Top Ad unit 728 × 90

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

recent

Οι συνέπειες στις εργασιακές σχέσεις από την ιδιωτικοποίηση δημοσίων οργανισμών


Γράφει ο Χρήστος Ηλ. Τσίχλης, Δικηγόρος Αθηνών
Υπερψηφίστηκε από την βουλή,με 152 ψήφους υπέρ και 141 κατά, το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, έξι... δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ, οι Κτιριακές Υποδομές, η Αττικό Μετρό, η ΕΛΒΟ και η ΔΕΗ, θα μεταφερθούν για πλήρη ιδιωτικοποίηση στο νέο υπερταμείο εκποίησης της δημόσιας περιουσίας που ετοιμάζει η κυβέρνηση σε συνεργασία με τους δανειστές,το οποίο θα εποπτεύεται από τους δανειστές. Στο νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνεται διάταξη που προστατεύει πλήρως τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά μόνο δημόσιες δηλώσεις.Οι δηλώσεις,από μόνες τους,δεν προστατεύουν τους ήδη υπάρχοντες εργαζόμενους των υπο ιδωτικοποίηση δημοσίων οργανισμών,τη στιγμή μάλιστα που τον πλήρη έλεγχο του νέου υπερταμείου, θα έχουν οι δανειστές και όχι η κυβέρνηση.

Όταν μία δημόσια επιχείρηση ιδιωτικοποιείται,είναι στην διακριτική ευχέρεια του ιδιώτη νέου ιδιοκτήτη,εάν θα παραμείνουν κάποιοι εργαζόμενοι ή εάν θα παραμείνουν όλοι και με ποιό καθεστώς.Σε κάθε περίπτωση,οι ήδη υπάρχοντες εργαζόμενοι ,θα κληθούν να υπογράψουν νέα σύμβαση εργασίας με δυσμενέστερους όρους,διότι η υπάρχουσα σύμβαση εργασίας πάυει να ισχύει.Μετά την ιδιωτικοποίηση δημόσιας επιχείρησης,ο οργανισμός δεν υφίσταται και ιδρύεται μία νέα επιχείρηση εξαρχής.

Εάν η κυβέρνηση επιθυμεί να διασφαλίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων και τις θέσεις εργασίας,οφείλει να προβεί στην μετάταξη των εργαζομένων σε άλλον δημόσιο οργανισμό,πριν την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας επιχείρησης.Μετά την ιδιωτικοποίηση, παύουν τυπικά να ισχύουν οι συμβάσεις εργασίας,οι οποίες λύονται αυτοδίκαια,δίχως άλλη πράξη.

"Δημόσιες επιχειρήσεις οι οποίες σκοπεύουν στη διασφάλιση ζωτικών αγαθών και λειτουργούν υπό καθεστώς μονοπωλίου, δεν μπορούν να μετατραπούν σε κατ’ ουσίαν ιδιωτικές επιχειρήσεις". Αυτό ξεκαθαρίζει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής σε έκθεση που συνέταξε για το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα, ξεκαθαρίζοντας σε όλους τους τόνους πως σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικράτειας ενδεχόμενη μείωση του ποσοστού του Δημοσίου στην ΕΥΔΑΠ χαμηλότερα του 50% είναι αντισυνταγματική.

Ο χαρακτήρας της δημόσιας επιχείρησης «αναιρείται στην περίπτωση της αποξενώσεως του Ελληνικού Δημοσίου από τον έλεγχο της ανωνύμου εταιρείας δια του μετοχικού κεφαλαίου, ήτοι της αποξενώσεώς του από εκείνο το ποσοστό των μετοχών (μεγαλύτερο του 50% σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας και το καταστατικό) που εξασφαλίζει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και τη δυνατότητα εκλογής, από τη Γενική Συνέλευση των μετόχων, της πλειοψηφίας των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, το οποίο είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο της εταιρείας που διαμορφώνει τη στρατηγική και πολιτική της ανάπτυξής της και διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία της.Έτσι, κατά το Συμβούλιο της Επικρατείας, «οι υπηρεσίες της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. παρέχονται μονοπωλιακώς, σε μεγάλο πληθυσμό διαβιούντα υπό δυσμενείς οικιστικές συνθήκες στον περιορισμένο χώρο της Αττικής, από δίκτυα που είναι μοναδικά στην περιοχή και ανήκουν στα πάγια περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Συνίστανται δε οι υπηρεσίες αυτές στην ύδρευση και στην αποχέτευση που είναι αναγκαίες για την υγιεινή διαβίωση και, ιδίως, στην παροχή του πόσιμου ύδατος, φυσικού αγαθού α- παραίτητου για την επιβίωση που καθίσταται σπανιότερο συν τω χρόνω. Αβεβαιότητα ως προς τη συνέχεια της παροχής προσιτών υπηρεσιών κοινής ωφελείας με αυτόν τον βαθμό αναγκαιότητας δεν συγχωρείται από το άρθρο 5 του Συντάγματος, ειδικότερα δε από τη διάταξη της παραγράφου 5 που προσετέθη με το από 6.4.2001 Ψήφισμα της Ζ ́ Αναθεωρητικής Βουλής και κατοχυρώνει το δικαίωμα στην προστασία της υγείας, καθώς και από το άρθρο 21 παρ. 3 που ορίζει ότι το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών».Συνεπώς, η αποξένωση του Ελληνικού Δημοσίου από την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ Α.Ε., του οποίου η διατήρηση είναι αναγκαία – υπό το δεδομένο νομικό καθεστώς – για να μη μετατραπεί η δημόσια επιχείρηση σε ιδιωτική, συνιστά παράβαση των άρθρων 5 παρ. 5 και 21 παρ. 3 του Συντάγματος.

