κωπαϊδας (ακόμα ζει αυτό το τερατούργημα της πολιτείας) που σε ανάγκαζαν να παραδώσεις ένα μέρος της σοδειάς σου έναντι χρεώσεων στον οργανισμό. Φυσικά υπήρχαν και οι διοικητές των ΜΑΤ, ο κυρ-Αντρέας με τις πανάκριβες, καλογυαλισμένες, δερμάτινες μπότες και το άσπρο άλογο Ούντρας που βολτάριζε στο κάμπο και καθόριζε ποτίσματα, παραδόσεις και σκορπούσε τον τρόμο η παρουσία του.
Λαέ φτωχέ και προδομένε, μέσα σε όλη τη στενοχώρια σου είχες και τους Άρχοντες της Πολιτικής να σου τάζουν, να σου τάζουν και όλο να σου παίρνουν τους σταυρούς σου στις εκλογές. Κουτσοπέταλος, Βουρδουμπάς, Παπασπύρου, κατάπτυστοι και μετά Κίνιας, ώρε γλέντια που λέει ο Καραγκιόζης… Τι υπέφερες καλέ μου πρόγονε, αλλά δεν αντέδρασες, οι δικοί μας, έλεγες και χειροκροτούσες, έδινες σταυρούς και σε σταύρωναν…

Σήμερα δεν άλλαξαν τα πράγματα, ο τύραννος απλά άλλαξε όνομα, οι στόχοι ίδιοι, να σου φάνε το κόπο, να σε υποδουλώσουν σε Τράπεζες, να σε ξεπουλήσουν σε βαρβάρους και συ στα μπλόκα που τα καπηλεύονται οι αγροτοσυνδικαλιστές, αυριανοί βουλευτές και υπουργοί…. Όλοι η αλητεία, ίδια συμμορία.

Πόση λύπη, θλίψη και πόνος.


Λουκάς Κ Ντάνος

Δισέγγονος, εγγονός, γιος Αγροτών
Χωρίς θάρρος να συνεχίσω…

ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΓΡΟΤΗ.... Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 8:00 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: