Η καλή τιμή του ελαιολάδου κουκουλώνει τα προβλήματα

Του Γιώργου Παναγόπουλου Η τιμή του ελαιολάδου σκεπάζει τα προβλήματα που υπάρχουν στον συγκεκριμένο τομέα και αποτελεί πλέον σχεδόν το σύνο...


Του Γιώργου Παναγόπουλου

Η τιμή του ελαιολάδου σκεπάζει τα προβλήματα που υπάρχουν στον συγκεκριμένο τομέα και αποτελεί πλέον σχεδόν το σύνολο της αγροτικής παραγωγής στη Μεσσηνία. Οι φετινές τιμές δύσκολα θα επαναληφθούν τα επόμενα χρόνια και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πού θα προσγειωθούν τη νέα χρονιά. 

Οι τιμές του ελαιολάδου πιθανότατα θα υποχωρήσουν, αλλά δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο με το κόστος παραγωγής. Το σημείο της νέας ισορροπίας θα κρίνει πολλά τα επόμενα χρόνια όχι μόνο για το ελαιόλαδο αλλά συνολικά για την τοπική οικονομία.

Το πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες φαίνεται στην παραγωγή ελιάς Καλαμάτας. Οι βρώσιμες ελιές πριν από μερικά χρόνια αποτελούσαν ένα καλό εισόδημα για τους αγρότες της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια μετά και από τα παιχνίδια με την ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» οι ελιές είναι στα αζήτητα, με τους περισσότερους παραγωγούς φέτος να τις οδηγούν σε ελαιοποίηση για να περιορίσουν το μέγεθος της ζημιάς. 

Αν τα επόμενα χρόνια δεν υπάρξει κάτι που να διαφοροποιήσει την κατάσταση, η συγκεκριμένη καλλιέργεια -η οποία είναι ιδιαίτερα απαιτητική σε λίπανση, ραντίσματα και με περισσότερα εργατικά- θα εγκαταλειφθεί.


Το ίδιο θα συμβεί και με την παραγωγή ελαιολάδου αν δεν διατηρηθεί η τιμή του σε επίπεδα πάνω από το κόστος παραγωγής. Η έλλειψη εργατικών χεριών τόσο την περίοδο της συγκομιδής όσο και στις άλλες φάσεις της καλλιέργειας είναι ο βασικός παράγοντας που καθορίζει το κόστος. Στην ύπαιθρο της Μεσσηνίας δεν υπάρχουν πλέον τα απαραίτητα χέρια και η πραγματικότητα αυτή χρειάζεται αντιμετώπιση. 

Η εγκατάσταση ανθρώπων που θα απασχοληθούν στην ελαιοκαλλιέργεια δεν μπορεί πλέον να καθυστερεί. Ωραίες οι «ευαισθησίες» αυτών που έκαναν πολιτική καριέρα ως βουλευτές Μεσσηνίας χωρίς να μπορούν να ξεχωρίσουν το σύκο από το μούσμουλο, αλλά αν δεν εγκατασταθούν μετανάστες στην ύπαιθρο της Μεσσηνίας σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχει ελαιοπαραγωγή αλλά λόγγοι με ελαιόδεντρα.

Πέρα όμως από το κόστος παραγωγής κρίσιμο είναι και το ζήτημα της τυποποίησης και της εμπορίας ελιάς και ελαιολάδου. Εδώ τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, γιατί δεν υπάρχει καμία συντονισμένη προσπάθεια για να αξιοποιηθεί η συγκυρία των υψηλών τιμών και να κατακτηθούν αγορές. 

Πάμε χαρούμενοι και αισιόδοξοι στο άγνωστο ελπίζοντας ότι δεν θα μας πλήξει η κλιματική αλλαγή, θα παραμείνουν οι υψηλές τιμές και τα επόμενα χρόνια και με βοηθό τον… θεό της Ελλάδας θα τα καταφέρνουμε. Φοβόμαστε ότι πολύ σύντομα θα διαψευστούμε και τότε απλώς θα είναι πολύ αργά για οτιδήποτε.


panagopg@gmail.com


Σχόλια