Δημόσιες επιχειρήσεις οι οποίες σκοπεύουν στη διασφάλιση ζωτικών αγαθών, χωρίς τα οποία δεν υφίστανται οι ομαλοί όροι για την, κατά τα σύγχρονα κριτήρια, αξιοπρεπή διαβίωση του ανθρώπου και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, και λειτουργούν υπό καθεστώς μονοπωλίου, δεν μπορούν να μετατραπούν σε κατ’ ουσίαν ιδιωτικές επιχειρήσεις, θα πρέπει δε το Ελληνικό Δημόσιο ή άλλα Ν.Π.Δ.Δ. να έχουν πάντοτε την πλειοψηφία των μετοχών, ούτως ώστε να μπορούν να διορίζουν και την Διοίκησή τους.

Το νέο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων προβλέπεται από το τρίτο μνημόνιο του Ιουλίου του 2015. H τότε συμφωνία περιείχε τη δέσμευση της Ελλάδας να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις 50 δις , έσοδα τα οποία, όπως αναφερόταν ρητά, θα μοιράζονταν ως εξής: 25 δις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και άλλων περιουσιακών στοιχείων και από τα εναπομείναντα έσοδα, 12,5 δις. θα πήγαινε στην αποπληρωμή μέρους του δημοσίου χρέους της χώρας και 12,5 δις σε επενδύσεις.

Το προσχέδιο του νέου μνημονίου μεταξύ Ελλάδας και Κομισιόν , περιέχει λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά του νέου Ταμείου. Συγκεκριμένα:

Τη διοίκηση αναλαμβάνει ένα Διοικητικό Συμβούλιο, με μέλη επιλεγμένα από την ελληνική κυβέρνηση. Τον έλεγχο όμως θα τον έχει ένα Εποπτικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου θα ορίζονται με τη σύμφωνη γνώμη των πιστωτών

Σε αυτό θα μεταφερθούν για πώληση: α)τα 27 περιουσιακά στοιχεία του ΤΑΙΠΕΔ β) όλα τα assets της ΕΤΑΔ και γ) κάποιες ΔΕΚΟ. Από το κείμενο προκύπτει ότι υπάρχει διαπραγμάτευση μεταξύ κυβέρνησης και Κομισιόν για το ποιος θα είναι ο αρμόδιος να επιλέξει τις ΔΕΚΟ προς ιδιωτικοποίηση.

Θα είναι απόλυτα ανεξάρτητο από το ελληνικό κράτος

Οι οικονομικοί στόχοι του παραμένουν οι ίδιοι με τη συμφωνία του Ιουλίου: έσοδα 1,4 δις, 3,7 δις. και 1,3 δις. Ευρώ για το 2016, 2017 και 2018 αντίστοιχα

Η ρήτρα ότι μέρος των εσόδων θα πηγαίνει για την ανάπτυξη δεν υπάρχει πλέον. Το μόνο που αναφέρεται στο κείμενο είναι ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις θα πηγαίνουν για την αποπληρωμή του δανείου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM). Παρόμοια διάταξη υπήρχε στο ιδρυτικό νόμο του ΤΑΙΠΕΔ, που οριζόταν ρητά ότι τα έσοδα πηγαίνουν αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας. 
 
 
tro-ma-ktiko.blogspot.gr
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον κλικ ΕΔΩ
Για άμεση ενημέρωση ακολουθήστε μας στο facebook και στο twitter
 
 
Οι συνέπειες στις εργασιακές σχέσεις από την ιδιωτικοποίηση δημοσίων οργανισμών Reviewed by Τεχνολόγος Γεωπόνος on 11:30 μ.μ. Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

All Rights Reserved by ''Τεχνολόγος'' Γεωπόνος © 2014 - 2015
Powered By Blogger, Designed by Sweetheme, Installed By Bloggertips

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.