Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Ελιά και πεύκος...


 Νόρα Ράλλη

Τι ήταν να με πιάσει αυτή η λιγούρα. Μπήκα στον πρώτο φούρνο που βρήκα μπροστά μου (δεν είναι και δύσκολο, σκοντάφτεις πάνω τους τελευταία, κάθε γωνιά κρίσης και φούρνος) και είδα το πιο σεξιστικό αυγό που υπάρχει. Η Μπάρμπι μπροστά του φάνταζε Σιμόν ντε Μποβουάρ.

Ηταν μεγάλο, τροφαντό, καταφούξια, με ροζ κορδέλες και έναν φιόγκο, όλο νάζι. «Αυτό θα πάρω» είπε η νεαρά κυρία και πλήρωσε 25 ολάκερα ευρώ για το αυγό –σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης των πολυεθνικών και του καταναλωτισμού.

Μόλις την είδα να πληρώνει το εικοσπεντάρι χωρίς ίχνος αντίρρησης, μου 'φυγε κι η λιγούρα και όλα. Πλέον, μόλις βλέπω φούξια, μου κόβεται η όρεξη (έχει και τα καλά της η καπιταλιστική «χειραφέτηση», δεν λέω).

Ωστόσο, το αυγό, σου λέει, έχει πιο βαθύ νόημα από τα δικά μου γυναικεία, αντικαπιταλιστικά κουραφέξαλα. Υποτίθεται, λέει, ότι συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το τσόφλι του αυγού, αλλά έκρυβε μέσα του τη «ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Αναστάς.

Βέβαια, ο πανάγιος τάφος δεν «έσπασε», αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Και άντε, καλά, συμβολίζει τον τάφο. Γιατί τα βάφουμε κόκκινα (ενίοτε και φούξια!);

Και κάπου εδώ ξεκινάει η άρρηκτη σχέση της χριστιανοσύνης με τα πανάρχαια παγανιστικά έθιμα (που αργότερα έγιναν «παναγιστικά»). Ενα αυγό, τυλιγμένο μ' ένα μαύρο φίδι (αυτό μάλιστα, θα το αγόραζα ακόμη κι εγώ!), ήταν το σύμβολο των περίφημων Ορφικών Μυστηρίων: περιέγραφε τον κόσμο που περιβάλλεται από το «δημιουργικό πνεύμα». Εσπαγε τ' αυγό και ένας καινούργιος πνευματικός άνθρωπος γεννιόταν.

Στη βαβυλωνιακή μυθολογία, πάλι, υπάρχει το λεγόμενο «μυστικό αβγό» (τώρα έγινε σφιχτό, γι' αυτό το γράφουμε με «β»), ένα αβγό σε υπερφυσικό μέγεθος που έπεσε στα νερά του Ευφράτη. Τα ψάρια το κύλησαν μέχρι την όχθη, κάθισαν πάνω του περιστέρια, το κλώσησαν και βγήκε η Αφροδίτη-Αστάρτη. Τώρα, τι περιστέρα ήταν αυτή που κλώσησε ένα αβγό σαράντα τόνους, δεν ξέρω. Θα 'ταν, μάλλον, η Σουλτάνα η Φωφώ, «που 'χει έναν ποπό πω πω!».

Αυτά στον Νότο. Στον παγωμένο Βορρά (Βόρεια Ευρώπη, Ιρλανδία και λοιπά τροπικά κράτη), τότε, όπως και σήμερα, κάθε σύμβολο πρέπει να έχει και την τεχνοκρατική του σημασία. Ποια γέννηση πνευματικού ανθρώπου και κολοκύθια τούμπανα;

Τα αβγά («σφιχτά» κι εδώ, λόγω μιας κάποιας γενικότερης δυσκοιλιότητας που χαρακτηρίζει τους λαούς αυτούς) τα χρησιμοποιούσαν σε τελετουργίες που εξασφάλιζαν τη γονιμότητα στις γυναίκες. Ακόμη και σήμερα, υπάρχει το έθιμο να κρεμάνε ένα αβγό πάνω από την κοιλιά της εγκύου για να προβλέψουν το φύλο του μωρού. Στην προκειμένη περίπτωση, φαντάζομαι, ο μόνος φόβος της μέλλουσας μητέρας είναι να μην είναι το αβγό κλούβιο – αλλά πάλι, όρκο δεν παίρνω μεγαλοβδομαδιάτικα.

Το σίγουρο είναι πως η χριστιανική θρησκεία ενσωμάτωσε όλα αυτά τα έθιμα, αγκαλιάζοντάς τα με ένα πνεύμα συγχώρεσης και... πώς να το πω... μετουσιώσεως. Ολα (κόκκινα αβγά, κουνέλια, νηστίσιμα, αρτύσιμα) περιβάλλονται από τη διδασκαλία του Χριστού. Που είναι μία και μόνη: αγάπη. Αγάπη, πάνω από τον νόμο. Αγάπη, ωσάν προς τον εαυτό μας (προσοχή: όχι περισσότερο). Αγάπη, προς όλους. Ανιδιοτελή, καθαρή, ακέραιη.

Δεν είμαι ικανή να πιάσω το νήμα της λέξης αυτής – δεν έχω κάνει αρκετή γιόγκα και ώρες ώρες με βρίσκω να καταπατώ και τις δέκα εντολές ταυτοχρόνως. Αλλά, πριν πέσει φωτιά να με κάψει, θα εξομολογηθώ τούτο: Πριν από λίγες μέρες, περπατούσα κατά μήκος της Πύλης του Αδριανού, ανεβαίνοντας προς Σύνταγμα.

Οσοι τύχει και περάσετε από κει, δείτε το: μία ελίτσα, τόση δα, ένα κλωνάρι είχε μόνο που κατόρθωσε να μεγαλώσει, στεκόταν μπροστά από ένα τεράστιο πεύκο που είχε γείρει τον κορμό του πάνω της και στηριζόταν με εμπιστοσύνη... Δεν ξέρω για τ' αυγά και τα κουνέλια, αλλά η ελιά και ο πεύκος έγιναν τα δικά μου «ορφικά» σύμβολα ευγένειας, μεγαλοψυχίας, εντιμότητας και δοτικότητας... Και είναι τόσο κοντά. Δίπλα μας. Ενα γύρισμα του κεφαλιού αρκεί.

efsyn.gr
Ελιά και πεύκος... Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 8:00 π.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια: